21 C
Athens
Παρασκευή, 17 Απριλίου, 2026
Αρχική Blog Σελίδα 5277

Νεαρή Τουρκάλα φτιάχνει βιοπλαστικό από μπανανόφλουδες

0
Η Ελίφ Μπιλγκίν, μια 16χρονη Τουρκάλα μαθήτρια, ανακάλυψε ότι τα άμυλα και η κυτταρίνη που περιέχονται στο εξωτερικό στρώμα της μπανανόφλουδας μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία υλικών μόνωσης καλωδιώσεων και προσθετικών μελών στην ιατρική.
Η Μπιλγκίν ανέπτυξε μια χημική διεργασία που μετατρέπει τις μπανανόφλουδες σε βιοπλαστικό που δεν αποσυντίθεται. Η νεαρή Τουρκάλα φιλοδοξεί η ανακάλυψή της να συμβάλλει στην προσπάθεια απεξάρτησης από το πετρέλαιο, την πρώτη ύλη του πλαστικού, καθώς και στην αντιμετώπιση του προβλήματος της ατμοσφαιρικής ρύπανσης.
Οι προσπάθειες της Μπιλγκίν της απέφεραν 50.000 δολάρια ως χρηματικό έπαθλο για το πρώτο βραβείο του διαγωνισμού Scientific American Science in Action και μια θέση στους 15 φιναλίστ του Google Science Fair.
Η νεαρή Τουρκάλα εργάστηκε για δύο χρόνια στην ανάπτυξη της ιδέας της. Παρατηρώντας ότι οι φλούδες του μάνγκο χρησιμοποιούνται για την κατασκευή πλαστικού θεώρησε ότι το ίδιο μπορεί να συμβεί και με την μπανάνα. Πόσω μάλλον όταν τεράστιες ποσότητες μπανανόφλουδων (πχ 200 τόνοι ημερησίως στην Ταϋλάνδη) καταλήγουν κάθε μέρα στα σκουπίδια.
Η Μπιλγκίν, μαζί με την 15χρονη Αν Μακοζίνσκι που έφτιαξε έναν φακό που λειτουργεί με τη θερμότητα από το χέρι του χρήστη, θα ταξιδέψει το Σεπτέμβριο στο Mountain View Campus της Google στην Καλιφόρνια για να λάβει μέρος στο Google Science Fair.
econews

Το νερό είναι ανθρώπινο δικαίωμα!

0
Το νερό είναι ένα δημόσιο αγαθό, δεν είναι εμπόρευμα! 1.412.290 Ευρωπαίοι πολίτες έχουν ήδη υπογράψει το κείμενο της καμπάνιας της “Ευρωπαϊκής Πρωτοβουλίας Πολιτών για το νερό” καλώντας την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να προτείνει νομοθεσία που υλοποιεί το ανθρώπινο δικαίωμα της πρόσβασης στο νερό και στην αποχέτευση, ένα ανθρώπινο δικαίωμα που αναγνωρίζεται από τον ΟΗΕ· να προωθήσει την παροχή ύδρευσης και αποχέτευσης ως βασικών δημόσιων υπηρεσιών για όλους· να απαγορεύσει την ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών ύδατος.
 
Η οικολογική διαχείριση των υδάτων οφείλει να σέβεται τόσο τις ανάγκες των ανθρώπινων κοινωνιών, όσο και των οικοσυστημάτων.
Χρειαζόμαστε την υπογραφή σας, τη συμμετοχή σας, την υποστήριξή σας.
Βοηθήστέ μας να εξασφαλίσουμε το μέλλον.
Υπογράψτε το κείμενο: https://www.right2water.eu/el
Δεν υπάρχει κανένα βάσιμο επιχείρημα για την ιδιωτικοποίηση του νερού, με βάση την διεθνή εμπειρία. Κατά τα τελευταία πέντε χρόνια, οι πολίτες στην Ιταλία και τη Γερμανία έχουν απορρίψει τα σχέδια ιδιωτικοποίησης μέσω δημοψηφισμάτων και αποφάσεων των τοπικών Συμβουλίων. Πολλοί δήμοι στη Γερμανία και τη Γαλλία, καθώς και στην Κεντρική κι Ανατολική Ευρώπη – μεταξύ των οποίων και αυτοί του Βερολίνου, Παρισιού, Μπορντό και Μπρεστ – ανέκτησαν και πάλι τον έλεγχο του νερού.
Επιπλέον, μια σε βάθος ανάλυση της ελληνικής πραγματικότητας δείχνει ότι
η πώληση των εταιρειών ύδρευσης της Αθήνας (ΕΥΔΑΠ) και της Θεσσαλονίκης (ΕΥΑΥ) δεν μπορεί να στηριχθεί σε επιχειρήματα για τη μείωση του ελλείμματος, δεδομένου ότι οι ίδιες οι εταιρείες δεν έχουν ελλείμματα. Επιπλέον, όσον αφορά το δημόσιο χρέος, τρία βασικά σημεία πρέπει να ληφθούν υπόψη:
 
Η αναμενόμενη τιμή πώλησης των δύο εταιρειών δεν ανταποκρίνεται στην πραγματική αξία τους.
Στην περίπτωση της Θεσσαλονίκης, η αναμενόμενη τιμή πώλησης αντιστοιχεί στα έσοδα που θα προκύψουν τα επόμενα 5 χρόνια περίπου, δηλαδή το ελληνικό κράτος θα πρέπει να καλύψει την απώλεια των εσόδων αυτών σε μεταγενέστερο χρόνο
Στην περίπτωση της Αθήνας η αναμενόμενη τιμή πώλησης είναι περίπου το μισό των υφιστάμενων οφειλών των τοπικών αρχών και του ελληνικού δημοσίου, το οποίο ο ιδιώτης αγοραστής έχει τη δυνατότητα να διεκδικήσει εντός 90 ημερών μέσω νομικών διαδικασιών.
Ως εναλλακτική λύση, προτείνουμε πόροι από το Ταμείο Συνοχής, την Κοινή Αγροτική Πολιτική και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης 2014-2020 να χρησιμοποιηθούν με στόχο τη μείωση των απωλειών νερού από τα δίκτυα και την εξοικονόμηση – ανακύκλωση – επαναχρησιμοποίηση του νερού στα σπίτια, στις επιχειρήσεις και στη γεωργία.
Η «Ένωση των μη κερδοσκοπικών Συνεταιρισμών Νερού” των Δήμων της περιοχής της Θεσσαλονίκης υπό τον τίτλο “Ένωση Πολιτών για το Νερό” το οποίο δημιουργήθηκε μέσα από τις δράσεις της «Κίνησης 136» και έχει αγωνιστεί για δύο χρόνια ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της Επιχείρησης Ύδρευσης Θεσσαλονίκης (ΕΥΑΘ) και υπέρ του ελέγχου των πολιτών πάνω στο νερό της Θεσσαλονίκης, υπέβαλε  πρόσφατα εκδήλωση ενδιαφέροντος για την απόκτηση του 51% της ΕΥΑΘ στο Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας της Ελληνικής Δημοκρατίας (ΤΑΙΠΕΔ), όπως παρόμοιες πρωτοβουλίες στο Βερολίνο και αλλού έχουν κάνει με επιτυχία.
Υποστηρίξτε την πρωτοβουλία της «Κίνησης 136» https://www.136.gr/. Αφορά τη ζωή μας!
Πράσινοι ευρωβουλευτές:
Νίκος Χρυσόγελος (Ελλάδα – Οικολόγοι Πράσινοι)
 https://www.chrysogelos.gr
Heide Rühle (Γερμανία – Bündnis 90/Die Grünen)
https://www.heide-ruehle.de/heide/fe/
 
Raül Romeva Rueda (Πορτογαλία – Iniciativa per Catalunya Verds)
 https://www.greens-efa.eu/36-details/romeva-i-rueda-rauel-56.html
 

Συνεταιριστικές τράπεζες: Ένα βιώσιμο εναλλακτικό τραπεζικό μοντέλο την εποχή της κρίσης;

0
«Η συνεργασία μεταξύ ελληνικών και συνεταιριστικών τραπεζών από την υπόλοιπη Ευρώπη μέσω της Ευρωπαϊκής Ένωσης Συνεταιριστικών Τραπεζών μπορεί να συμβάλει στις αναγκαίες αλλαγές στις ελληνικές συνεταιριστικές τράπεζες αλλά και στο θεσμικό – κανονιστικό πλαίσιο και στην καλύτερη κι αποτελεσματικότερη οργάνωση των ελληνικών συνεταιριστικών τραπεζών, ώστε να αναλάβουν πιο ουσιαστικό ρόλο στο πλαίσιο της στήριξης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, των υπό δημιουργία κοινωνικών συνεργατικών / συνεταιριστικών επιχειρήσεων αλλά νέων που θέλουν να αυτό-απασχοληθούν», είναι ένα από τα βασικά συμπεράσματα του στρογγυλού τραπεζιού με θέμα «Συνεταιριστικές τράπεζες: Ένα βιώσιμο εναλλακτικό τραπεζικό μοντέλο την εποχή της κρίσης;»,που διοργάνωσε ο Νίκος  Χρυσόγελος, ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων /Ομάδα των Πράσινων, την Παρασκευή 28 Ιουνίου στο γραφείο του Ευρωκοινοβουλίου στην Αθήνα.
 
Στο στρογγυλό τραπέζι συμμετείχαν οι:
VolkerHeegemann, Επικεφαλής του Νομικού τμήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Συνεταιριστικών Τραπεζών (EuropeanAssociationofCo-operativeBanks/EACB)
MariateresaRuggiero, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ηθικής Τράπεζας (BancaEtica) και Διευθύντρια της FondazioneCulturaleResponsabilità Etica 
Dirk ΜariaBarrez, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της πρωτοβουλίας «NEWB» Cooperatives μια νέα συνεταιριστική τράπεζα στο Βέλγιο που κατάφερε να συγκεντρώσει 42.500 μέλη μέσα σε 80 μέρες. 
Αντώνης Μεγκούλης, Μέλος της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου
Γιάννης Αποστολίδης, Πρόεδρος της Συνεταιριστικής Τράπεζας Δυτικής Μακεδονίας και Αντιπρόεδρος τηςΈνωσης Συνεταιριστικών Τραπεζών Ελλάδας
Δημήτρης Χαραλαμπάκης, Διευθυντής τηςΈνωσης Συνεταιριστικών Τραπεζών Ελλάδας 
Αλέξανδρος Μανωλάκης, μέλος του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας Τραπεζοϋπαλληλικών Οργανώσεων Ελλάδας/ΟΤΟΕ 
 
 
 
 
   
Ο Νίκος Χρυσόγελος δήλωσε σχετικά: «Οι καλές πρακτικές και η τεχνογνωσία από άλλες Ευρωπαϊκές χώρες μπορούν να βοηθήσουν την Ελλάδα και στον τραπεζικό τομέα, σε αυτή την κρίσιμη στιγμή που επειγόντως χρειάζεται αλλαγή του παραγωγικού της μοντέλου και τόνωση της πραγματικής οικονομίας με δίκαιο και βιώσιμο τρόπο. Η αξιοποίηση κάθε ειλικρινούς διάθεσης ανταλλαγής καλών πρακτικών και εμπειριών μπορεί να βοηθήσει τη χώρα και την κοινωνίας μας να περάσει από την κρίση σε μια αποτελεσματική ανασυγκρότηση της οικονομίας, με βασικό πυλώνα τη συνεργατική / συνεταιριστική οικονομία. Είναι ανάγκη, όμως, να αναβαθμίσουμε και να δώσουμε ένα νέο περιεχόμενο στην έννοια του συνεταιρισμού και της συνεργασίας.

