21 C
Athens
Παρασκευή, 17 Απριλίου, 2026
Αρχική Blog Σελίδα 6

Αφρικανική σκόνη: Πώς επηρεάζει του εξωτερικούς χώρους και πώς να καθαρίσεις σωστά

enallaktikos
-
0
Αφρικανική σκόνη: Πώς επηρεάζει του εξωτερικούς χώρους και πώς να καθαρίσεις σωστά

Η αφρικανική σκόνη είναι ένα φαινόμενο που εμφανίζεται συχνά στην Ελλάδα, ιδιαίτερα την άνοιξη και το φθινόπωρο. Αέριες μάζες μεταφέρουν λεπτά σωματίδια άμμου από τη Σαχάρα προς τη Μεσόγειο και τελικά αυτά καταλήγουν πάνω σε πόλεις, σπίτια και εξωτερικούς χώρους. Όταν το φαινόμενο είναι έντονο, μέσα σε λίγες ώρες μπορείς να δεις μπαλκόνια, αυλές και εξοπλισμό εξωτερικού χώρου να καλύπτονται από ένα λεπτό στρώμα σκόνης.

Ένα ενδιαφέρον στοιχείο που πολλοί δεν γνωρίζουν είναι ότι η αφρικανική σκόνη δεν επηρεάζει μόνο την εμφάνιση των επιφανειών. Σύμφωνα με το woodstore.gr, τα πολύ λεπτά σωματίδια μπορούν να εισχωρήσουν σε μεταλλικά μέρη εξοπλισμού εξωτερικού χώρου και σε μηχανισμούς συσκευών, όπως για παράδειγμα σε ψησταριές, σχάρες ή εξαρτήματα εξωτερικών συσκευών. Αν η σκόνη παραμείνει για μεγάλο χρονικό διάστημα, μπορεί να δημιουργήσει συσσώρευση που επηρεάζει τη λειτουργία του εξοπλισμού. Για αυτό είναι σημαντικό να καθαρίζονται σωστά οι εξωτερικοί χώροι μετά από έντονα φαινόμενα αφρικανικής σκόνης.

Πώς επηρεάζει η αφρικανική σκόνη τους εξωτερικούς χώρους

Οι εξωτερικοί χώροι είναι οι πρώτοι που επηρεάζονται από την αφρικανική σκόνη. Η σκόνη μεταφέρεται με τον αέρα και επικάθεται σε όλες τις επιφάνειες που βρίσκονται εκτεθειμένες. Αυτό σημαίνει ότι μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα μπορεί να καλύψει:

• μπαλκόνια και δάπεδα
• έπιπλα εξωτερικού χώρου
• εξοπλισμό κήπου
• διακοσμητικά στοιχεία
• πισίνες και επιφάνειες νερού

Σε πολλές περιπτώσεις η σκόνη δεν φαίνεται έντονα στην αρχή. Αν όμως συνδυαστεί με υγρασία ή βροχή, δημιουργείται λάσπη που κολλάει πάνω στις επιφάνειες και γίνεται πιο δύσκολο να καθαριστεί.

Τι συμβαίνει στα μπαλκόνια όταν υπάρχει αφρικανική σκόνη

Το μπαλκόνι είναι από τα σημεία που επηρεάζονται περισσότερο. Τα δάπεδα καλύπτονται γρήγορα με σκόνη και συχνά η σκόνη συγκεντρώνεται στις γωνίες, στα κάγκελα και στα σημεία όπου υπάρχει μικρή κυκλοφορία αέρα.

Αν το μπαλκόνι χρησιμοποιείται καθημερινά, η σκόνη μπορεί να μεταφερθεί εύκολα στο εσωτερικό του σπιτιού μέσω παπουτσιών ή αντικειμένων.

Για αυτό είναι καλό να χρησιμοποιήσετε άφθονο νερό με το λάστιχο όσο το δυνατόν πιο σύντομα μετά το πέρασμα του φαινομένου.

Έπιπλα εξωτερικού χώρου και μπαλκονιού

Τα έπιπλα εξωτερικού χώρου είναι επίσης πολύ εκτεθειμένα. Καρέκλες, τραπέζια, πολυθρόνες κήπου, μπορούν να καλυφθούν μέσα σε λίγες ώρες με λεπτή σκόνη.

Το πρόβλημα γίνεται πιο έντονο όταν υπάρχουν μαξιλάρια ή υφασμάτινα στοιχεία. Η σκόνη μπορεί να εισχωρήσει στο ύφασμα και να χρειαστεί πιο προσεκτικός καθαρισμός.

