Ο ΒΑΔΙΜΗΡΟΣ ΠΟΥΤΙΝ και Η ΣΙΩΠΗ ΤΩΝ ΑΜΝΩΝ.
Αν θέλει κανείς να υποβάλλει σε ένα εύκολο, αξιόπιστο και απλό τεστ, την ποιότητα και την αξιοπιστία του ελληνικού τύπου , δεν έχει παρά να ρίξει μια απλή ματιά στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων, σχετικά με την επίσκεψη στη χώρα μας του Ρώσου πρόεδρου Βλαδίμηρου Πουτιν.
Ανεξάρτητα με την γνώμη που έχει κανείς για αυτόν, ο Β. Πούτιν είναι ο ηγέτης μιας υπερδύναμης με τεράστια γεωπολιτικά συμφέροντα στην περιοχή μας, σε μια περίοδο που η υπερδύναμη αυτή έχει εμπλακεί σε στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή, παίζοντας πρωταγωνιστικό ρόλο κατά του ΙSIS, και υπέρ των χριστιανικών και των άλλων πληθυσμών, ρόλος που αναγκαστικά αναγνωρίζεται ως θετικός από τη διεθνή κοινότητα και τον αναβαθμίζει σε Νο 1 παίκτη στη περιοχή.
Επίσης λόγω αυτού του ρόλου και την γνωστή και ύπουλη κατάρριψη του πολεμικού αεροσκάφους της Ρωσίας από τους Τούρκους, έχει επέλθει ρήξη των σχέσεων της με αυτόν τον μόνιμο ταραξία του Αιγαίου και φορτικό διεκδικητή των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας, γεγονός που εκ των πραγμάτων αναβαθμίζει τη χώρα μας σε βάρος των κακών μας γειτόνων.
Τώρα αν προσθέσουμε τις ευκαιρίες για τον τουρισμό μας, αλλά και γενικότερα για την ελληνική οικονομία , λόγω του εμπάργκο που έχει κηρύξει η Ρωσία κατά της Τουρκίας , πράγμα που σηματοδοτείται και από το πλήθος Υπουργών που ακλουθούν στην επίσκεψη του τον Β Πουτιν, καταλαβαίνουμε ποιο είναι το μέγεθος και η αξία αυτής της επίσκεψης. ( Άλλο το θέμα του κατά πόσον οι Ελληνικές κυβερνήσεις έχοντας προ πολλού παραδώσει την εθνική μας κυριαρχία, σε κέντρα που δεν είναι του παρόντος να αναλύσουμε, προφανώς και δεν είναι πλέον ικανές να κάνουν αυτόνομους χειρισμούς και κερδίσουν αυτό που αναλογεί στη χώρα με βάση τη πρωτοβουλία του Ρώσου Πρόεδρου).
Τι θα περίμενε όμως, ο καλόπιστος μέσος αναγνώστης, από τον ελληνικό τύπο;
Μα το αυτονόητο. Να ασχολούνται δηλαδή οι εφημερίδες για μιά εβδομάδα πριν και άλλη μια εβδομαδα μετα, σχετικά με την επίσκεψη και τη σημασία της, έτσι ώστε να ενημερωθεί ο ελληνικός λαός για τις προκλήσεις, τις δυνατότητες, τις ευκαιρίες , θα λεγα ακόμη και για τους κινδύνους που απορρέουν από αυτήν.
Ό, τι ακριβώς θα έκαναν και για μια παρόμοιας η και ήσσονος σημασίας επίσκεψη, όπως του Αμερικανού, του Κινέζου, η της Γερμανίδας Πρόεδρου, η οποία προΐσταται μιας χώρας με ελάχιστη γεωπολιτική αξία και χωρίς στρατιωτική ισχύ, αλλά με καθοριστική επιρροή στις αποφάσεις που λαμβάνονται για εμάς, χωρίς εμάς, μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τι έγινε τελικά;
<< Τίποτα δεν έγινε απ αυτά ….>> που λέει και το λαϊκό άσμα.