Απαιτείται, επίσης, η διαμόρφωση μιας νέας μεθοδολογίας αξιολόγησης και ενσωμάτωσης κοινωνικών κριτηρίων στις επιχειρηματικές ιδέες που ζητούν χρηματοδότηση από τις συνεταιριστικές τράπεζες. Είναι, επίσης, απαραίτητη η αξιοποίηση από πλευράς της Ελλάδας των πόρων που αφορούν την κοινωνική οικονομία και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Η κυβέρνηση και η Τράπεζα της Ελλάδας πρέπει να καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για την ανακεφαλαίωση και των συνεταιριστικών τραπεζών δεδομένου ότι αποτελούν ένα πολύ σημαντικό εργαλείο στήριξης των τοπικών οικονομιών

 
Ενώ οι συνεταιριστικές τράπεζες στην Ελλάδα έχουν μόνο 2% της αγοράς, η εικόνα στην Ευρώπη είναι διαφορετική. Το πανευρωπαϊκό δίκτυο συνεταιριστικών τραπεζών έχει σήμερα, 4.000 Συνεταιριστικές Τράπεζες, 72.000 καταστήματα, 217 εκατομμύρια πελάτες, 56 εκατομμύρια μέλη, 858.000 εργαζόμενους, και 20% κατά μέσον όρο μερίδιο αγοράς.

Οι Συνεταιριστικές Τράπεζες μπορεί να είναι η απάντηση στην κρίση δεδομένου ότι οι περισσότερες Συνεταιριστικές Τράπεζες της ΕΕ ήταν σε θέση να αντιμετωπίζουν την οικονομική θύελλα σχετικά καλά και να συνεχίσουν να στηρίζουν την τοπική και περιφερειακή οικονομία αλλά πολλές και την πράσινη μεταστροφή της οικονομίας και τις κοινωνικές επιχειρήσεις. Η περιορισμένη έκθεσή τους σε τοξικά επενδυτικά προϊόντα, η διοίκηση χαμηλού ρίσκου αλλά κυρίως οι μακροχρόνιες, προσωπικές σχέσεις με τους πελάτες τους αποτελούν τα κύρια χαρακτηριστικά τους, και συνέβαλλαν ώστε οι Συνεταιριστικές Τράπεζες να έχουν σταθερά αποτελέσματα ακόμα και μέσα στην κρίση, στηρίζοντας παράλληλα τις τοπικές και περιφερειακές οικονομίες.» 

 
 
 
Αναλυτικά:
 
Οι συνεταιριστικές τράπεζες αποτελούν μια «αυτόνομη ένωση μελών τα οποία ενώνονται για να αντιμετωπίσουν κοινές οικονομικές, κοινωνικές και πολιτιστικές ανάγκες και επιδιώξεις, μέσω μιας από κοινού ιδιόκτητης και δημοκρατικά ελεγχόμενης επιχείρησης». Διαφέρουν από τις εμπορικές τράπεζες στο ότι η μεγιστοποίηση του ποσοστού απόδοσης του κεφαλαίου δεν είναι αποκλειστικός ή κυρίαρχος επιχειρηματικός στόχος. Τα μέλη κατέχουν τις τράπεζες σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, αλλά χωρίς αξιώσεις στο καθαρό ενεργητικό και οι διοικήσεις τους βασίζεται στην δημοκρατική αρχή «ένα άτομο – μια ψήφος». Καθώς οι συνεταιριστικές τράπεζες στηρίζουν και στηρίζονται από τις τοπικές κοινωνίες, συμβάλλουν καθοριστικά στη περιφερειακή ανάπτυξη και στην αποκέντρωση.
 
Ο VolkerHeegemann, επικεφαλής του Νομικού τμήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Συνεταιριστικών Τραπεζών (EuropeanAssociationofCo-operativeBanks/EACB), τόνισε ότι οι συνεταιριστικές τράπεζες είναι εταιρίες που έχουν συσταθεί από πολίτες «για να απαντήσουν σε κοινωνικές ανάγκες και να πετύχουν κοινωνικούς στόχους». Το κέρδος στις τράπεζες αυτές δεν είναι αυτοσκοπός καθώς ο ορίζοντας σχεδιασμού τους είναι πιο μακροπρόθεσμος, ενώ το κέρδος συνήθως είναι πιο βραχυπρόθεσμο. Χαρακτηριστικό αυτής της προσέγγισης είναι ότι συνήθως τα 2/3 των κερδών κεφαλαιοποιούνται και μόνο το 1/3 διανέμεται ώστε να προσελκυθούν νέοι μέτοχοι. Στις συνεταιριστικές τράπεζες, ο στόχος είναι πρωτίστως η ικανοποίηση του πελάτη και μετά του μετόχου.

Είναι προσανατολισμένες στην τοπική ανάπτυξη και αποτελούν ιδιαίτερα σταθερούς φοροδότες χωρίς να έχουν σχέση με φορολογικούς παραδείσους και υπεράκτιες επιχειρηματικές δραστηριότητες. Κατά τη διάρκεια της κρίσης το συνεταιριστικό μοντέλο αποδείχθηκε πολύ ανθεκτικό λόγω του ότι η διαχείριση κινδύνου στις συνεταιριστικές τράπεζες είναι συνήθως πολύ πιο συντηρητική από την κλασσική αλλά κυρίως λόγω της σχέσης με τις τοπικές κοινωνίες που έχουν οι κοινωνικές συνεταιριστικές επιχειρήσεις και άρα και οι συνεταιριστικές τράπεζες που τις στηρίζουν. Κατέληξε, λέγοντας πως είναι απίστευτο που στην Ελλάδα οι συνεταιριστικές τράπεζες δεν συμπεριλήφθησαν στην ανακεφαλαίωση των τραπεζών.

 
Η MariateresaRuggiero, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ηθικής Τράπεζας (BancaEtica) και διευθύντρια της FondazioneCulturaleResponsabilità Etica παρουσίασε στατιστικά στοιχεία που δείχνουν την ανθεκτικότητα του συνεταιριστικού μοντέλου της Ιταλίας ακόμα και σε περίοδο κρίσης. Οι συνεταιριστικές επιχειρήσεις στην Ιταλίας αυξήθηκαν από 70.029 το 2001, σε 80.844 το 2012, ενώ από το 2007 ως το 2011 και οι εργαζόμενοι σε συνεταιριστικές επιχειρήσεις αυξήθηκαν κατά 4.3%.

Οι κοινωνικές συνεταιριστικές επιχειρήσεις αντιπροσωπεύουν ακόμα ένα μικρό κομμάτι της Ιταλικής οικονομίας αλλά αυτό προβλέπεται να αλλάξει καθώς αποδεικνύονται ανθεκτικές στην κρίση τη στιγμή που το καπιταλιστικό μοντέλο αποδεικνύεται μη βιώσιμο. Στην Ιταλία η πρώτη συνεταιριστική τράπεζα ιδρύθηκε το 1883. Σε αντίθεση με την Βρετανία όπου ανθούν κυρίως δίκτυα παραγωγών-καταναλωτών ή τη Δανία που έχει πολλούς αγροτικούς συνεταιρισμούς, η Ιταλία διακρίνεται για μια ποικιλία όλων των ειδών των συνεταιρισμών.

Ένας βασικός μηχανισμός στήριξης των κοινωνικών συνεταιριστικών επιχειρήσεων είναι ο Ιταλικός νόμος που επιβάλλει χρήματα και περιουσία των μαφιόζων που καταδικάζονται να χρηματοδοτούν νέους ανθρώπους που επιθυμούν να στήσουν μια τέτοια επιχείρηση. Αυτός ο νόμος είναι κοινωνικά δίκαιος ενώ ταυτόχρονα καταπολεμά την ανεργία των νέων και προάγει την οικοδόμηση μια αποκεντρωμένης κοινωνίας που βασίζεται στην πρωτογενή παραγωγή. Σε αυτή ακριβώς την προσπάθεια πρωτοστατεί η Ηθική Τράπεζα της Ιταλίας.

 
Ο Dirk ΜariaBarrez, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της πρωτοβουλίας «NEWB» Cooperatives, μια νέα συνεταιριστική τράπεζα στο Βέλγιο που κατάφερε να συγκεντρώσει 42.500 μέλη μέσα σε 80 μέρες, σχολίασε την εξαιρετική ανθεκτικότητα που επέδειξαν οι κοινωνικές συνεταιριστικές επιχειρήσεις στην κρίση. Ενώ στην Ισπανία η ανεργία βρίσκεται στα επίπεδα του 26%, στη χώρα των Βάσκων είναι 10%, εξαιτίας κυρίως του Mondragonπου λειτουργεί με βάση το συνεταιριστικό μοντέλο. Κανείς δεν έχει απολυθεί στα χρόνια της κρίσης. Το συνεταιριστικό μοντέλο χαρακτηρίζεται, επίσης, από δικαιότερη κατανομή πλούτου.

Στις κοινωνικές συνεταιριστικές επιχειρήσεις του Mondragon ο υψηλότερος μισθός δεν υπερβαίνει το τετραπλάσιο του κατώτερου, ενώ στις συνεταιριστικές τράπεζες το εξαπλάσιο. Αναφέρθηκε στη σχέση των κοινωνικών συνεταιρισμών και οικολογίας καθώς στις αρχές του 21ου αιώνα όλο και περισσότερες συνεταιριστικές επιχειρήσεις στρέφονται στην προώθηση των ΑΠΕ και τη βιολογική γεωργία. Οι επιτυχημένες κοινωνικές συνεταιριστικές επιχειρήσεις παντού τροφοδοτούνται και στηρίζονται από συνεταιριστικές τράπεζες, οι οποίες ουσιαστικά ικανοποιούν την ανάγκη οι πολίτες να ελέγξουν και πάλι τα χρήματά τους και να τα κατευθύνουν στην πραγματική οικονομία. Κατέληξε τονίζοντας την ανάγκη τα κοινωνικά κινήματα να γίνουν πολύ πιο ενεργητικοί και να φτιάξουν τις δικές τους δομές για την αντιμετώπιση της κρίσης και ιδιαίτερα συνεταιριστικές τράπεζες.