Αν ο χώρος χρησιμοποιείται για φαγητό ή χαλάρωση, καλό είναι να καθαριστούν όλες οι επιφάνειες πριν χρησιμοποιηθούν ξανά.

Εξοπλισμός εξωτερικού χώρου

Σε αυλές και κήπους συχνά υπάρχουν διάφορα αντικείμενα ή εξοπλισμός που παραμένουν εκτεθειμένα κατά τη διάρκεια του φαινομένου. Αυτά μπορεί να είναι εργαλεία, πάγκοι, σκεύη ή επιφάνειες που χρησιμοποιούνται για δραστηριότητες στον εξωτερικό χώρο.

Αν δεν καθαριστούν σωστά υπάρχει πιθανότητα η σκόνη να μεταφερθεί σε τρόφιμα, σκεύη ή επιφάνειες που χρησιμοποιούνται καθημερινά.

Διακοσμητικά στοιχεία κήπου και μπαλκονιού

Πολλοί εξωτερικοί χώροι περιλαμβάνουν διακοσμητικά στοιχεία όπως πέτρες κήπου, βότσαλα ή διακοσμητικές επιφάνειες. Η αφρικανική σκόνη μπορεί να αλλοιώσει προσωρινά την εμφάνισή τους και να δημιουργήσει ένα θαμπό αποτέλεσμα.

Αν παραμείνει για πολλές ημέρες, ειδικά σε συνδυασμό με υγρασία, μπορεί να δημιουργήσει σημάδια που χρειάζονται πιο έντονο καθάρισμα.

Πώς επηρεάζεται η πισίνα από την αφρικανική σκόνη

Οι πισίνες είναι επίσης ιδιαίτερα εκτεθειμένες. Η σκόνη καταλήγει στην επιφάνεια του νερού και μπορεί να δημιουργήσει ένα λεπτό στρώμα που αλλοιώνει την καθαρότητα του νερού.

Σε έντονα φαινόμενα μπορεί να εμφανιστούν μικρά σωματίδια στον πυθμένα ή μια ελαφριά θολότητα στην επιφάνεια.

Για να αποφύγετε τη σκόνη μέσα στην πισίνα μπορείτε να χρησιμοποιήσετε καλύμματα πισίνας που προστατεύουν από τα καιρικά φαινόμενα.

Πώς να καθαρίσεις σωστά τον εξωτερικό χώρο

Ο καθαρισμός των εξωτερικών χώρων μετά από αφρικανική σκόνη δεν χρειάζεται να είναι δύσκολος. Με τη σωστή σειρά μπορείς να επαναφέρεις γρήγορα τον χώρο στην κανονική του κατάσταση.

Ξεκίνα πάντα από τις μεγαλύτερες επιφάνειες όπως τα δάπεδα του μπαλκονιού ή της αυλής. Ένα καλό πλύσιμο με νερό μπορεί να απομακρύνει το μεγαλύτερο μέρος της σκόνης.

Στη συνέχεια καθάρισε τα έπιπλα εξωτερικού χώρου. Μπορείς να χρησιμοποιήσει ένα πανί με μικροίνες και να συνεχίσεις με ελαφρύ σκούπισμα για να αφαιρέσεις τη σκόνη από τις επιφάνειες.

Μετά μπορείς να καθαρίσεις τον εξοπλισμό ή τα αντικείμενα που βρίσκονται στον εξωτερικό χώρο. Ειδικά αν χρησιμοποιούνται για μαγείρεμα ή φαγητό, είναι σημαντικό να απομακρυνθεί πλήρως η σκόνη.

Τέλος, καθάρισε τα διακοσμητικά στοιχεία του κήπου και έλεγξε την επιφάνεια της πισίνας. Σε πολλές περιπτώσεις το πλύσιμο με νερό υπό πίεση είναι αρκετό για να επαναφέρει τον χώρο στην αρχική του εικόνα.

Με λίγη προσοχή και σωστό καθάρισμα, οι εξωτερικοί χώροι του σπιτιού μπορούν να επανέλθουν εύκολα μετά από ένα κύμα αφρικανικής σκόνης και να παραμείνουν καθαροί και λειτουργικοί για καθημερινή χρήση.

