Ηταν Μάρτιος του 1943 και τα δρομολόγια των τρένων με τους Έλληνες Εβραίους της θεσσαλονίκης είχαν ξεκινήσει τα δρομολόγια με προορισμό το Αουσβιτς.
Ο Άγγελος Κουτσουμάρης ήταν τότε προϊστάμενος του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Σε μια προσπάθεια να βοηθήσει να σωθούν τουλάχιστον παιδιά των Εβραίων που ετοιμάζονταν για το ταξίδι χωρίς επιστροφή, έστησε κάτω από τη μύτη των γερμανικών αρχών κατοχής «βιομηχανία» υιοθεσιών Εβραιόπουλων σε χριστιανούς.
Για να σώσει όσα περισσότερα παιδάκια μπορούσε, έδωσε εντολή να συνεδριάζει καθημερινά πρωί και απόγευμα και να εγκρίνει υιοθεσίες με συνοπτικές διαδικασίες. Ετσι, εντός 15 ημερών έγιναν 400 υιοθεσίες παιδιών Εβραίων σε χριστιανούς.
Η Γκεστάπο μυρίστηκε τη δικαστική «κομπίνα» και έφτασε στα ίχνη του Κουτσουμάρη.
Εκείνος προκειμένου να σώσει όσους συμμετείχαν στην επιχείρηση, παρουσιάστηκε ο ίδιος στον στρατιωτικό διοικητή της Βέρμαχτ, το γνωστό Μαξ Μέρτεν, στον οποίο δήλωσε ότι ο ίδιος, και αυτός μόνος, ήταν ο εμπνευστής και εκτελεστής του σχεδίου, αναλαμβάνοντας τις ευθύνες του.
Ο Μέρτεν , θαύμασε το «σπαρτιάτικο θάρρος» του και τον άφησε ελεύθερο, ακυρώνοντας ωστόσο τις υιοθεσίες, με αποτέλεσμα τα Εβραιόπουλα να οδηγηθούν και να εξοντωθούν στα κρεματόρια.
Η πράξη του θαραλλέου δικαστή Κουτσουμάρη ήρθε στο φως πρόσφατα κι ίσως να μην είχε αποκαλυφθεί ποτέ εάν ο πρώην πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, Δημήτρης Γαρούφας, δεν ενημέρωνε την Ισραηλιτική Κοινότητα , ζητώντας την απόδοση τιμών στον πρωτοδίκη για τη πράξη του αυτή πράγμα που έγινε με αφορμή το ετήσιο μνημόσυνο για τα θύματα του Ολοκαυτώματος.
Του Στ. Τζίμα από την “Καθημερινή”