 
Ο Αντώνης Μεγκούλης, μέλος της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου αναφέρθηκε στο τεράστιο πλήγμα που έχουν δεχθεί από την κρίση οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις έχοντας χάσει το ¼ της δύναμής τους και μη έχοντας πρακτικά καμία στήριξη από την πολιτεία. Πολλές ΜΜΕ μπήκαν στον Τειρεσία όχι λόγω ρίσκου ή μη τήρησης της νομιμότητας αλλά γιατί επλήγησαν από την κρίση, ενώ δεν έλαβαν ακόμα και τις επιστροφές που δικαιούνταν από το δημόσιο. Δεδομένου ότι οι ΜΜΕ αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας, τόσο οι υπάρχουσες ΜΜΕ όσο και οι νέες αξιόλογες επιχειρηματικές ιδέες πρέπει να υποστηριχθούν. Για το λόγο αυτό, η ΕΣΕΕ προσανατολίζεται στην ιδέα ίδρυσης μιας κεντρικής συνεταιριστικής τράπεζας που να συντονίζει τις συνεργατικές τράπεζες. Μια τέτοια τράπεζα θα αξιοποιεί τις υποδομές των 285 εμπορικών συλλόγων της χώρας, θα ζητά ρεαλιστικές εγγυήσεις προσαρμοσμένες στα πραγματικά δεδομένα των ΜΜΕ στην Ελλάδα, θα κάνει αξιολόγηση των επιχειρηματικών ιδεών αλλά θα παρακολουθεί και την υλοποίησή τους.   
 
Ο Γιάννης Αποστολίδης, Πρόεδρος της Συνεταιριστικής Τράπεζας Δυτικής Μακεδονίας και Αντιπρόεδρος τηςΈνωσης Συνεταιριστικών Τραπεζών Ελλάδας ευχαρίστησε τους Οικολόγους Πράσινους  και τον Νίκο Χρυσόγελο για αυτή την πρωτοβουλία και εξήγησε πως οι συνεταιριστικές τράπεζες στην Ελλάδα δημιουργήθηκαν ως αποτέλεσμα της απελευθέρωσης του τραπεζικού τομέα μετά την υπογραφή της Συνθήκης του Μάαστριχτ. Ως τότε υπήρχαν μόνο 2 πιστωτικοί συνεταιρισμοί αλλά όχι συνεταιριστικές τράπεζες. Είναι γεγονός ότι οι συνεταιριστικές τράπεζες στην Ελλάδα κατέχουν μόλις το 2% της αγοράς. Όμως, αυτός ο αριθμός δεν αντικατοπτρίζει επαρκώς την πραγματική συνεισφορά τους στη στήριξη των τοπικών και περιφερειακών οικονομιών και ιδιαίτερα των ΜΜΕ.

Πιο συγκεκριμένα, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, όπου συγκεντρώνεται το 80% της τραπεζικής δραστηριότητας, δεν υπάρχουν συνεταιριστικές τράπεζες. Επίσης, το 80% των χορηγήσεων των συνεταιριστικών τραπεζών στην περιφέρεια κατευθύνεται για χρηματοδότηση των τοπικών μικρομεσαίων επιχειρήσεων και μόλις το 20% σε καταναλωτικά και στεγαστικά δάνεια. Η κατανομή αυτή είναι διαφορετική στις συστημικές τράπεζες όπου το 50% των χορηγήσεων πηγαίνει σε καταναλωτικά και στεγαστικά δάνεια, ενώ από το υπόλοιπο 50% χρηματοδοτούνται και πολύ μεγάλες επιχειρήσεις.

Άρα, οι συνεταιριστικές επιχειρήσεις στηρίζουν ένα πολύ σημαντικό ποσοστό των ΜΜΕ στην περιφέρεια. Κατέληξε λέγοντας πως ήρθε η ώρα και για την ανακεφαλαίωση των συνεταιριστικών τραπεζών στην Ελλάδα και παρουσίασε τα κύρια σημεία της σχετικής πρότασης της Ένωσης Συνεταιριστικών Τραπεζών Ελλάδας. Πιο συγκεκριμένα, έχει προταθεί η μετατροπή της Πανελλήνιας Τράπεζας σε κεντρική συνεταιριστική τράπεζα με ρόλο ελεγκτικό, συντονιστικό και καθοδηγητικό για όλες τις περιφερειακές συνεταιριστικές τράπεζες καθώς και τη συνεργασία αυτής της κεντρικής τράπεζας με την Τράπεζα της Ελλάδας για την εκπόνηση συγκεκριμένου σχεδίου ανακεφαλαίωσης των συνεταιριστικών τραπεζών. 

 
Ο Δημήτρης Χαραλαμπάκης, Διευθυντής τηςΈνωσης Συνεταιριστικών Τραπεζών Ελλάδας, αφού ευχαρίστησε την Ευρωπαϊκή Ένωση Συνεταιριστικών Τραπεζών για τη στήριξή της στις προσπάθειες της Ένωσης Συνεταιριστικών Τραπεζών Ελλάδας είπε ότι 150.000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις αποτελούν το 78% του χαρτοφυλακίου χορηγήσεων της Συνεταιριστικής Πίστης που φέτος κλείνει 19 χρόνια λειτουργίας. Ενώ οι συνεταιριστικές τράπεζες έχουν ένα αυξανόμενο αριθμό μελών και εμφανίζουν ικανοποιητική ρευστότητα, υστερούν σημαντικά σε κεφαλαιακή επάρκεια με αποτέλεσμα να μην μπορούν να επιτελέσουν το έργο τους. Παρά το ότι χρειάζονται ανακεφαλαίωση και η ‘Ενωση έκανε λεπτομερή παρουσίαση στην Τρόικα τον Μάρτιο, η απάντηση που πήραν ήταν αρνητική. Ως αποτέλεσμα, η μόνη επιλογή που έχουν είναι να στραφούν στις τοπικές κοινωνίες, πράγμα που έχει σοβαρά προβλήματα λόγω του ότι η ανεργία πανελλαδικά βρίσκεται στο 27%, ενώ η χώρα διανύει τον 6ο χρόνο ύφεσης. 
 
Ο Αλέξανδρος Μανωλάκης, μέλος του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας Τραπεζοϋπαλληλικών Οργανώσεων Ελλάδας/ΟΤΟΕ αναφέρθηκε στην πρόταση που κατέθεσαν το Μάιο στη Ρόδο υπογραμμίζοντας το ρόλο που οι συνεταιριστικές επιχειρήσεις μπορούν να παίξουν στην καταπολέμηση της ανεργίας και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Η ΟΤΟΕ στηρίζει την ιδέα δημιουργίας κεντρικής συνεταιριστικής τράπεζας η οποία θα καλλιεργεί το έδαφος στην περιφέρεια, εκεί όπου δεν υπάρχει ακόμα συνεταιριστική τράπεζα, προωθώντας το συνεταιριστικό κίνημα και τονώνοντας την τοπική οικονομία.  Έδωσε έμφαση στα κοινωνικά κριτήρια που πρέπει να λαμβάνουν υπόψη οι συνεταιριστικές τράπεζες, παρά το αναμφισβήτητα ανταγωνιστικό περιβάλλον μέσα στο οποίο λειτουργούν, καθώς αυτά ακριβώς τα κριτήρια τις διαφοροποιούν από τις εμπορικές τράπεζες. Τόνισε τη σημασία της αυτοκριτικής και στις συνεταιριστικής τράπεζες, η οποία σε συνδυασμό με την υποστήριξη των Ευρωπαίων θα συμβάλλει καθοριστικά στην αναδιοργάνωση του τομέα των συνεταιριστικών τραπεζών και στην Ελλάδα.
 

H Moνσάντο κρίθηκε ένοχη για χημική δηλητηρίαση σε μια δικαστική υπόθεση ορόσημο

0
“Ενας Γάλλος αγρότης, ο οποίος δεν μπορεί πλέον να εκτελέσει τα καθημερινά γεωργικά του καθήκοντα, λόγω της μόνιμης εγκεφαλικής βλάβης που του έχει προκαλέσει το φυτοφάρμακο που χρησιμοποιούσε, βρέθηκε στο δικαστήριο, όπου ο υπεύθυνος για την σημερινή του κατάσταση, κρίθηκε ένοχος για.. χημική δηλητηρίαση.

Το γαλλικό δικαστήριο στη Λυών αποφάνθηκε ότι το Lasso, ζιζανιοκτόνο της Μονσάντο, το οποίο περιέχει τη δραστική ουσία alachlor, προκάλεσε στον Paul Francois μόνιμες νευρολογικές βλάβες, που εκδηλώνονται με επίμονη απώλεια μνήμης, πονοκεφάλους και τραύλισμα κατά τη διάρκεια της ομιλίας.

Τα ρεπορτάζ δείχνουν ότι ο 47χρονος αγρότης μήνυσε την Monsanto το 2004 μετά από την εισπνοή του προϊοντος Lasso, ενώ καθάριζε τον εξοπλισμό του ψεκασμού. Λίγο καιρό μετά, ο Francois άρχισε να αντιμετωπίζει διαρκή προβλήματα, που τον εμπόδιζαν να εργαστεί, τα οποία όπως λέει συνδέονται άμεσα με την έκθεσή του στη χημική ουσία. Στις συσκευασίες του φυτοφαρμάκου Lasso δεν αναφέρονταν οι ανάλογες προειδοποιήσεις για τους κινδύνους της έκθεσης στο προϊόν. Ο Francois υποστήριξε πως η Monsanto ουσιαστικά αδιαφόρησε για την παροχή επαρκούς προστασίας στους πελάτες της.
Προς έκπληξη πολλών, το γαλλικό δικαστήριο συμφώνησε με τους ισχυρισμούς του και τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκομίστηκαν ενώπιόν του, δηλώνοντας νωρίτερα φέτος ότι «η Monsanto είναι υπεύθυνη για την ταλαιπωρία του Paul Francois αφού εισέπνευσε το φυτοφάρμακο και πρέπει να τον αποζημιώσει πλήρως». Το δικαστήριο θα ζητήσει τη γνώμη εμπειρογνωμόνων σχετικά με το πώς να μετρήσει τις απώλειες του Francois, προκειμένου να προσδιοριστεί με ακρίβεια το ποσό με το οποίο η Monsanto υποχρεούται να αποζημιώσει τον αγρότη.
«Πρόκειται για μια ιστορική απόφαση, καθόσον είναι η πρώτη φορά που ένας κατασκευαστής φυτοφαρμάκων κρίνεται ένοχος για μια τέτοια δηλητηρίαση», δήλωσε ο Francois Lafforgue, δικηγόρος του Paul Francois, στο Reuters.
Σύμφωνα με την Αμερικανική Υπηρεσία Προστασίας Περιβάλλοντος (ΕΡΑ), η έκθεση στην alachlor μπορεί να προκαλέσει βλάβη στο συκώτι, τα νεφρά, τη σπλήνα, και τα μάτια, και μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη αναιμίας και ακόμη και καρκίνου.
Το 2007, η Γαλλία απαγόρευσε επίσημα τη χρήση του φυτοφαρμάκου Lasso στη χώρα, ακολουθώντας την οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), που θεσπίστηκε το 2006 για την απαγόρευση της χημικής αυτής ουσίας από την περαιτέρω χρήση της σε καλλιέργειες σε όλες τις χώρες μέλη της. Αλλά παρ “όλα τα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι το alachlor μπορεί να διαταράξει την ορμονική ισορροπία, να επιφέρει προβλήματα στην αναπαραγωγή ή αναπτυξιακά προβλήματα, και να προκαλέσει καρκίνο, η χημική αυτή ουσία εξακολουθεί να χρησιμοποιείται σε συμβατικές καλλιέργειες σε όλες τις ΗΠΑ μέχρι σήμερα.
«Είμαι ζωντανός σήμερα, αλλά ένα μέρος του γεωργικού πληθυσμού πρόκειται να θυσιαστεί και πρόκειται να πεθάνει εξαιτίας του alachlor», πρόσθεσε ο Francois στο Reuters.
Πηγή: katohika.gr

Μεταλλαγμένες πατάτες και καλαμπόκι επίσημα στην ΕΕ

0
Με πρόσφατη απόφαση του Επιτρόπου για την Υγεία και τους Καταναλωτές, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιτρέπει για δεύτερη φορά, 12 ολόκληρα χρόνια μετά την πρώτη, την καλλιέργεια γενετικά τροποποιημένου οργανισμού (ΓΤΟ) στην Ευρώπη, της ποικιλίας πατάτας Amflora της γερμανικής χημικής βιομηχανίας BASF.
Παράλληλα, η Επιτροπή επέτρεψε την κυκλοφορία και μεταποίηση τριών ποικιλιών μεταλλαγμένου καλαμποκιού της Monsanto, ελέγχει για πιθανή έγκριση και άλλες ποικιλίες καλαμποκιού και ετοιμάζει πρόταση που θα δίνει μεγαλύτερα περιθώρια επιλογής στα κράτη-μέλη για το αν θα καλλιεργούν ΓΤΟ ή όχι.