 

 

Το μοιραίο λάθος που σχεδόν όλοι θα έκαναν στα πρώτα λεπτά μιας πυρηνικής επίθεσης – Ειδικός στη ραδιενέργεια εξηγεί

enallaktikos
-
0
Το μοιραίο λάθος που σχεδόν όλοι θα έκαναν στα πρώτα λεπτά μιας πυρηνικής επίθεσης – Ειδικός στη ραδιενέργεια εξηγεί

Η επιβίωση από μια πυρηνική επίθεση είναι ένα σενάριο που κανείς δεν θα έπρεπε να βιώσει. Ωστόσο, καθώς οι μεγάλες δυνάμεις του κόσμου εμπλέκονται ολοένα και περισσότερο σε αποσταθεροποιητικές συγκρούσεις, δεν παύει να αποτελεί μια ζοφερή πιθανότητα για ορισμένους ανθρώπους.

Για όσους βρίσκονται εκτός της άμεσης ζώνης της έκρηξης και της πύρινης σφαίρας — η οποία, στην περίπτωση ενός σύγχρονου πυρηνικού όπλου ισχύος ενός μεγατόνου, θα εξαΰλωνε τα πάντα σε ακτίνα περίπου πέντε χιλιομέτρων — το πρώτο πράγμα που θα αντιληφθούν είναι μια εκτυφλωτική λάμψη.

Όποιος κοιτάξει προς την κατεύθυνση της έκρηξης, ακόμη και σε απόσταση έως και 16 χιλιομέτρων, μπορεί να υποστεί προσωρινή τύφλωση που διαρκεί λεπτά ή ακόμη και μόνιμη απώλεια όρασης. Και αυτό συμβαίνει μέσα στο πρώτο μόλις χιλιοστό του δευτερολέπτου από την πυρηνική έκρηξη.

Όσοι εξακολουθούν να βλέπουν, θα αντικρίσουν στη συνέχεια ένα τρομακτικό μανιταροειδές νέφος να ανυψώνεται με ταχύτητα άνω των 160 χιλιομέτρων την ώρα. Σε εκείνη τη στιγμή, υπάρχουν μόνο λίγα δευτερόλεπτα για να ληφθεί η σωστή απόφαση — και πολλοί θα κάνουν ένα τραγικό, μοιραίο λάθος.

Το λάθος που μπορεί να αποβεί θανατηφόρο

Ενστικτωδώς, οι περισσότεροι άνθρωποι θα επιχειρήσουν να απομακρυνθούν όσο το δυνατόν πιο γρήγορα από το σημείο, βλέποντας μπροστά τους ένα ραδιενεργό σύννεφο φωτιάς και καταστροφής. Πολλοί θα σκεφτούν να μπουν στο αυτοκίνητό τους και να φύγουν.

Αυτό, όμως, μπορεί να αποδειχθεί θανατηφόρο για πολλούς λόγους.

Πρώτον, μετά την έκρηξη, απελευθερώνεται ένας ηλεκτρομαγνητικός παλμός (EMP), ο οποίος καταστρέφει τα περισσότερα ηλεκτρονικά συστήματα, συμπεριλαμβανομένων των οχημάτων.

Σύμφωνα με σχετική έκθεση, δύο στα τρία αυτοκίνητα που βρίσκονται σε κίνηση θα ακινητοποιηθούν ακαριαία. Έτσι, πέρα από την τύφλωση που προκαλεί η λάμψη, πολλοί οδηγοί θα συγκρουστούν μεταξύ τους σχεδόν αμέσως.

Δεύτερον, όσοι επιχειρήσουν να διαφύγουν με όχημα αγνοούν το πιο επικίνδυνο στοιχείο της έκρηξης: το ωστικό κύμα.

Ο ειδικός στη ραδιενέργεια Μπρουκ Μπαντεμάιερ, από το Lawrence Livermore National Laboratory, είχε δηλώσει στο Business Insider ότι ένα όχημα δεν προσφέρει καμία ουσιαστική προστασία.

«Μην μπείτε στο αυτοκίνητο. Μην προσπαθήσετε να οδηγήσετε και μην υποθέσετε ότι το γυαλί και το μέταλλο μπορούν να σας προστατεύσουν», τόνισε.

Η καταστροφική ισχύς του ωστικού κύματος

Το ωστικό κύμα της έκρηξης μπορεί να φτάσει μέσα σε δευτερόλεπτα ή λίγα λεπτά. Σε ακτίνα περίπου 11 χιλιομέτρων, θα πλήξει τα πάντα σε λιγότερο από μισό λεπτό, με δύναμη ικανή να καταρρεύσει κτίρια και να εκτοξεύσει συντρίμμια με φονική ταχύτητα.