Την Παρασκευή, (ημέρα της επίσκεψης), κοιτάζοντας τα πρωτοσέλιδα, με ομολογουμένως μεγάλη έκπληξη, είδα ότι οι εφημερίδα <<Ελεύθερος τύπος>>, δηλαδή ένας τυχαίος τύπος, ο οποίος κυκλοφορεί ασκόπως, αγνοούσε παντελώς το θέμα μας.
Τα νέα για το Άγιο Όρος δεν είχαν ακόμη φτάσει στη Θεσσαλονίκη και στην εφημερίδα <<Μακεδονία>>, αλλά ούτε και στον Περισσό με αποτέλεσμα ο <<Ριζοσπάστης >> να μην μάθει ποτέ και να μη γράψει τίποτα, ακόμη και μέχρι σήμερα, Σάββατο, δεύτερη ημέρα της επίσκεψης Πουτιν.
Η <<Καθημερινή>> του Παπαχελά και του Μανδραβέλη, τίποτα. Αν και μέσα εφιλοξενειτο μια υπέροχη, αλλά προφανώς πληρωμένη και αναγκαστικά καταχωρημένη επιστολή του Πουτιν προς τον ελληνικό λαό, με την οποία εκτιμώ ότι αυτός προσπαθούσε να σπάσει το εμπάργκο του ελληνικού τύπου, κτυπώντας στην καρδιά του τέρατος.
Το γελοίον προ πολλού <<Έθνος>>, την Παρασκευή αναφερόταν στο θέμα, πως αλλιώς , παρά μόνο μέσω μιας γελοιογραφίας.
Για να μην μακρηγορώ, όσες άλλες εφημερίδες αναφέρθηκαν στο θέμα την Παρασκευή, το είχαν από τη δέκατη θέση και κάτω, με εξαίρεση την <<Αυγή>> που σαν κυβερνητική εφημερίδα και να ήθελε δεν μπορούσε να πράξει αλλιώς
.
Σήμερα, Σάββατο 28 Μαΐου, αν χαζέψει κανείς έξω από κανα περίπτερο τα πρωτοσέλιδα, μπορεί και να μη καταλάβει ότι ήρθε ο Πούτιν στη χώρα.
.
Σήμερα, Σάββατο 28 Μαΐου, αν χαζέψει κανείς έξω από κανα περίπτερο τα πρωτοσέλιδα, μπορεί και να μη καταλάβει ότι ήρθε ο Πούτιν στη χώρα.
Και να σκεφθείς, ότι δεν πρόκειται για καμιά αδιάφορη προσωπικότητα που δεν πουλάει, αλλά για ένα ηγέτη που έχει πάρα πολλούς θαυμαστές στη χώρα μας, αλλά και σε όλο τον Δυτικό Κόσμο, ένα πρόσωπο υπερεπικοινωνιακο, που <<πουλάει>> όπως λένε στη γλώσσα των Μίντια και άρα αποτελεί κατά την φύση και την λειτουργία τους <<πρώτο θέμα>>.
Τι άραγε μπορεί να συνέβη και έχουμε αυτό το παρά φύση φαινόμενο;
Αυτή την σιωπή. (Για να μην αναφερθώ και στη ξινή προσπάθεια υποβάθμισης και παραπολιτικοποίησης της επίσημης επίσκεψης από τα κανάλια).
Εγώ δεν βρίσκω άλλη εξήγηση παρά ότι, κάποια αόρατη χείρα από το εξωτερικό, διέταξε σιωπητήριο. Και ότι αυτό το σιωπητήριο εκτελέστηκε κανονικότατα.
Τώρα, φταίει ότι οι εφημερίδες χρωστάνε πολλά, για να μπορούν να αντιστέκονται στα σιωπητήρια;
Φταίει η πλεονεξία;
Φταίει ότι μπορεί αυτές να έχουν ήδη αγοραστεί από κάποιους και εμείς να έχουμε μαύρα μεσάνυχτα ; (Και φαντασθείτε ότι μισώ μέχρι αηδίας τις θεωρίες συνωμοσίας).
Φταίει ο κακός μας ο καιρός;
Η ουσία όμως είναι μια: Η ελευθεροτυπία έχει πεθάνει προ πολλού σε αυτή τη δύστυχη χώρα, (με εξαίρεση κάποιες προσπάθειες, κυρίως στο Ιντερνέτ, που συχνά διώκονται μετά μανίας) και όποιος δεν το συμμερίζεται αυτό, τρέφει απλώς αυταπάτες.