Ακόμα και σε χώρες που αρνούνται την καλλιέργεια ΓΤΟ, όπως η Ελλάδα, οι οργανισμοί αυτοί μπορούν να φτάσουν στον καταναλωτή «έμμεσα». Μέσα από τυποποιημένα τρόφιμα, ή μέσα από προϊόντα ζώων που έχουν τραφεί με μεταλλαγμένες ζωοτροφές. Πολλά από τα πρώτα δεν ξεκαθαρίζουν σαφώς στην ετικέτα τους ότι περιέχουν ΓΤΟ (όπως προβλέπει η ευρωπαϊκή νομοθεσία), ενώ για τα δεύτερα δεν προβλέπεται καν αναγραφή της διατροφής των ζώων.

Δε θα σταθώ στα προβλήματα που ανακύπτουν από τη χρήση ΓΤΟ, για τα οποία πολύς λόγος έχει γίνει, αλλά στη μεγάλη δυσκολία πρόσβασης στην πληροφορία και το τεράστιο έλλειμμα ενημέρωσης του κοινού στον τομέα των τροφίμων.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο, εν πολλοίς άγνωστος, Codex Alimentarius, ο περίφημος Κώδικας Διατροφής. Η ιστορία του Κώδικα αρχίζει το 1893, στην Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία, όταν διαπιστώθηκε ότι τα δικαστήρια χρειάζονταν κάποιες συγκεκριμένες κατευθύνσεις για να επιλύουν θέματα που σχετίζονταν με τα τρόφιμα. Αυτοί οι κανόνες έγιναν γνωστοί ως Codex Alimentarius και διατηρήθηκαν σε ισχύ μέχρι και τη διάλυση της Αυτοκρατορίας το 1918.

Μετά τη ραγδαία πρόοδο στην τεχνολογία τροφίμων, τη μικροβιολογία κ.λπ., κατά τη δεκαετία του 1960, ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) του ΟΗΕ οργανώσαν από κοινού το νέο Κώδικα Διατροφής, με σκοπό να διαμορφώσουν και να καθιερώσουν ορισμούς και προϋποθέσεις για τα τρόφιμα, να βοηθήσουν στην εναρμόνισή τους και, με αυτό τον τρόπο, να διευκολύνουν το διεθνές εμπόριο.

Ο Κώδικας περιέχει πάνω από 4.000 πρότυπα, από γενικά, που ισχύουν για όλα τα τρόφιμα, ως ειδικά, εστιασμένα σε συγκεκριμένα τρόφιμα ή προϊόντα τους. Τα γενικά πρότυπα αναφέρονται στην υγιεινή, τη σήμανση, τα υπολείμματα αγροχημικών και κτηνιατρικών φαρμάκων, τις επιθεωρήσεις των εισαγωγών και εξαγωγών και τα συστήματα πιστοποίησης, τις μεθόδους ανάλυσης και δειγματοληψίας, τα πρόσθετα τροφίμων, τους μολυσματικούς παράγοντες και τη διατροφή και τα τρόφιμα για ειδικές διαιτητικές χρήσεις. Επιπλέον, υπάρχουν συγκεκριμένα πρότυπα για κάθε τύπο τροφίμων και σχετικών προϊόντων, από τα φρέσκα, κατεψυγμένα και επεξεργασμένα φρούτα και λαχανικά, τους χυμούς φρούτων, τα δημητριακά και τα όσπρια, έως τα λίπη και τα έλαια, τα ψάρια, το κρέας, τη ζάχαρη, το κακάο και τη σοκολάτα, το γάλα και τα γαλακτοκομικά, την αφυδατωμένη ινδική καρύδα, τις μεξικάνικες πιπεριές και ότι άλλο μπορείτε να φανταστείτε.

Ο Κώδικας οργανώνεται από την Επιτροπή του «Codex Alimentarius», ένα διακυβερνητικό σώμα, όπου όλες οι χώρες-μέλη έχουν ψήφο. Υποεπιτροπές τεχνοκρατών είναι αρμόδιες για τη σύνταξη των προτύπων, τα οποία υιοθετούνται από την Επιτροπή. Αν και τα πρότυπα του Κώδικα δεν είναι δεσμευτικά, έχουν μεγάλη βαρύτητα και αναγνωρίζονται ως απόλυτα βασισμένα στην επιστήμη. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου αποδέχεται τον Κώδικα και πάντα χρησιμοποιεί τα πρότυπά του σε περιπτώσεις εμπορικών διαφωνιών που αφορούν είδη διατροφής ή προϊόντα τροφίμων. Οι εθνικοί και τοπικοί νόμοι και κανόνες έχουν σχεδόν πάντα ως αφετηρία τους αυτά τα πρότυπα. Στην ουσία, η επιρροή του Κώδικα και η χρήση του σε θέματα δημόσιας υγείας και πρακτικών στο εμπόριο τροφίμων είναι τεράστια και επεκτείνεται σε όλες τις ηπείρους.

Και ως εδώ τα πράγματα είναι καλά και ο Κώδικας φαίνεται να εξυπηρετεί τους στόχους του: την παραγωγή ασφαλούς τροφής, την προστασία της καταναλωτικής υγείας και τη διασφάλιση δίκαιων πρακτικών στο εμπόριο τροφίμων.

Υπάρχουν όμως κάποιοι, κυρίως γιατροί και οργανώσεις καταναλωτών, που αντιδρούν, θεωρώντας ότι η Επιτροπή του Κώδικα προωθεί συγκαλυμμένα τα συμφέροντα των μεγάλων βιομηχανιών χημικών και τροφίμων και ότι επιχειρεί να επιβάλει μια σκληρή διεθνή νομοθεσία που θα έχει τεράστιες αρνητικές επιπτώσεις στη δημόσια υγεία παγκοσμίως και ιδιαίτερα στις αναπτυσσόμενες χώρες.
Αγνοώντας τη συνωμοσιολογία, υπάρχει μια σειρά σημαντικών θεμάτων που προκύπτουν.
Έτσι λοιπόν, κάποια από τα νέα πρότυπα του Κώδικα που τίθενται σε ισχύ σταδιακά από την 31η Δεκεμβρίου 2009 προβλέπουν ότι:
Όλα τα θρεπτικά στοιχεία (βιταμίνες και άλατα) θεωρούνται επικίνδυνα και πρέπει να αφαιρούνται από τα τρόφιμα, καθώς ο Κώδικας απαγορεύει τη χρήση τους. Η περιεκτικότητα τους πρέπει να περιοριστεί σε αμελητέα επίπεδα (15% ή και λιγότερο της επιθυμητής ημερήσιας δόσης).
Τα επιτρεπόμενα θρεπτικά στοιχεία που αναφέρονται στη Λίστα Αποδεκτών Στοιχείων είναι λιγότερα από 20, ένα από τα οποία είναι το φθόριο, που δεν έχει κανένα βιολογικό όφελος.
Όλα τα άλλα απαγορεύονται.

Όλα τα τρόφιμα θα πρέπει να ακτινοβολούνται (ψυχρή αποστείρωση) για λόγους υγιεινής, εκτός αν καταναλώνονται ωμά στην τοπική αγορά.

Όλα τα εκτρεφόμενα ζώα (θηλαστικά, πτηνά και ψάρια) θα λαμβάνουν υποχρεωτικά ισχυρές δόσεις αντιβιοτικών και εξωγενούς αυξητικής ορμόνης.
Όλες οι αγελάδες στη γαλακτοκομική παραγωγή μπορούν να λαμβάνουν την γενετικά τροποποιημένη βόειο αυξητική ορμόνη της Monsanto.

Επιτρέπεται η εισαγωγή ΓΤΟ σε καλλιεργούμενα είδη, ζώα, ψάρια και δένδρα παγκοσμίως, χωρίς υποχρεώσεις σήμανσης και αναγραφής.

Επιτρέπεται η προσθήκη μη οργανικών, χημικών πρόσθετων και συντηρητικών, χωρίς συγκεκριμένες υποχρεώσεις σήμανσης και αναγραφής.

Αυξάνονται τα επιτρεπόμενα επίπεδα καταλοίπων αγροχημικών που αναγνωρίζονται ως τοξικά για ζώα και ανθρώπους. Οι νέες ρυθμίσεις επαναφέρουν 7 από τα 12 πιο τοξικά ζιζανιοκτόνα που απαγορεύτηκαν από 176 χώρες, συμπεριλαμβανομένων και των ΗΠΑ, το 1991 με τη Σύμβαση της Στοκχόλμης για τα Οργανικά Ζιζανιοκτόνα (μεταξύ τους τα Toxaphen, Aldrin κ.ά.). Συνολικά ο Κώδικας επιτρέπει την παρουσία σε τρόφιμα 3.275 διαφορετικών αγροχημικών, πολλά από τα οποία ενοχοποιούνται ως παθογόνα ή καρκινογόνα, σε μεγαλύτερα επίπεδα από τα αποδεκτά σήμερα.

Αυξάνεται η επιτρεπόμενη περιεκτικότητα αφλατοξίνης στο γάλα σε 0,5 ppb, επίπεδο που θεωρείται τοξικό. Η αφλατοξίνη εμφανίζεται στο γάλα ζώων που έχουν τραφεί με μουχλιασμένους σπόρους και είναι ισχυρότατο καρκινογόνο. Τουλάχιστον 300 συνθετικά πρόσθετα τροφίμων επιτρέπονται με τα νέα πρότυπα, πολλά από τα οποία είναι εν δυνάμει τοξικά όπως η ασπαρτάμη, η ταρτραζίνη κ.ά.