Όσοι βρίσκονται σε ανοιχτό χώρο θα υποστούν επίσης σοβαρά εγκαύματα τρίτου βαθμού από τη θερμική ακτινοβολία. Η ένταση είναι τέτοια που τα ανώτερα στρώματα του δέρματος καταστρέφονται ακαριαία — ένα φαινόμενο γνωστό ως «απογύμνωση» (degloving).

Ακόμη και όσοι βρίσκονται μέσα σε αυτοκίνητα δεν προστατεύονται από αυτό.

Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, τα τζάμια των οχημάτων θα θρυμματιστούν, καθώς μια πυρηνική έκρηξη μέσης ισχύος μπορεί να σπάσει γυαλί σε ακτίνα τουλάχιστον 20 χιλιομέτρων.

Η αόρατη απειλή της ραδιενέργειας

Και οι κίνδυνοι δεν σταματούν εκεί.

Τα ραδιενεργά σωματίδια που απελευθερώνονται είναι αόρατα στο ανθρώπινο μάτι. Ακόμη κι αν ένα όχημα αντέξει το EMP και το ωστικό κύμα — κάτι εξαιρετικά απίθανο — δεν μπορεί να ξεφύγει από το ραδιενεργό νέφος.

Όπως εξηγεί ο ειδικός, η πύρινη σφαίρα της έκρηξης ανεβαίνει στην ατμόσφαιρα με τεράστια ταχύτητα, παρασύροντας χώμα και συντρίμμια, τα οποία μολύνονται και επιστρέφουν στη γη ως ραδιενεργή κατακρήμνιση.

Τι πρέπει να κάνετε για να επιβιώσετε

Αν η διαφυγή με όχημα δεν είναι επιλογή, ποια είναι η σωστή αντίδραση;

Η βασική οδηγία συνοψίζεται σε τρεις λέξεις: «μπες μέσα, μείνε μέσα, ενημερώσου».

Με το που δείτε τη λάμψη, πρέπει να κινηθείτε άμεσα προς το κοντινότερο καταφύγιο. Αν και έχετε μόνο λίγα δευτερόλεπτα πριν φτάσει το ωστικό κύμα, μπορεί να διαθέτετε έως και πέντε λεπτά για να βρείτε τον κατάλληλο χώρο.

Ιδανικά, πρόκειται για ένα στιβαρό κτίριο που μπορεί να προσφέρει προστασία τόσο από την έκρηξη όσο και από την ακτινοβολία. Η παραμονή εκεί θα πρέπει να διαρκέσει έως και 48 ώρες.

Τα επικίνδυνα σωματίδια είναι εξαιρετικά μικρά, αλλά εκπέμπουν διεισδυτική ακτινοβολία γάμμα, η οποία αποτελεί και τη μεγαλύτερη απειλή.

Όσο περισσότερο παραμένετε σε ασφαλές σημείο, τόσο μειώνεται η ραδιενέργεια, καθώς τα ισότοπα αποσυντίθενται.

Είναι σημαντικό να σφραγίσετε ανοίγματα που επιτρέπουν την είσοδο αέρα από το εξωτερικό περιβάλλον και να εξασφαλίσετε νερό και τροφή για τουλάχιστον δύο ημέρες.

Οι υπόγειοι χώροι, όπως τα υπόγεια, προσφέρουν την καλύτερη δυνατή προστασία.

Εάν υπάρχει πρόσβαση σε ραδιόφωνο ή άλλο μέσο επικοινωνίας, είναι κρίσιμο να το χρησιμοποιήσετε, ώστε να λάβετε οδηγίες για τα επόμενα βήματα.

Ιράν: Η σύγκρουση στρατηγικών που θα κρίνει το μέλλον της Μέσης Ανατολής

enallaktikos
-
0
Ιράν: Η σύγκρουση στρατηγικών που θα κρίνει το μέλλον της Μέσης Ανατολής

