Χθες 11/11/2016
μετά απο ένα 14ωρο ταξίδι απο Αθήνα μέσω Ντόχας, προσγειωθήκαμε στην Χο Τσι Μινχ (Σαϊγκόν), του Βιετνάμ. Κάναμε μια απογευματινή βόλτα με cyclo. Δειπνήσαμε, πλέοντας με μια Τζόγκα, σαν εκείνες της πειρατίνας Ching Shih, στον ποταμό Σαιγκόν.Νωρίς σήμερα το πρωί
επισκευθήκαμε τις παγόδες Thien Hau και Giac Lam. Το χρυσό «Δέντρο των Περιπλανώμενων Ψυχών» και την Κυρά της θάλασσας και των ναυτικών.Συνεχίσαμε στην Binh Tay market την πιο παλιά αγορά της Σαϊγκόν, συναντήσαμε τις μαγείρισσες του δρόμου, είδαμε το παλαιό ταχυδρομείο και την Notre Dame – την εκκλησία της αμώμου συλλήψεως.
Μεσημέριασε στην Χο Τσι Μινχ.
Καταλήξαμε στο στρατηγείο της CΙΑ από όπου απέδρασαν πανικόβλητοι με ελικόπτερο οι τελευταίοι αμερικανοί και πάμε να επισκεφθούμε τα δύο μεγάλα μουσεία της πόλης, το «Πολεμικό μουσείο» – πρώην «Μουσείο των αμερικανικών Εγκλημάτων Πολέμου» και το μουσείο της «Επανένωσης του Βιετνάμ» – Reunification palace, για να γνωρίσουμε τη σύγχρονη ιστορία του Βιετνάμ.
Εδώ καταλάβαμε πολλά για τον πόλεμο του Βιετνάμ, τον «πορτοκαλί παράγοντα», την πτώση του Ντιέμ, την πραγματική εικονα του πολέμου απο φωτογραφίες και αφηγήσεις ξένων δημοσιογράφων και αμερικανών στρατιωτών, πως ξεκίνησε το Κίνημα ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ, πότε έφυγαν οι τελευταίοι αμερικανοί στρατιώτες και πως ερμηνεύει ο Αισχύλος το τέλος του πολέμου.
Σου γράφω από το «Μουσείο Αμερικανικών Εγκλημάτων Πολέμου» | Συγκλονιστικές ΦΩΤΟ – αφηγήσεις από τον πόλεμο στο Βιετνάμ
Για το ταξίδι μας γράφει η Ζέλα Φυκούρα
ΦΩΤΟ: Φίλιππος Βλυσσίδης, Βάγια Βοζίκα, Νατάσα Βουτυρά, Γιώργος Λιερός, Μανώλης Μαυρής, Θάλεια Πανδή, Βούλα Σούκη, Κυριακή Τσακίρη, Ζέλα Φυκούρα
Αρχισυνταξία: Βιβή Συργκάνη
Επιμέλεια: Το παιδί για όλες τις δουλειές Ανδρέας Ρουμελιώτης
Τους χάρτες σχεδίασε η Κατερίνα Βανταράκη
To μεγάλο αφιέρωμα του enallaktikos.gr δημοσιεύεται σε συνέχειες κάθε Τρίτη, Πέμπτη και Κυριακή μετά τις 22:00.
Διαβάστε τα τρία πρώτα κείμενα του αφιερώματος στην Ινδοκίνα απο το ημερολόγιο της Ζέλας Φυκούρα:
Πρώτο: Η περιπέτειά μας σε Βιετνάμ, Καμπότζη, Λάος ξεκινά. Ταξίδεψε και εσύ μαζί μας! [Φωτογραφίες]
Τρίτο: Χο Τσι Μινχ: Πώς κατάφερα να επιζήσω κυκλοφορώντας ανάμεσα σε 10 εκατομμύρια μηχανάκια [Φωτογραφίες]
Πέμπτο: Πώς άρχισε ο πόλεμος για το Βιετνάμ που κράτησε 30 χρόνια
Έκτο: Δεν αξίζει να πεθάνεις πριν διασχίσεις αυτά τα υδάτινα σύνορα [ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ]
Έβδομο: Μπήκαμε στο “εργοστάσιο παραγωγής Θανάτου” στην đau khổ này, την “πόλη που υποφέρει” [ΦΩΤΟ – ΒΙΝΤΕΟ]
Ένατο: Ανγκόρ, το θαύμα! Η μεγαλειώδης Ακρόπολη μέσα στη ζούγκλα! [photos]
Δέκατο: Ανγκόρ: Η λίμνη που γιατρεύει, οι ουράνιες χορεύτριες και το ποτάμι με τα χίλια Linga (πέη)
Δωδέκατο: Ανγκόρ Τομ, η χρυσαφένια πόλη
Δέκατο τρίτο: Το enallaktikos.gr έφτασε στη μυστηριώδη χώρα των χιλίων ελεφάντων! ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ
Δέκατο τέταρτο: Τόσο παλιά αυτή η άγνωστη πόλη… όσο η απαρχή του Ανθρώπου
Δέκατο πέμπτο: Κολυμπώντας σε τυρκουάζ καταρράκτες και πλένοντας ελέφαντες στο ποτάμι – Ονειρικές εικόνες από μια πανέμορφη χώρα
Δέκατο έκτο: Στο “Χρυσό Τρίγωνο” της ηρωίνης και του οπίου, διασχίζοντας με ταχύπλοα τον Μεκόνγκ μέσα στη ζούγκλα [Photos]
Διαβάστε ακόμη:
Να γιατί φεύγω σήμερα για την ζούγκλα Βιετνάμ – Καμπότζη – Λάος | Του Ανδρέα Ρουμελιώτη
Γιατί δεν τρακάρουν ποτέ στο Βιετνάμ και θα αυτοκτονήσει ο διοικητής τροχαίας του Άουσβιτς. Του Ανδρέα Ρουμελιώτη
Μπορείτε να βλέπετε όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται και στο hashtag #indokina
Αυτό ήταν το ταξίδι μας (χάρτες)
Βήμα – βήμα, μέρα – μέρα, ένα ταξιδιωτικό, πολιτιστικό ημερολόγιο σε συνέχειες, με ιστορικές αναδρομές και εκατοντάδες φωτογραφίες – βίντεο.