Οι αντιθέσεις είναι μεγάλες. Πάρτε για παράδειγμα τα πρότυπα για τις βιταμίνες, τα βότανα, τα αντιοξειδωτικά και αλλά συμπληρώματα τροφής που χρησιμοποιούνται ευρέως, ακόμα και στο πλαίσιο της εναλλακτικής ιατρικής. Η πρόταση, το 1996, για την κατηγοριοποίησή τους ως φάρμακα και συνεπώς απαγόρευση της ελεύθερης πώλησής τους, αποσύρθηκε λόγω αντιδράσεων, επανήλθε όμως με τα αυστηρά πρότυπα του 2005. Η θέση της Επιτροπής είναι ότι αυτό έγινε για να περιοριστεί η ανεξέλεγκτη χρήση και κατάχρηση συμπληρωμάτων διατροφής. Ο αντίλογος είναι ότι, απαγορεύοντάς τα, θα δημιουργηθούν σημαντικά διατροφικά προβλήματα σε μεγάλο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού, θα περιοριστούν οι δυνατότητες της εναλλακτικής ιατρικής και θα υπάρξει στροφή προς τα «παραδοσιακά» φάρμακα (και φυσικά αντίστοιχα κέρδη της φαρμακοβιομηχανίας).

Η θέση της Επιτροπής ότι οι διατάξεις του Κώδικα δεν είναι δεσμευτικές και η εφαρμογή τους εναπόκειται στο κάθε κράτος, επίσης «σηκώνει συζήτηση». Όταν ένα κράτος υιοθετήσει επίσημα τα πρότυπά του, όλες οι εμπορικές του συμφωνίες, αλλά και οι αντιδικίες (το αν για παράδειγμα θα αναγράφει στις συσκευασίες την παρουσία ΓΤΟ), θα ρυθμίζονται στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου βάσει του Κώδικα, και οι αποφάσεις θα «επιβάλλονται» στα άλλα συμβαλλόμενα κράτη. Ήδη από το 1994 ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) των ΗΠΑ αποδέχεται τα πρότυπα του Κώδικα ως ανώτερα των εθνικών νόμων, ενώ με την Κεντροαμερικανική Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου του 2004 οι ΗΠΑ δεσμεύτηκαν ότι θα εναρμονιστούν στα πρότυπα αυτά από το 2010.
Μόνος αντίλογος είναι η διαμόρφωση εθνικών προτύπων με ανάλογη επιστημονική τεκμηρίωση και η προσφυγή στον ΠΟΕ με αυτά, κάτι όμως που είναι δύσκολο και δαπανηρό, ιδιαίτερα για αναπτυσσόμενες χώρες. Έτσι διαφαίνεται σταδιακή, «σιωπηλή» επιβολή του Κώδικα Διατροφής.
Στην Επιτροπή του Κώδικα συμμετέχουν τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ανεξάρτητα, αλλά και η Ευρωπαϊκή Κοινότητα που έχει την αποκλειστική αρμοδιότητα για τα περισσότερα πρακτικά θέματα. Στην Ελλάδα Εθνικό Σημείο Επαφής με τον Κώδικα είναι ο Ενιαίος Φορέας Ελέγχου Τροφίμων (ΕΦΕΤ) του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, που έχει ως στόχο τη διαμόρφωση της Εθνικής Θέσης για τη διασφάλιση των συμφερόντων των Ελλήνων καταναλωτών. Προς αυτό το στόχο προωθείται η ανοικτή δημόσια διαβούλευση, υπάρχει μάλιστα και σχετικό Σημείο στην ιστοσελίδα του ΕΦΕΤ (www.efet.gr).
Δυστυχώς σε αυτό το τόσο σημαντικό θέμα η παροχή πληροφορίας είναι ελλιπής και είναι πολύ δύσκολο να βγουν συμπεράσματα από μη ειδικούς, καθώς τα στοιχεία βρίσκονται θαμμένα στα «ψιλά γράμματα» δημοσιεύσεων που αριθμούν χιλιάδες σελίδες, κάτω από βουνά γραφειοκρατικής διατύπωσης και τεχνοκρατικής ορολογίας απροσπέλαστης σχεδόν για όλους μας.

Πηγή: alttherapy.blogspot.com

Οι Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις σε 18 ερωτήσεις-απαντήσεις

Σπινθάκης Ευάγγελος, σύμβουλος επαγγελματικού προσανατολισμού, μέλος του Πανελλήνιου Παρατηρητηρίου των Οργανώσεων της Κοινωνίας των Πολιτών.
«Επιμελείσθαι εαυτού» ήταν η παρακαταθήκη του Σωκράτη για τις επόμενες γενιές. Σήμερα θα το ερμηνεύαμε ως εξής. Εγώ μπορώ να καλυτερέψω τον εαυτό μου, χωρίς ανταγωνισμούς, ώστε καθένας χωριστά και όλοι μαζί «να φτιάξουμε έναν παράδεισο και να ζήσουμε μέσα σε αυτόν» όπως θα συμπλήρωνε πολύ αργότερα ο Καζαντζάκης.
Η σημερινή κρίση είναι πρωτίστως πολιτισμική – κρίση αξιών και εξ αυτών οικονομική, κοινωνική και πολιτική. Πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο που βλέπουμε τα πράγματα. Ας δούμε την κρίση ως γνώμη, εκτίμηση, αποτίμηση, επιλογή, προτίμηση, δοκιμή δεξιότητας ή δύναμης, άμιλλα, αγώνα, έκβαση, αποτέλεσμα, λύση μιας υπόθεσης.
Ας δούμε την κρίση ως ευκαιρία. Οι Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις (ΚΣΕ) είναι μια από τις ευκαιρίες.
Οι Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις σε 18 ερωτήσεις-απαντήσεις

1. Τι είναι η κοινωνική οικονομία;
«Κοινωνική Οικονομία» είναι το σύνολο των οικονομικών, επιχειρηματικών, παραγωγικών και κοινωνικών δραστηριοτήτων, οι οποίες αναλαμβάνονται από νομικά πρόσωπα ή ενώσεις προσώπων, των οποίων ο καταστατικός σκοπός είναι η επιδίωξη του συλλογικού οφέλους και η εξυπηρέτηση γενικότερων κοινωνικών συμφερόντων. «Συλλογικός Σκοπός» είναι η προώθηση των δράσεων συλλογικότητας και η προστασία των συλλογικών αγαθών μέσω αναπτυξιακών, οικονομικών και κοινωνικών πρωτοβουλιών τοπικού, περιφερειακού ή ευρύτερου χαρακτήρα. Ως τέτοιες δράσεις νοούνται ιδίως οι πολιτιστικές, οι περιβαλλοντικές, οι οικολογικές δραστηριότητες, η αξιοποίηση και ανάδειξη τοπικών προϊόντων, η παροχή κοινωνικών υπηρεσιών.  (ν. 4019 αρ. 1).

2. Σε τι διαφέρει από την ιδιωτική οικονομία, τους ιδιώτες επιχειρηματίες.
Οι ιδιώτες επιχειρηματίες συνήθως δεν προσδοκούν κέρδη σε τομείς όπως η προστασία των συλλογικών αγαθών και δεν επενδύουν σε αυτούς;

3. Σε τι διαφέρει από την κρατική οικονομία, από τον τομέα του δημοσίου;
Αν και η προστασία των συλλογικών αγαθών είναι αντικείμενο της δημόσιας διοίκησης και των ΟΤΑ, έχει αποδειχθεί ότι ακόμη και σε χώρες όπου λειτουργούν αποτελεσματικά και πάλι υπολείπονται από τις πραγματικές ανάγκες των κοινωνιών τους για λόγους γραφειοκρατικούς, ενώ οι πρωτοβουλίες των πολιτών πιο χρήσιμες.
4. Τι είναι οι Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση;
Είναι αστικός συνεταιρισμός με κοινωνικό σκοπό και διαθέτει εκ του νόμου την εμπορική ιδιότητα.
5. Ποιοι μπορούν να συμμετάσχουν;
Όλοι όσοι αναζητούν ευκαιρία να αξιοποιήσουν τις επιχειρηματικές τους ικανότητες εργαζόμενοι συλλογικά για να στηρίξουν τον τόπο τους. Τα μέλη της Κοιν.Σ.Επ. μπορούν να είναι είτε φυσικά πρόσωπα είτε φυσικά πρόσωπα και νομικά πρόσωπα και συμμετέχουν σε αυτήν με μια ψήφο, ανεξάρτητα από τον αριθμό των συνεταιριστικών τους μερίδων. Αυτό που έχει σημασία δεν είναι τα χρήματα, αλλά οι άνθρωποι που συμμετέχουν, το συλλογικό όφελος και το κοινωνικό συμφέρον.

6. Σε ποιους τομείς δραστηριοποιούνται;
Στην παραγωγή προϊόντων και υπηρεσιών σε τομείς όπως πολιτισμός, περιβάλλον, οικολογία, εκπαίδευση, παροχές κοινής ωφέλειας, αξιοποίηση τοπικών προϊόντων, διατήρηση παραδοσιακών δραστηριοτήτων και επαγγελμάτων.

7. Πόσες κατηγορίες ΚΣΕ υπάρχουν;
α) Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις Ένταξης, οι οποίες αφορούν στην ένταξη στην οικονομική και κοινωνική ζωή των ατόμων που ανήκουν στις Ευάλωτες Ομάδες Πληθυσμού. Ποσοστό 40% κατ’ ελάχιστον των εργαζομένων στις Επιχειρήσεις αυτές ανήκουν υποχρεωτικά στις Ευάλωτες Ομάδες Πληθυσμού. Σε αυτή την κατηγορία εμπίπτουν άτομα με αναπηρίες (σωματικές ή ψυχικές ή νοητικές ή αισθητηριακές), εξαρτημένα ή απεξαρτημένα από ουσίες άτομα, οροθετικοί, φυλακισμένοι/αποφυλακισμένοι, ανήλικοι παραβάτες, οι άνεργοι νέοι, οι άνεργες γυναίκες, οι άνεργοι άνω των πενήντα ετών, οι μακροχρόνια άνεργοι, οι αρχηγοί μονογονεϊκών οικογενειών και τα μέλη πολύτεκνων οικογενειών, γυναίκες θύματα κακοποίησης, οι αναλφάβητοι, οι κάτοικοι απομακρυσμένων ορεινών και νησιωτικών περιοχών, τα άτομα με πολιτισμικές ιδιαιτερότητες, οι μετανάστες και οι πρόσφυγες).
β) Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις Κοινωνικής Φροντίδας, οι οποίες αφορούν στην παραγωγή και παροχή προϊόντων και υπηρεσιών κοινωνικού  προνοιακού χαρακτήρα σε συγκεκριμένες ομάδες πληθυσμού, όπως οι ηλικιωμένοι, τα βρέφη, τα παιδιά, τα άτομα με αναπηρία και τα άτομα με χρόνιες παθήσεις.
γ) Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις Συλλογικού και Παραγωγικού Σκοπού, οι οποίες αφορούν την παραγωγή προϊόντων και παροχή υπηρεσιών για την ικανοποίηση των αναγκών της συλλογικότητας (πολιτισμός, περιβάλλον, οικολογία, εκπαίδευση, παροχές κοινής ωφέλειας, αξιοποίηση τοπικών προϊόντων, διατήρηση παραδοσιακών δραστηριοτήτων και επαγγελμάτων κ.α.) που προάγουν το τοπικό και συλλογικό συμφέρον, την προώθηση της απασχόλησης, την ενδυνάμωση της κοινωνικής συνοχής και την ενδυνάμωση της τοπικής ή περιφερειακής ανάπτυξης.
8. Πώς διανέμονται τα κέρδη;
α. Τα κέρδη της Κοινωνικής Συνεταιριστικής Επιχείρησης δεν διανέμονται στα μέλη της, εκτός αν τα μέλη αυτά είναι και εργαζόμενοι σε αυτή. Το ποσοστό αυτό είναι έως 35% και διανέμεται στους εργαζομένους της επιχείρησης ως κίνητρο παραγωγικότητας σύμφωνα με τα οριζόμενα στο καταστατικό τους
β. σε ποσοστό 5% για το σχηματισμό αποθεματικού,
γ. το υπόλοιπο διατίθεται για τις δραστηριότητες της επιχείρησης και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.
9. Υπάρξουν κίνητρα για την στήριξη των ΚΣΕ;
Το ποσό το σχηματισμό αποθεματικού και για τις δραστηριότητες της επιχείρησης (το α και το γ στην προηγούμενη ερώτηση) ΔΕΝ υπόκεινται σε φορολογία εισοδήματος.
Το ποσοστό που διανέμεται στους εργαζομένους της επιχείρησης οι οποίοι ανήκουν στις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες υπόκειται σε φόρο μετά το αφορολόγητο  κλιμάκιο.
Οι εργαζόμενοι στις ΚΣΕ που ανήκουν στις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες ΔΕΝ χάνουν το δικαίωμα να συνεχίζουν να λαμβάνουν τα επιδόματα προνοίας ή άλλη παροχή.
Ο ΟΑΕΔ θα στηρίξει τις ΚΣΕ με ειδικά προγράμματα.
Οι ΚΣΕ μπορούν να συνάπτουν προγραμματικές συμβάσεις με τον δημόσιο τομέα και τους ΟΤΑ α και β βαθμού.
Σχεδιάζονται πολύ σημαντικά κίνητρα στήριξης των ΚΣΕ κατά την φάση έναρξής τους.