Ιράν: Σύγκρουση στρατηγικών

Geoeurope: Η ομάδα της γεωπολιτικής

Στο τέλος Φεβρουαρίου 2026, η Μέση Ανατολή βρέθηκε ενώπιον μιας νέας σύγκρουσης. Η κοινή στρατιωτική επιχείρηση των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ κατά του Ιράν, με κωδική ονομασία “Sha’agat HaAri” (Ο Βρυχηθμός του Λιονταριού), σηματοδότησε μια κλιμάκωση που υπερέβαινε κατά πολύ τα προηγούμενα “τιμωρητικά” χτυπήματα. Σε αντίθεση με τις επιχειρήσεις όπως το “Midnight Hammer” του Ιουνίου 2025, που απλώς επιβράδυναν το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης χωρίς να κάμψουν τη στρατηγική της βούληση, η νέα εκστρατεία είχε έναν σαφώς πιο φιλόδοξο και επικίνδυνο στόχο: την αλλαγή του καθεστώτος στην Ισλαμική Δημοκρατία. Η επίτευξη αυτού του στόχου βασίστηκε σε μια περίπλοκη στρατηγική πολλαπλών σταδίων, σχεδιασμένη να αποσταθεροποιήσει το ιρανικό κράτος εκ των έσω. Ωστόσο, η Τεχεράνη, προετοιμασμένη για ένα τέτοιο σενάριο, απάντησε με μια εξίσου μελετημένη αντι-στρατηγική, μετατρέποντας την κρίση σε μια δοκιμασία αντοχής και πολιτικής θέλησης.

Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΟΥ ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΣΗΣ

Αναγνωρίζοντας την έλλειψη χερσαίων δυνάμεων, νομιμοποίησης και χρόνου για μια εισβολή στο πρότυπο του Ιράκ του 2003, η αμερικανο-ισραηλινή συμμαχία επέλεξε μια πιο έμμεση, αλλά εξίσου ριζική προσέγγιση. Η στρατηγική τους αναπτύχθηκε σε τρία διακριτά, αλληλένδετα στάδια.

Το πρώτο και πιο κρίσιμο στάδιο ήταν ο “αποκεφαλισμός” της ιρανικής ηγεσίας, με την εξόντωση του Ανώτατου Ηγέτη, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ. Ο στόχος, όπως αναφέρει εύστοχα το Foreign Policy, ήταν να αναπαραχθεί το μοντέλο της Λιβύης μετά τον Μουαμάρ Καντάφι ή της Συρίας μετά τον Μπασάρ αλ Άσαντ. Η λογική ήταν, ότι σε αυταρχικά συστήματα όπου η εξουσία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με ένα και μόνο πρόσωπο, η απομάκρυνση του ηγέτη θα οδηγούσε αυτόματα στην κατάρρευση ολόκληρου του κρατικού μηχανισμού. Αυτή η κίνηση υψηλού ρίσκου, θεωρήθηκε η ταχύτερη οδός για τη διάλυση της συνοχής του καθεστώτος.

Το δεύτερο στάδιο προέβλεπε μια σειρά από εντατικά πυραυλικά χτυπήματα και βομβαρδισμούς. Αυτά τα χτυπήματα δεν είχαν μόνο στρατιωτικούς στόχους. Σχεδιάστηκαν για να εξουδετερώσουν και άλλους υψηλόβαθμους αξιωματούχους της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας και ταυτόχρονα, να τρομοκρατήσουν όσους επιζούσαν. Η ιδέα ήταν να δημιουργηθεί ένα κλίμα χάους και φόβου που θα ωθούσε την αποδυναμωμένη ιρανική ελίτ σε διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ, αναζητώντας εγγυήσεις για την προσωπική τους επιβίωση και ασφάλεια. Η δήλωση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, που καλούσε τις ιρανικές δυνάμεις ασφαλείας να πάψουν να μάχονται και να ζητήσουν αμνηστία, εντάσσεται ακριβώς σε αυτή την ψυχολογική επιχείρηση.

Το τρίτο και τελικό στάδιο, σε περίπτωση που η ιρανική ηγεσία αρνείτο να συνθηκολογήσει, ήταν η πρόκληση μιας βαθιάς οικονομικής και ανθρωπιστικής κρίσης. Μέσω της στοχευμένης καταστροφής οικονομικών υποδομών, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ επεδίωκαν να πυροδοτήσουν ένα νέο κύμα μαζικών διαδηλώσεων, εκμεταλλευόμενοι την ήδη υπάρχουσα κοινωνική δυσαρέσκεια για την οικονομική κατάρρευση. Στο χάος που θα ακολουθούσε, οι Αμερικανοί σκόπευαν είτε να φέρουν στην εξουσία φιλικές δυνάμεις από την αντιπολίτευση της διασποράς, είτε να ενισχύσουν εσωτερικές κοσμικές ομάδες, είτε, ως έσχατη λύση, να εξαναγκάσουν τους στρατηγούς των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC) να αποδεχτούν τους όρους της Ουάσινγκτον.

Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΟΥ ΙΡΑΝ

Παρά τη δολοφονία του Χαμενεΐ, το ιρανικό καθεστώς δεν κατέρρευσε. Αντιθέτως, ενεργοποίησε μια καλά σχεδιασμένη αντι-στρατηγική που αποσκοπούσε στην επιβίωση και στην ανατροπή των αμερικανικών σχεδίων. Η ιρανική απάντηση βασίζεται σε τρεις κεντρικούς άξονες.

Πρώτον, η Τεχεράνη επιδίωξε να μεγιστοποιήσει το κόστος του πολέμου για τους αντιπάλους της και, κυρίως, για τους Άραβες συμμάχους των ΗΠΑ. Εκτοξεύοντας πυραύλους εναντίον πόλεων και αμερικανικών βάσεων στις χώρες του Κόλπου και απειλώντας (ή υλοποιώντας) με το κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ, το Ιράν μετέτρεψε την σύγκρουση σε μια άμεση οικονομική και στρατιωτική απειλή για τους γείτονες του. Στόχος ήταν να δημιουργηθεί έντονη πίεση από τις αραβικές χώρες προς την Ουάσινγκτον για τον τερματισμό των εχθροπραξιών, υπογραμμίζοντας ότι η αστάθεια δεν θα περιοριζόταν εντός των ιρανικών συνόρων.

Δεύτερον, το καθεστώς κινήθηκε για να επιδείξει τη θέλησή του για αντίσταση και να συσπειρώσει τον πληθυσμό. Η δολοφονία του Αλί Χαμενεΐ, αντί να προκαλέσει χάος, χρησιμοποιήθηκε ως ένα ισχυρό κάλεσμα για εθνική ενότητα ενάντια στην εξωτερική επιθετικότητα. Ενώ πολλοί πανηγύρισαν στο Ιράν για την εξάλειψη του Χαμενεΐ , χιλιάδες οργισμένοι πολίτες βγήκαν στους δρόμους, όχι για να διαδηλώσουν κατά του καθεστώτος, αλλά για να θρηνήσουν τον ηγέτη τους και να καταδικάσουν την αμερικανο-ισραηλινή επίθεση. Αυτή η μαζική κινητοποίηση, λειτούργησε ως μια ισχυρή επίδειξη νομιμοφροσύνης και ως προειδοποίηση προς οποιαδήποτε εσωτερική ομάδα σκεφτόταν να εκμεταλλευτεί την κατάσταση.

Τρίτον, το Ιράν εφάρμοσε μια στρατηγική φθοράς. Γνωρίζοντας ότι ο Τραμπ και ο Νετανιάχου δεν μπορούσαν να συνεχίσουν τους βομβαρδισμούς επ’ αόριστον λόγω της εσωτερικής και διεθνούς πίεσης, η ιρανική στρατιωτική ηγεσία επικεντρώθηκε στο να αντέξει τα χτυπήματα για εβδομάδες ή μήνες. Παράλληλα, συνέχισε τις τακτικές επιθέσεις με πυραύλους και drones εναντίον αμερικανικών και ισραηλινών στόχων, διατηρώντας μια κατάσταση συνεχούς συναγερμού και αποδεικνύοντας ότι, η στρατιωτική πίεση δεν θα έμενε αναπάντητη. Η ενδεχόμενη επιτυχία αυτής της στρατηγικής θα ανάγκαζε τελικά την Ουάσινγκτον να εγκαταλείψει το σχέδιο αλλαγής καθεστώτος και να προσέλθει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, όχι όμως με τους δικούς της όρους, αλλά αναζητώντας έναν συμβιβασμό.

Η σύγκρουση του 2026 εξελίχθηκε σε μια αναμέτρηση δύο αντίρροπων στρατηγικών. Από τη μία, η τολμηρή προσπάθεια αποσταθεροποίησης ενός ανθεκτικού καθεστώτος. Από την άλλη, μια υπομονετική και πολυδιάστατη στρατηγική επιβίωσης που βασίστηκε στην διατήρηση της εσωτερικής συνοχής, την περιφερειακή αποσταθεροποίηση και τη στρατιωτική ανθεκτικότητα.

ΤΡΙΑ ΣΕΝΑΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΙΡΑΝ

Η απώλεια του Αλί Χαμενεΐ φέρνει το Ιράν σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, με τρία βασικά σενάρια να διαμορφώνουν το πολιτικό του μέλλον.

