Η αύξηση του πληθυσμού των αγριόχοιρων στην Ελλάδα φαίνεται να συνδέεται άμεσα με την αυξανόμενη παρουσία λύκων, αλλά και με τα συχνότερα περιστατικά εμφάνισης άγριας πανίδας κοντά σε κατοικημένες περιοχές. Αυτό επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο καθηγητής Οικολογίας και Διαχείρισης Άγριας Πανίδας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Δημήτρης Μπακαλούδης, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος.
Όπως εξηγεί, ο αγριόχοιρος αποτελεί μία από τις βασικές πηγές τροφής για τον λύκο. «Όταν αυξάνεται η διαθέσιμη λεία, αυξάνεται και ο πληθυσμός του θηρευτή», αναφέρει χαρακτηριστικά, σημειώνοντας ότι πρόκειται για ένα φαινόμενο που παρατηρείται έντονα στους λύκους, οι οποίοι τρέφονται κυρίως με ελάφια και αγριόχοιρους.
Καθοριστικό ρόλο στην εκρηκτική αύξηση των αγριόχοιρων έχουν παίξει η μείωση των κυνηγών τα τελευταία χρόνια, οι ήπιοι χειμώνες που ευνοούν την επιβίωση των νεαρών ζώων, αλλά και ο υβριδισμός με οικόσιτους χοίρους. Τα υβρίδια παρουσιάζουν σημαντικά υψηλότερους ρυθμούς αναπαραγωγής, γεγονός που έχει οδηγήσει σε ταχεία πληθυσμιακή αύξηση.
Ο κ. Μπακαλούδης υπογραμμίζει ότι η συνύπαρξη ανθρώπων και άγριας ζωής απαιτεί προληπτικά μέτρα, όπως η απομάκρυνση πηγών τροφής από οικισμούς, η σωστή διαχείριση απορριμμάτων και νεκρών ζώων, ο επαρκής φωτισμός, η διαχείριση των αδέσποτων και η ενημέρωση των πολιτών. Σε περιπτώσεις αυξημένου κινδύνου, προβλέπονται παρεμβάσεις από ειδικές ομάδες άμεσης επέμβασης, σύμφωνα με τα πρωτόκολλα του υπουργείου Περιβάλλοντος.
Αναφερόμενος στους λύκους, επικαλείται μια γνωστή λαϊκή φράση: «Είδες λύκο; Σε είδε πρώτος». Όπως εξηγεί, τα άγρια αυτά ζώα συνήθως αντιλαμβάνονται πολύ νωρίτερα την παρουσία του ανθρώπου και απομακρύνονται, γι’ αυτό και συνιστάται ιδιαίτερη προσοχή σε περιοχές όπου έχει καταγραφεί η παρουσία τους.
Σημαντική αύξηση καταγράφεται και στον πληθυσμό της αρκούδας, που σήμερα υπολογίζεται σε περίπου 900 άτομα, έναντι μόλις 250 τη δεκαετία του 1990. Η ανάκαμψη αποδίδεται στα μέτρα προστασίας, αλλά και στη βελτίωση των φυσικών οικοσυστημάτων λόγω της εγκατάλειψης της υπαίθρου και της μείωσης της κτηνοτροφικής δραστηριότητας.
Ο καθηγητής επισημαίνει ότι οι αρκούδες προσελκύονται συχνά από καλλιέργειες με φρούτα και καρπούς, προκαλώντας σημαντικές ζημιές. Για τον περιορισμό των περιστατικών προτείνονται μέτρα όπως ηλεκτροφόρες περιφράξεις και φωτισμός, αν και, όπως σημειώνει, τα άγρια ζώα συχνά προσαρμόζονται και μαθαίνουν να ξεπερνούν ορισμένα εμπόδια με την πάροδο του χρόνου.