10. Πόσα άτομα μπορούν να συμμετάσχουν σε μια ΚΣΕ;
Επτά τουλάχιστον για τις ΚΣΕ ένταξης και πέντε τουλάχιστον για τις ΚΣΕ κοινωνικής φροντίδας και συλλογικού σκοπού. Μπορούν να συμμετάσχουν επίσης και νομικά πρόσωπα σε ποσοστό 1/3 των μελών, αλλά δεν επιτρέπεται σε ΟΤΑ και τα ΝΠΔΔ των ΟΤΑ. Στις ΚΣΕ ένταξης μπορούν να συμμετάσχουν ΝΠΔΔ με έγκριση του εποπτεύοντος φορέα. Η συμμετοχή ενός φυσικού προσώπου ΔΕΝ του προσδίδει εμπορική ιδιότητα και δεν δημιουργεί ασφαλιστικές και φορολογικές υποχρεώσεις.
11. Πώς διοικούνται οι ΚΣΕ;
Διοικούνται δημοκρατικά από την Γενική Συνέλευση των μελών και από τριμελή διοικούσα επιτροπή, Κάθε μέλος έχει μια ψήφο, ανεξάρτητα από τον αριθμό των συνεταιριστικών μερίδων που διαθέτει.

12 Ποιοι είναι οι πόροι των ΚΣΕ;
Οι πόροι της Κοιν.Σ.Επ. αποτελούνται από το κεφάλαιο της επιχείρησης, δωρεές τρίτων, έσοδα από την αξιοποίηση της περιουσίας της, έσοδα από την επιχειρηματική δραστηριότητα της, επιχορηγήσεις από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, την Ευρωπαϊκή Ενωση, διεθνείς ή εθνικούς οργανισμούς ή Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης Α’ και Β’ βαθμού, έσοδα από άλλα προγράμματα, κεφάλαια από κληροδοτήματα, δωρεές και παραχωρήσεις της χρήσης περιουσιακών στοιχείων, καθώς και κάθε άλλο έσοδο από την ανάπτυξη των δραστηριοτήτων της σύμφωνα με το καταστατικό της.
13. Πώς θα συσταθεί μια ΚΣΕ;
– Με καταστατικό που προβλέπεται στην ΥΑ 2250/οικ. 4,105 ΦΕΚ 221/2-2-2012.
– Με την εγγραφή της ΚΣΕ στο Γενικο Μητρώο Κοινωνικής Οικονομίας που τηρεί το Υπ. Εργασίας.
– Με έρευνα αγοράς και επιχειρηματικό σχέδιο για την συγκρότηση του αρχικού πυρήνα των ανθρώπων που θα ιδρύσουν την ΚΣΕ.

14. Τι μπορεί να πετύχει μια ΚΣΕ;
– Φθηνές προμήθειες και υπηρεσίες σε κοινωνικά αδύναμες ομάδες του πληθυσμού, ώστε να πέσουν οι τιμές αγαθών και υπηρεσιών.
– Αξιοποίηση των υποδομών της πολιτείας και των ΟΤΑ που είτε βρίσκονται σε αχρησία, είτε δεν αξιοποιούνται επαρκώς και θα μπορούσαν να παραχωρηθούν δωρεάν σε ΚΣΕ με προγραμματικές συμβάσεις, (κτίρια, παλιά σχολεία, αγροτικές εκτάσεις, δημοτικές καφετέριες κλπ)..
15. Μήπως έρχονται σε αντίθεση από την μια πλευρά ο εθελοντικός χαρακτήρας των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών που ασχολείται τόσα χρόνια με το περιβάλλον, τον πολιτισμό και την κοινωνική φροντίδα και από την άλλη η κοινωνική οικονομία που, όπως και να το κάνουμε, δημιουργεί αμειβομένη εργασία και που ασφαλώς δεν είναι εθελοντισμός;
Όχι. Ο εθελοντισμός όχι μόνο δεν χάνει τον χαρακτήρα της ανιδιοτελούς προσφοράς στο κοινωνικό σύνολο, αλλά αντιθέτως μόνο ο εθελοντισμός μπορεί να συμβάλλει στην δημιουργία και λειτουργία των αναγκαίων μόνιμων δομών όπως είναι οι ΚΣΕ οι οποίες θα παρέχουν κοινωνικές  υπηρεσίες σε σταθερή και επαγγελματική βάση που δεν μπορεί ο εθελοντισμός ως εκ της φύσεώς τους να παρέχει. Ο εθελοντισμός έχει την τεχνογνωσία στα αντικείμενα, μπορεί να παίρνει πρωτοβουλίες, μπορεί να στηρίζει τις ΚΣΕ, αλλά ΔΕΝ μπορεί να τις υποκαταστήσει.
16. Γιατί δεν είχαν προχωρήσει τόσα χρόνια οι ΚΣΕ στην Ελλάδα και γενικώς ο τομέας της κοινωνικής οικονομίας;
Δεν υπήρχε θεσμικό πλαίσιο γιατί η κεντρική πολιτική επιλογή της πολιτείας ήταν ως πρόσφατα η διοχέτευση των πόρων του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου (ΕΚΤ) στο κράτος και τους ΟΤΑ με τα γνωστά αποκαρδιωτικά αποτελέσματα (αδιαφάνεια, πελατειακές σχέσεις, διορισμοί στο δημόσιο, stage κλπ). Αυτή η πολιτική έχει πλέον εγκαταλειφθεί. Οι πόροι του ΕΚΤ ΔΕΝ μπορούν πια να γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης ούτε από το κράτος, ούτε από τους ΟΤΑ, αντιθέτως προορίζονται απευθείας για την κοινωνία των πολιτών.
17. Yπάρχουν   συγκεκριμένες ιδέες για τις ΚΣΕ στην Ελλάδα σήμερα;
Ασφαλώς. Μια ΚΣΕ θα μπορούσε να εξειδικευτεί στην διαχείριση οργανικών αποβλήτων (κλαδέματα από πάρκα, κήπους, καλλιέργειες) για να τα μετατρέπει σε ένα εμπορεύσιμο προϊόν δηλαδή εδαφοβελτιωτικό λίπασμα. Θα μπορούσε να γίνει μια προγραμματική σύμβαση μεταξύ ενός ΟΤΑ και μιας ΚΣΕ, όπου η ΚΣΕ θα παραλαμβάνει τα οργανικά απόβλητα, αλλά και θα εισπράττει από τον ΟΤΑ ένα ποσό από τα δημοτικά τέλη (που ως γνωστόν είναι ανταποδοτικά). Θα υπάρξει πολλαπλό όφελος, ελάφρυνση των χωματερών, μείωση των ρύπων, μείωση των δημοτικών τελών που θα πλήρωναν τα νοικοκυριά, παραγωγή ανταγωνιστικού προς τα εισαγόμενα εγχώριου προϊόντος (λίπασμα), δημιουργία τοπικού εισοδήματος σε μια επιχείρηση εντάσεως εργασίας.
Πολλοί ΟΤΑ εκμισθώνουν δημοτικά κτίρια σε ιδιώτες για καφετέριες με αμφίβολα οφέλη για την κοινωνία. Θα μπορούσε ο ΟΤΑ να παραχωρήσει σε μια ΚΣΕ τον χώρο και τον εξοπλισμό για να λειτουργήσει ένα κοινωνικό εστιατόριο που θα παρέχει μια λιτή αλλά πλήρη, ισορροπημένη και υγιεινή τροφή σε πολύ χαμηλές τιμές για τους πτωχούς.
Επιχειρηματικά σχέδια για κοινωνικά παντοπωλεία, κοινωνικά εστιατόρια, κοινωνικά σχολικά κυλικεία, φροντίδα στο σπίτι ηλικιωμένων, ΑΜΕΑ, παραγωγή ενέργειας κλπ.
18. Τι συμβαίνει αν μια ΚΣΕ δεν τηρήσει τα προβλεπόμενα από τον νόμο;
Σε όσες ΚΣΕ παραβαίνουν τις διατάξεις του νόμου θα επιβάλλεται πρόστιμο από 5.000 ευρώ έως 50.000 ευρώ.
Σε περίπτωση υποτροπής το ανώτατο όριο προστίμου διπλασιάζεται και ο υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης μπορεί να διατάξει και την προσωρινή διαγραφή της από το Μητρώο για χρονικό διάστημα από ένα (1) έως έξι (6) μήνες και σε περίπτωση περαιτέρω υποτροπής την οριστική διαγραφή της.
 
Χρήσιμες Πηγές
– νόμος 4019/2011 για την κοινωνική οικονομία
– Υπουργική απόφαση 2250/οικ. 4,105 ΦΕΚ 221/2-2-2012 για το Γενικό Μητρώο Κοινωνικής Οικονομίας
– Ειδική Υπηρεσία για την Κοινωνική Ένταξη και την Κοινωνική Οικονομία www.keko.gr – Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο  https://www.esfhellas.gr/
πηγή: https://www.solidarityeconomy.gr/

Γνωριμία με τον Κοινωνικό Καταναλωτικό Συνεταιρισμό Θεσσαλονίκης

Το Βίος Coop αποτελεί μια προσπάθεια που έχει ξεκινήσει πρόσφατα στη Θεσσαλονίκη και αφορά τη δημιουργία ενός σούπερ-μάρκετ με φθηνά προϊόντα τοπικής παραγωγής, βιολογικά και χωρίς μεσάζοντες. Μια συνεργατική, μη κερδοσκοπική πρωτοβουλία με μετόχους τον καθένα από εμάς. Στα πλαίσια της εξεύρεσης δημιουργικών λύσεων αντί στείρας γκρίνιας και αντίδρασης.