Το πρώτο είναι η ομαλή μετάβαση της εξουσίας. Σε αυτή την περίπτωση, το θεοκρατικό κατεστημένο θα καταφέρει να διατηρήσει τον έλεγχο. Ένας διάδοχος επιλέγεται από τον στενό κύκλο της ηγεσίας ή, εναλλακτικά, σχηματίζεται ένα προσωρινό «συλλογικό συμβούλιο» για να διαχειριστεί την κρίση και να εξασφαλίσει τη σταθερότητα. Ωστόσο, όπως φαίνεται από τα πρόσωπα που τα media προβάλλουν ως διαδόχους, οποιαδήποτε νέα ηγεσία θα στερείται του απόλυτου κύρους και του δικτύου εξουσίας του προκατόχου της, καθιστώντας δύσκολη την επιβολή της σε ισχυρούς θεσμούς, όπως οι Φρουροί της Επανάστασης.

Το δεύτερο σενάριο είναι το στρατιωτικό πραξικόπημα. Αξιοποιώντας το κενό εξουσίας, οι Φρουροί της Επανάστασης-που έχουν ήδη τεράστια πολιτική και οικονομική ισχύ- θα μπορούσαν να αναλάβουν άμεσα τη διακυβέρνηση. Αυτό θα μετατόπιζε το κέντρο βάρους από την θρησκευτική ελίτ στον στρατό, μετατρέποντας το Ιράν σε ένα μοντέλο που θυμίζει περισσότερο την Αίγυπτο ή το Πακιστάν. Μια τέτοια εξέλιξη πιθανότατα θα σκλήραινε περαιτέρω την εξωτερική πολιτική της χώρας, χωρίς όμως να επιλύει τα πιεστικά εσωτερικά της προβλήματα.

Το τρίτο σενάριο είναι η κατάρρευση του καθεστώτος. Η πρώτη εκδοχή αυτού του σεναρίου, θα ήταν η αντικατάσταση του καθεστώτος από ένα νέο καθεστώς που θα διαμόρφωνε κάποιες ισορροπίες με τη Δύση. Η δεύτερη εκδοχή θα ήταν πιο χαοτική.  Αντί για μια συντεταγμένη αλλαγή, η χώρα θα μπορούσε να βυθιστεί σε έναν εμφύλιο πόλεμο. Οι συγκρούσεις μεταξύ των ελίτ, οι ένοπλες εξεγέρσεις από εθνοτικές μειονότητες, όπως οι Κούρδοι και οι Μπαλούχοι και οι ανεξέλεγκτες λαϊκές διαδηλώσεις, θα οδηγούσαν σε πλήρη αποσταθεροποίηση. Οι συνέπειες θα ήταν καταστροφικές, όχι μόνο για το Ιράν αλλά και για ολόκληρη τη Μέση Ανατολή, προκαλώντας μαζικές προσφυγικές ροές και απειλώντας την περιφερειακή ασφάλεια.

Το ενδεχόμενο ενός υβριδικού σεναρίου, με κάποια στοιχεία από αυτά τα σενάρια, δεν πρέπει να αποκλειστεί.

Τελικά, ο αποκεφαλισμός της ηγεσίας του Ιράν, αντί να αποτελέσει το τέλος του παιχνιδιού, ίσως  αποδειχθεί απλώς η εναρκτήρια κίνηση σε μια πιο περίπλοκη και επικίνδυνη παρτίδα σκάκι που θα καθορίσει το μέλλον της Μέσης Ανατολής.

Πηγή geoeurope.org

Πώς αντιμετωπίζεται το γλαύκωμα χωρίς φάρμακα;

enallaktikos
-
0
Πώς αντιμετωπίζεται το γλαύκωμα χωρίς φάρμακα;

Το γλαύκωμα αποτελεί απειλή για την όραση εκατομμυρίων ανθρώπων στην Ευρώπη, καθώς η πλειονότητα των ασθενών δεν γνωρίζει ότι πάσχει από αυτήν τη νόσο, που συχνά συνδέεται με την αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση.

Σε πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Ophthalmology, επιστήμονες από μεγάλα ακαδημαϊκά κέντρα υπολόγισαν ότι τουλάχιστον 12,3 εκατομμύρια άνθρωποι πάσχουν από γλαύκωμα στην Ευρώπη. Ωστόσο τα 6,9 εκατομμύρια από αυτούς δεν γνωρίζουν ότι αναπτύσσουν τη νόσο, που μπορεί να απειλήσει την όρασή τους.