Η αξία όμως της καθαρής πληροφόρησης είναι τεράστια, τόσο για τη δημοκρατία , όσο και για την οικονομία.
Για να το συλλάβει αυτό κανείς, αρκεί να πω, ότι ακόμη και ο Άνταμ Σμιθ αλλά και ο Ρικαρντο ( πατέρες της οικονομικής θεωρίας της ελεύθερης οικονομίας,) ήδη από τον 18ο αιώνα, ελάμβαναν ως προϋπόθεση για την λειτουργία της θεωρίας της λεγόμενης <<αυτορρύθμισης>> της αγοράς, την προηγούμενη καλή λειτουργία της δημοκρατίας και την ισότιμη πρόσβαση των κοινωνικών εταίρων, τόσο ως ενώσεις, όσο και ως άτομα, στην πληροφόρηση.
Το ότι έχει καταργηθεί η δημοκρατία στη χώρα μας είναι προφανές.
Το ότι ο τύπος στην συντριπτική του πλειονότητα είναι χειραγωγημένος και αυτό ομοίως.
Το ότι έχουμε απολέσει την εθνική μας κυριαρχία και αυτό προφανές.
Το τι κάνουμε εμείς οι Έλληνες, ως λαός, για την ανάκτηση αυτών των πολύτιμων αγαθών, είναι μια πονεμένη ιστορία.
Όμως είναι προφανές, ότι ο Πουτιν, τελούσε εν πλήρη επιγνώσει, ότι επισκέφτηκε μια συγκαλυμμένα κατεχομένη χώρα, και για αυτόν τον λόγο επιχείρησε να επικοινωνήσει, απ ευθείας με τον λαό, με δημόσια ανοικτή επιστολή του, κατά παρέκκλιση από τα συνηθισμένα, δηλώνοντας παρουσία και αλληλεγγύη προς αυτόν, σε μια επίσκεψη που έγινε με αποκλειστικά δική του πρωτοβουλία, πράγμα που δείχνει ότι η χώρα μας, ο λαός της και όσα συμβαίνουν σε αυτό το κομματάκι γης, αέρα και θάλασσας, στην παρούσα τουλάχιστον φάση, έχουν εξαιρετική σημασία για τον ηγέτη της Ευρωπαϊκής Υπερδύναμης.
Τα λόγια που είπε δημόσια για το ρόλο των Αμερικανών, δείχνουν ότι παρακολουθεί στενά την κλιμάκωση των εχθρικών ενεργειών τους, και δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω και καμία ευκαιρία ανεκμετάλλευτη, ώστε να τους εκθέτει για την ριψοκίνδυνη πολιτική τους.
Τέλος στο εγγύς μέλλον φαίνεται ότι θα είμαστε μάρτυρες, είτε ενός μεγάλου ιστορικού συμβιβασμού, πράγμα που ευχόμαστε και που θα επιτευχτεί κυρίως χάρη στη ψυχραιμία του Πουτιν, είτε ενός μεγάλου πολέμου, με πιθανότερο το θέατρο των επιχειρήσεων να συμπεριλαμβάνει και την περιοχή μας, πράγμα που θα συμβεί κυρίως εξ αιτίας του τυχοδιωκτισμού που χαρακτηρίζει, άλλοτε περισσότερο και άλλοτε λιγότερο, κυρίως την Αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Αν με ρωτάτε, η αλήθεια είναι ότι η χώρα μας δεν προετοιμάζεται πραγματικά για κανένα από τα δυο αυτά βασικά σενάρια. Όχι για κάποιο άλλο λόγο, αλλά γιατί πολύ απλά, προ πολλού χρόνου, δεν αποτελεί πλέον ούτε υποτυπωδώς, μια εθνικά κυρίαρχη χώρα, δηλαδή χώρα που να μπορεί να σχεδιάσει και να υλοποιήσει την εξωτερική της πολιτική.
Χαλκίδα 28 Μαΐου 2016
Γιώργος Σπύρου Δικηγόρος