Σκοπός του συνεταιρισμού
Σκοπός του Βίος Coop είναι η δημιουργία ενός συνεταιριστικού καταστήματος με ποιοτικά αλλά και φτηνά προϊόντα, όσο το δυνατόν περισσότερο προερχόμενα από συνεταιρισμούς αγροτών αλλά και μεμονωμένους παραγωγούς. Η ποιότητα θα διασφαλίζεται μέσω της έμφασης που δίνεται στην ποιοτική τροφή, δηλαδή σε προϊόντα που δεν έχουν εκτεθεί σε φυτοφάρμακα και δεν προέρχονται από γενετικά τροποποιημένους σπόρους. Παράλληλα με την ενίσχυση της βιολογικής παραγωγής, θα διασφαλίζονται και οι χαμηλές τιμές των προϊόντων.

Παρακάμπτοντας τους μεσάζοντες, τα προϊόντα θα έρχονται στο ράφι μέσα από την άμεση σχέση και συνεργασία με τους παραγωγούς. Αυτά, σε συνδυασμό με τον συνεταιριστικό και μη κερδοσκοπικό χαρακτήρα του σούπερ μάρκετ που θα ανήκει ολοκληρωτικά στα μέλη του, καθιστούν το εγχείρημα σημαντικό, πρωτότυπο, ελπιδοφόρο αλλά και πρώτης προτεραιότητας. Το να θέλει κανείς να παρέμβει στην ποιότητα της τροφής του, μια ποιότητα που έχει υποβαθμιστεί εντελώς εξαιτίας της κερδοσκοπίας, είναι ένα από τα πρώτα βήματα που πρέπει να γίνουν από πολίτες πραγματικά ενεργούς.

Επιχειρηματικό σχέδιο
Σύμφωνα με το επιχειρηματικό σχέδιο του συνεταιρισμού, πέρα από το χαμηλότερο κόστος του «καλαθιού» των τροφίμων και την υψηλή ποιότητα, σημαντική και δυναμική παράμετρος είναι η επιστροφή των όποιων κερδών του Βίος Coop στα μέλη του και στην τοπική κοινωνία, με τρόπο που προβλέπει το Καταστατικό και αποφασίζει η Γενική Συνέλευση. Πριν ένα περίπου χρόνο, οι πρώτοι 100 μέτοχοι συγκρότησαν τον καταναλωτικό συνεταιρισμό και σήμερα υπάρχουν περίπου 275 μέλη με 290 μερίδες. Ο στόχος είναι να αυξηθούν τα μέλη στα 300 με 500-600 μερίδες των 150€, ώστε να ανοίξει το πρώτο κατάστημα στη Θεσσαλονίκη.
Κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία
Το συνεταιριστικό παντοπωλείο Βίος Coop θα λειτουργεί με βάση τις ιδέες, τις αξίες και τις αρχές της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας και της άμεσης δημοκρατίας. Η προμήθεια τοπικών και εγχώριων, κατά προτίμηση, προϊόντων και υπηρεσιών εξαιρετικής ποιότητας και χαμηλής τιμής, προσπαθεί να συμβάλλει στην ανάπτυξη και τον εκσυγχρονισμό της αντίστοιχης παραγωγής. Παράλληλα επιδιώκει την κάλυψη των αναγκών των μελών του αλλά και όλων των πολιτών ως προς αγαθά και υπηρεσίες, με όρους κοινωνικής δικαιοσύνης, σε τιμές όσο γίνεται πιο χαμηλές αλλά και πιο δίκαιες για τους παραγωγούς.
Γιατί να ενδιαφερθεί κάποιος και να στηρίξει μια τέτοια προσπάθεια;
Για να δημιουργηθεί επιτέλους ένα δυναμικό καταναλωτικό κίνημα στην Ελλάδα

Για να απολαμβάνουμε ποιοτικά, τοπικά προϊόντα χωρίς μεσάζοντες και σε χαμηλές τιμές (στο δικό μας σούπερ μάρκετ)

Για να ενισχύσουμε τους συνεταιρισμούς παραγωγών και μεμονωμένους τοπικούς παραγωγούς (άμεση σχέση παραγωγού καταναλωτή)

Πολλοί από εμάς νιώθουμε απογοητευμένοι από την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα, έχουμε χάσει την εμπιστοσύνη μας και έχουμε κατά κάποιον τρόπο «βουλιάξει» στην απραγία. Αν τέτοια μικρά εγχειρήματα όπως το Βίος Coop αρχίσουν να πετυχαίνουν και να πηγαίνουν καλά, αυτό θα αποτελέσει έναυσμα και για άλλες προσπάθειες και θα δώσει θάρρος σε πολλούς. Και τότε ίσως αλλάξουν κάποια πράματα.
Το μόνο ερώτημα σε αυτό το σημείο είναι το ΠΟΤΕ θα λειτουργήσει το πρώτο κατάστημα Βίος Coop. Αυτό εξαρτάται από όλους εμάς!
Στην ιστοσελίδα του Βίος Coop μπορείτε να βρείτε τα πάντα. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να στείλετε email στο coopbios@gmail.com αλλά και να συζητήσετε αυτοπροσώπως με την επιτροπή στη Δελφών 48, καθημερινά 19:00-21:00. Μπορείτε να βρείτε το Βίος Coop και στο facebook.
Πηγή:https://www.artivist.gr/
Άρης Χατζηνικολάου
aris_xatz@yahoo.com

Η δημιουργία συνεταιρισμού: Καταστατικό, Κανονισμός λειτουργίας, Επιχειρησιακό σχέδιο, Οικονομικά, Διαχείριση, Εκπαίδευση

“Η δημιουργία συνεταιρισμού: Καταστατικό, Κανονισμός λειτουργίας, Επιχειρησιακό σχέδιο, Οικονομικά, Διαχείριση, Εκπαίδευση” ήταν το θέμα της όγδοης διάλεξης-συζήτησης του Λαϊκού Πανεπιστημίου Κοινωνικής Αλληλέγγυας Οικονομίας, που πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 13 Μαϊου 2013 στην Αίθουσα του Πολιτιστικού Κέντρου “Αλέξανδρος”.
Εισηγητής ήταν ο Λάζαρος Αγγέλου, Τηλεπικοινωνιακός Μηχανικός MSc.
Η διάλεξη και η συζήτηση που ακολούθησε μεταδόθηκαν ζωντανά στο διαδίκτυο από το κανάλι “univsse” του Λαϊκού Πανεπιστημίου Κοινωνικής Αλληλέγγυας Οικονομίας στο “ustream.tv”
Η εκδήλωση έγινε στο πλαίσιο του 1ου Θεματικού Κύκλου του τρέχοντος τετραμήνου (Φεβρουάριος-Ιούνιος 2013), που περιλαμβάνει διαλέξεις-συζητήσεις κάθε Δευτέρα απόγευμα.

Αυτοδιαχειριζόμενο Εργοστάσιο Βιομηχανικής Μεταλλευτικής

Ο αγώνας των εργατών της Βιο.Με. έχει πια μια μακριά ιστορία αλλά έρχεται από το μέλλον. 

Είναι μια ιστορία ενός εργοστασίου που εγκαταλήφθηκε απο την εργοδοσία, “ξεχάστηκε” από το κράτος και τη κυβέρνηση και αγνοήθηκε από διάφορους κυβερνητικούς καρεκλοκένταυρούς του γραφειοκρατικού συνδικαλισμού. Είναι μια ιστορία ενός εργοστασίου όπου κι εκεί όπως και παντού, εργάτες έμειναν άνεργοι, σ’ ένα σχέδιο καταστροφής που τ’ αφεντικά ονομάζουν αναδιάρθρωση κι εμείς παγκόσμια καπιταλιστική κρίση και κατάρρευση. Είναι μια ιστορία καταστροφής, όπως τόσες γύρω μας.
Είναι όμως, πάνω απ’ όλα, μια ιστορία ενός κομματιού της εργατικής τάξης που δεν το βάζει κάτω. Είναι η ιστορία της αυτοοργάνωσης των εργατών με άμεση δημοκρατία σε ταξικό σωματείο βάσης, όπου πάνω απ’ όλους είναι η γενική συνέλευση και το συλλογικό συμφέρον. Είναι η ιστορία της κατάληψης και της αυτοδιαχείρισης του εργοστασίου της ΒΙΟ.ΜΕ., όπου πάνω απ’ όλους είναι η ανάγκη για αξιοπρεπή εργασία και διαβίωση. Είναι η ιστορία μιας κοινότητας αγώνα όπου τα προβλήματα βρίσκουν συλλογικές λύσεις. Είναι μια ιστορία δημιουργίας.
Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο ο αγώνας των εργατών της Βιο.Με. συναντά την απλόχερη αλληλεγγύη από χιλιάδες ανθρώπους, εργαζομένους και ανέργους, σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Γι’ αυτό ακριβώς τον λόγο μόνο το τελευταίο έτος, από τη Μελβούρνη και το Τόκυο, ώς τη Ουάσινγκτον και το Βερολίνο, δεκάδες εκδηλώσεις συμπαράστασης στηρίζουν τον αγώνα αυτόν. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο σωματεία, συλλογικότητες, στέκια και πρωτοβουλίες σε κάθε μικρή και μεγάλη πόλη της Ελλάδας, δείχνουν κάθε μέρα και με κάθε τρόπο την αλληλεγγύη τους. Αυτός είναι όμως και ο λόγος που οι κρατούντες, κράτος και εργοδοσία, φοβούνται και στέκονται αντίθετοι στον δρόμο που χάραξε ο αγώνας των εργατών της Βιο.Με.
Σήμερα, τέσσερις μήνες μετά την επαναλειτουργία του εργοστασίου της Βιο.Με. από τους ίδιους τους εργαζόμενους, με αυτοδιεύθυνση και πλήρη εργατικό έλεγχο, το κράτος και η κυβέρνηση, εξακολουθεί να κωλυσιεργεί και να αρνείται την ελεύθερη λειτουργία του εργοστασίου. Τέσσερις μήνες μετά, για τους ήδη απλήρωτους εργαζόμενους εδώ και δύο χρόνια, η κυβέρνηση προσπαθεί να στραγγαλίσει οικονομικά τον αγώνα, αρνούμενη ακόμη και σήμερα ακόμα και το έκτακτο επίδομα που έχει δωθεί σε αλλες περιπτώσεις. Όμως οι εργαζόμενοι και το σωματείο τους, δεν πρόκειται να αφήσουν τον οικονομικό εκβιασμό να περάσει.

Καλούμε κάθε εργαζόμενο και εργαζόμενη, που αντιλαμβάνεται την επίθεση των αφεντικών στις ανάγκες μας και στη ζωή μας, κάθε άνεργο και κάθε άνεργη, που αντιλαμβάνεται την αυτοδιαχείριση των μεσων παραγωγής σαν ενα δρόμο ενάντια στην εξαθλίωση και τη φτώχια, κάθε σωματείο, συλλογικότητα, ομάδα και στέκι του κινήματος να σταθεί δίπλα στον αγώνα των εργατών της Βιο.Με. 