Απο την Χο Τσι Μινχ του Βιετνάμ νοικιάζουμε δικό μας ταχύπλοο και μέσω του ποταμού Μεκόνγκ περνάμε τα θαλάσσια σύνορα της Καμπότζης και φτάνουμε στην πρωτεύουσα Πνομ Πενχ. Συνεχίζουμε στην Σιέμ Ρεπ και θαυμάζουμε τους αρχαίους ναούς του Αγκόρ. Από εκεί περνάμε στο Λάος και ανεβαίνουμε με ποταμόπλοιο, ταχύπλοα, κανό και πολύωρες πεζοπορίες τον Μεκόνγκ, μέχρι το Χρυσό Τρίγωνο (στα σύνορα Λάος – Βιρμανίας – Βιετνάμ), στο κέντρο του οπίου και της ηρωίνης.
Κάνουμε μια διαδρομή μέσα από βουνά, ζούγκλες, μεγάλα ποτάμια, ανάκτορα βασιλέων, που μας οδηγεί σε απομονωμένες φυλές, ολοζώντανες πόλεις, ξεχασμένες ηρωικές επαρχίες, πανέμορφους ανθρώπους.
Περνάμε πεζοί τα σύνορα του Λάος και διασχίζουμε όλο το Βιετνάμ από πάνω μέχρι κάτω με πλοία, τραίνα, βανάκια.
Σε αυτό το μεγάλο αφιέρωμα του enallaktikos.gr μέσα απο τα ιστορικά στοιχεία, τα “παράξενα” θρησκευτικά και λαϊκά έθιμα, με ακριβείς αναφορές σε θρησκείες και ναούς, θα γνωρίσουμε την Ινδοκίνα.
Εκεί που συναντιούνται η Ινδία και η Κίνα, για να δημιουργήσουν τελικά μια υπέροχη πολυπολιτισμική κουλτούρα.
Πάμε!
3η ημέρα του ταξιδιού μας.
Eίμαστε στην Χo Τσι Μινχ του Βιετνάμ.
Στη συνέχεια για να γνωρίσουμε τη σύγχρονη ιστορία του Βιετνάμ, επισκεφθήκαμε τα δύο μεγάλα μουσεία της πόλης.
Περιήγηση στο Μουσείο της επανένωσης – Reunification Palace
Σε αυτό το παλάτι, που η κατασκευή του από τους Γάλλους ολοκληρώθηκε το 1873, κατοίκησαν όλοι οι Γάλλοι κυβερνήτες του Βιετνάμ.
Με το τέλος της αποικιοκρατίας το 1954 μεταφέρθηκε εκεί ο Νγκό Ντίνχ Ντιέμ, κυβερνήτης του Νότιου Βιετνάμ, με την υποστήριξη των Αμερικανών.
Φωτο: Τον Ντιέμ συνοδεύει ο Φόστερ Ντάλες και τον υποδέχεται το 1957 ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντουάιτ Αϊζενχάουερ
Το 1962 δύο αντιστασιακοί πιλότοι, βομβαρδίζουν το παλάτι.
Ο Ντιέμ, μετά την καταστροφή, επιλέγει την κατασκευή ενός νέου κτιρίου.
Δεν προλαβαίνει να το δει περατωμένο γιατί τον Νοέμβριο του 1963 μετά από πραξικόπημα αυτός και ο αδελφός του εκτελούνται στον δρόμο ενώ προσπαθούσαν να διαφύγουν.
Φωτο: Μανώλης Μαυρής
Η πτώση του Ντιέμ
Στις 2 Νοεμβρίου του 1963 ο Νγκό Ντίνχ Ντιέμ που κυβέρνησε απολυταρχικά, με την προστασία των Αμερικάνων, το Νότιο Βιετνάμ από τον Οκτώβριο του 1955 και ο αδελφός του είναι νεκροί.
«Όπως όλες οι δολοφονίες – παρατηρεί ένα μέλος του Μικτού Επιτελείου Αρχηγών των ΗΠΑ – απλώς είχε συμβεί. Κανείς στην Ουάσιγκτον δεν είπε, “σκοτώστε τον Ντιέμ”! Δεν κάνεις μια δολοφονία με αυτόν τον τρόπο. Ο τρόπος που δολοφονούνται οι άνθρωποι είναι η αφαίρεση της εξουσίας που έχει φτιαχτεί για να τους διατηρεί εκεί».
Τρεις εβδομάδες αργότερα, δολοφονήθηκε ο Τζων Κένεντι.
Φωτο: Μανώλης Μαυρής
Και η άποψη των Αμερικανών
Catherine Leroy: Μία από τις ελάχιστες γυναίκες φωτογράφους του πολέμου του Βιετνάμ