Οι Αρχές και οι Αξίες που διέπουν τα καταστατικά και την λειτουργία των Συνεταιριστικών Επιχειρήσεων

Δίκτυο Κοινωνικής Αλληλεγγύης & Περιφερειακής Ανάπτυξης www.diktio-kapa.dos.gr

Δήλωση που αφορά τη συνεταιριστική ταυτότητα των συνεταιριστικών επιχειρήσεων υιοθετήθηκε στο συνέδριο της Διεθνούς Συνεταιριστικής Συμμαχίας (I.C.A.) που έγινε το 1995 στο Μάντσεστερ του Ηνωμένου Βασιλείου και περιλαμβάνει τον ορισμό της συνεταιριστικής επιχείρησης, τις
συνεταιριστικές Αξίες και τις συνεταιριστικές Αρχές. 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΠΟΔΕΚΤΟΣ ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΥ
“Συνεταιρισμός” είναι μια αυτόνομη Οργάνωση προσώπων τα οποία συνδέονται εθελοντικά µε σκοπό να εξυπηρετήσουν τις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτιστικές ανάγκες και επιδιώξεις τους µέσω μιας συμμετοχικής και δημοκρατικά ελεγχόμενης επιχείρησης.  Οι Συνεταιριστικές Αξίες και Αρχές όπως εξελίχθησαν στον χρόνο από την εποχή του
πρώτου καταναλωτικού συνεταιρισμού στο Rochdale 
ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΕΣ ΑΞΙΕΣ (VALUES)

Οι συνεταιριστικές επιχειρήσεις βασίζονται στις αξίες: 
· της αυτοβοήθειας, 
· της αυτοευθύνης, 
· της δηµοκρατίας, 
· της ισότητας, 
· της δικαιοσύνης και
· της αλληλεγγύης. 
Σύμφωνα µε τη συνεταιριστική παράδοση, τα µέλη των συνεταιριστικών επιχειρήσεων πιστεύουν στις ηθικές αξίες: 
· της εντιμότητας, 
· της ειλικρίνειας, 
· της κοινωνικής ευθύνης και
· της μέριμνας για τους άλλους. 

ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ (PRINCIPLES)
1. Εθελοντική και ανοικτή συμμετοχή: Οι συνεταιριστικές επιχειρήσεις είναι εθελοντικές οργανώσεις, ανοικτές σε όλα τα πρόσωπα, τα οποία είναι ικανά να χρησιμοποιήσουν τις υπηρεσίες τους και να αποδεχτούν µε προθυμία τις ευθύνες των µελών, χωρίς εθνικές, κοινωνικές, φυλετικές, πολιτικές ή θρησκευτικές διακρίσεις. 
2. Δημοκρατικός έλεγχος των µελών: Οι συνεταιριστικές επιχειρήσεις είναι δημοκρατικές οργανώσεις, οι οποίες ελέγχονται από τα µέλη τους, τα οποία συμμετέχουν στη διαμόρφωση της πολιτικής και στη λήψη των αποφάσεων τους. Οι άνδρες και οι γυναίκες που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους ως αιρετοί αντιπρόσωποι είναι υπόλογοι στα µέλη. Πρωτίστως τα µέλη των συνεταιριστικών εταιρειών έχουν ίσα εκλογικά δικαιώματα (ένα
µέλος, µία ψήφος) και παράλληλα οι συνεταιριστικές επιχειρήσεις είναι οργανωμένες µε δημοκρατικό τρόπο. 
3. Οικονομική συμμετοχή των µελών: Τα µέλη συμμετέχουν δίκαια στο κεφάλαιο της συνεταιριστικής τους επιχείρησης και στον έλεγχο του µε δημοκρατικές μεθόδους. Μέρος, τουλάχιστον, αυτού του κεφαλαίου είναι συνήθως η κοινή περιουσία της συνεταιριστικής επιχείρησης. Τα µέλη συνήθως λαμβάνουν περιορισμένη αποζημίωση για το κεφάλαιο το οποίο καταβάλλουν ως προϋπόθεση της συμμετοχής τους. Τα µέλη διαθέτουν τα
πλεονάσματα για όλους ή για οποιονδήποτε από τους ακόλουθους σκοπούς: Για ανάπτυξη της συνεταιριστικής επιχείρησης τους, πιθανόν µε τη δημιουργία αποθεματικών, μέρος των οποίων τουλάχιστον θα πρέπει να είναι αδιαίρετο. Για την παραχώρηση ωφελημάτων στα µέλη, ανάλογα µε τις συναλλαγές που είχαν µε τη συνεταιριστική επιχείρηση και για
προώθηση άλλων δραστηριοτήτων που εγκρίνονται από τα µέλη. 
4. Αυτονομία και ανεξαρτησία: Οι συνεταιριστικές επιχειρήσεις είναι αυτόνομες, αυτοβοηθούµενες οργανώσεις, ελεγχόμενες από τα µέλη τους. Εάν θα συνάψουν συμφωνίες µε άλλους οργανισμούς, συμπεριλαμβανομένων και των κυβερνήσεων, ή εάν θα εξασφαλίσουν κεφάλαια από εξωτερικές πηγές θα πρέπει να το πράττουν µε όρους οι οποίοι διασφαλίζουν το δημοκρατικό έλεγχο που ασκείται από τα µέλη και συνάδουν µε τη συνεταιριστική αυτονομία τους. 
5. Εκπαίδευση, κατάρτιση και πληροφόρηση: Οι συνεταιριστικές επιχειρήσεις εξασφαλίζουν εκπαίδευση και κατάρτιση για τα µέλη, τους αιρετούς αντιπροσώπους, τους διευθυντές και τους υπαλλήλους τους έτσι ώστε να μπορούν να συμβάλλουν ενεργά στην ανάπτυξη των συνεταιριστικών εταιρειών τους. Ενημερώνουν το κοινό, ειδικότερα τη νέα γενιά και τους ηγέτες της κοινής γνώμης, για τη φύση του συνεργατισμού και τα ωφελήματα που προσφέρει. 
6. Συνεργασία μεταξύ συνεταιριστικών εταιρειών: Οι συνεταιριστικές επιχειρήσεις εξυπηρετούν τα µέλη τους περισσότερο αποτελεσματικά και ενδυναμώνουν το συνεταιριστικό κίνημα συνεργαζόμενες μεταξύ τους σε τοπικό, περιφερειακό, εθνικό και διεθνές επίπεδο. 
7. Κοινοτικό ενδιαφέρον: Οι συνεταιριστικές επιχειρήσεις εργάζονται για σταθερή ανάπτυξη των κοινοτήτων τους εφαρμόζοντας την πολιτική που αποφασίζετε από τα µέλη τους. Οι βασικότεροι άξονες της συνεταιριστικής κοινωνικής πολιτικής, µε την ευρύτερη έννοια του όρου, είναι η αύξηση του εθνικού προϊόντος, η αναδιανομή του εισοδήματος και του πλούτου, η περιφερειακή ανάπτυξη και η προώθηση προγραμμάτων κοινωνικού χαρακτήρα. 
α. Αύξηση του εθνικού προϊόντος: Οι συνεταιριστικές επιχειρήσεις, µε την οικονομική δραστηριότητα που αναπτύσσουν, συμβάλλουν στην αύξηση του εθνικού προϊόντος και στη βελτίωση των άλλων οικονομικών δεικτών της χώρας. Για παράδειγμα, η χρηματοδότηση της γεωργίας συμβάλλει στην αύξηση της γεωργικής παραγωγής, η διάθεση των αγροτικών προϊόντων σε αγορές του εξωτερικού στη βελτίωση του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών και του ισοζυγίου πληρωμών, η απασχόληση εργατικού δυναμικού στη μείωση της ανεργίας, η συνεταιριστική παρέμβαση στον καταναλωτικό τοµέα στη συγκράτηση των τιμών και συνεπώς στη μείωση του ρυθμού αύξησης του πληθωρισμού κ.λπ. 

β. Αναδιανομή του εισοδήματος και του πλούτου: Τα κέρδη των ιδιωτικών επιχειρήσεων διανέμονται στους μετόχους, ανάλογα µε το ποσό που επενδύουν στην επιχείρηση, οι οποίοι συνήθως, είναι αριθμητικά ελάχιστοι. Στις συνεταιριστικές επιχειρήσεις τα πλεονάσματα που πραγματοποιούνται επιστρέφονται στα µέλη, είτε µε τη μορφή χρημάτων, είτε µε τη μορφή άλλων ωφελημάτων, ανάλογα µε το μέγεθος της συνεργασίας τους
µε αυτές. Παράλληλα, οι συνεταιριστικές επιχειρήσεις ανακόπτουν τις μονοπωλιακές τάσεις που αναπτύσσονται στην αγορά ακόμα και σε συνθήκες ελεύθερου ανταγωνισμού.  Επίσης, οι συνεταιριστικές επιχειρήσεις διαθέτουν τα χρηματικά μέσα που έχουν στη διάθεση τους για την ικανοποίηση των αναγκών των µελών τους χωρίς καμιά διάκριση. Τούτο έχει ως αποτέλεσμα τη βελτίωση των εισοδημάτων των µελών και κυρίως εκείνων µε τη χαμηλότερη οικονομική επιφάνεια. 
γ. Περιφερειακή ανάπτυξη: Η συμβολή των συνεταιριστικών κινημάτων στην περιφερειακή ανάπτυξη είναι μεγάλης σημασίας. Η ιδιωτική επιχείρηση επιλέγει τον τόπο δραστηριότητας της µε µόνο κριτήριο την απόδοση των επενδύσεων στις οποίες θα προβεί. Συνεπώς, η εγκατάσταση στην περιφέρεια είναι συνήθως αντιοικονομική για τις ίδιες. Οι συνεταιριστικές επιχειρήσεις αντίθετα ιδρύονται τοπικά για να εξυπηρετήσουν τα µέλη τους, ή επιλέγουν τον τόπο εγκατάστασης τους µε κριτήριο το οικονομικό συμφέρον των µελών τους. Οι συνεταιριστικές επιχειρήσεις έχουν από τη φύση τους τοπικό χαρακτήρα. Αναζητούν ευκαιρίες επένδυσης µόνο στη περιοχή τους και όχι σε όλη τη χώρα ή στο εξωτερικό. Κατά συνέπεια, τα κεφάλαια τους επενδύονται στην περιφέρεια και συμβάλλουνέτσι στην τοπική ανάπτυξη. Ορθά έχει διαπιστωθεί ότι οι συνεταιριστικές επιχειρήσεις αποτελούν τους οικονομικούς και κοινωνικούς πνεύμονες της υπαίθρου. 
δ. Προώθηση προγραμμάτων κοινωνικού χαρακτήρα: Οι συνεταιριστικές επιχειρήσεις υιοθετούν προτάσεις των µελών τους ή εγκρίνουν πρωτοβουλίες της διοίκησης, οι οποίες έχουν έντονα κοινωνικό χαρακτήρα µε τη στενότερη έννοια του όρου. Η προστασία του περιβάλλοντος, η ανάπτυξη πολιτιστικών δραστηριοτήτων, η στήριξη του αθλητισμού, η καλλιέργεια των ηθικών αξιών στη νέα γενιά, η συμπαράσταση στους ανθρώπους της τρίτης ηλικίας, η οικονομική και ηθική ενίσχυση αναξιοπαθούντων ατόμων κ.λ.π. είναι μερικές από τις κατευθύνσεις της συνεταιριστικής κοινωνικής