«Το γλαύκωμα συνιστά μια ομάδα παθήσεων του οφθαλμού, οι οποίες έχουν σαν κοινό χαρακτηριστικό την προοδευτική καταστροφή του οπτικού νεύρου, το οποίο αποτελείται από νευρικές ίνες και μεταφέρει στον εγκέφαλο την εικόνα που βλέπουμε. Στο γλαύκωμα καταστρέφονται αυτές οι ίνες, με τις βλάβες που αναπτύσσονται να είναι μη αναστρέψιμες. Η νόσος είναι κατά κανόνα ασυμπτωματική, ειδικά στα αρχικά στάδιά της, επειδή η βλάβη εξελίσσεται με αργό ρυθμό. Έτσι οι πάσχοντες δεν αντιλαμβάνονται την ύπαρξή της πριν υποστούν σοβαρή βλάβη στην όρασή τους», εξηγεί ο Χειρουργός Οφθαλμίατρος Θεόδωρος Φιλιππόπουλος, Επιστημονικός Διευθυντής του Ινστιτούτου Οφθαλμολογίας Athens Vision.

«Για όλους αυτούς τους λόγους είναι απαραίτητος ο προσυμπτωματικός έλεγχος μετά τα 40 έτη, συνεχίζει, σε ασθενείς που έχουν αυξημένο κίνδυνο. Όσοι έχουν οικογενειακό ιστορικό γλαυκώματος, πρέπει να εξετάζονται μια φορά το χρόνο.

Η αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης είναι ο πιο σοβαρός παράγοντας κινδύνου (αλλά όχι και ο μοναδικός) στο γλαύκωμα. Για να αντιμετωπιστεί χορηγούνται συνήθως στον ασθενή φαρμακευτικές θεραπείες δηλαδή κολλύρια. Άλλα από αυτά στοχεύουν στη μείωση της παραγωγής του υδατοειδούς υγρού, που ευθύνεται για την αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση, και άλλα στην αύξηση της αποχέτευσής του. Τα φάρμακα μπορούν να χρησιμοποιηθούν είτε ως μονοθεραπεία, είτε συνδυαστικά.

Παραδοσιακά ως τώρα όταν οι συντηρητικές (φαρμακευτικές) θεραπείες αδυνατούσαν να ελέγξουν το γλαύκωμα, η επόμενη λύση ήταν η αντιμετώπισή του με λέιζερ. Αν ούτε αυτή η θεραπεία απέδιδε, τότε προχωρούσαμε σε χειρουργική επέμβαση».

Πρόσφατα επιστημονικά δεδομένα όμως αναβαθμίζουν τη χρήση του λέιζερ και σε πρωϊμότερα στάδια της νόσου πριν εξαντληθούν οι φαρμακευτικές επιλογές.
«Oι εφαρμογές laser στο γλαύκωμα εφαρμόζονται με επιτυχία και ασφάλεια τα τελευταία 30 έτη σε μεγάλη κλίμακα. Μια τέτοια εφαρμογή είναι το SLT (Selective Laser Trabeculoplasty) ή αλλιώς εκλεκτική λέιζερ τραμπεκιουλοπλαστική. Το SLT αποτελεί μια σύγχρονη θεραπευτική επιλογή για το γλαύκωμα που στοχεύει στη μείωση της ενδοφθάλμιας πίεσης χωρίς χειρουργική επέμβαση», τονίζει ο κ. Φιλιππόπουλος.

Το μάτι μας παράγει διαρκώς υγρό (υδατοειδές υγρό) και το υγρό αποχετεύεται από τον οφθαλμό διαμέσου μίας λεπτής διάτρητης μεμβράνης (διηθητικός ηθμός) που μοιάζει με κόσκινο ή σίτα. Η ισορροπία ανάμεσα στην παραγωγή υγρού και στην αποχέτευσή του καθορίζει την ενδοφθάλμια πίεση.

Το γλαύκωμα χωρίζεται σε δύο μεγάλες κατηγορίες: Στα γλαυκώματα ανοιχτής γωνίας και τα γλαυκώματα κλειστής γωνίας. Στα ανοιχτής γωνίας η ενδοφθάλμια πίεση είναι αυξημένη, διότι ο ηθμός εμφανίζει αυξημένη αντίσταση στη ροή του υγρού. Έτσι, το υδατοειδές υγρό δεν μπορεί να περάσει ελεύθερα από αυτόν.

Το SLT χρησιμοποιεί πολύ χαμηλή ενέργεια εστιασμένου φωτός για να προσελκύσει κύτταρα του οργανισμού, που στην ουσία «καθαρίζουν» τον ηθμό (σίτα). Η τραμπεκιουλοπλαστική SLT δηλαδή, δεν ανοίγει οπές στους οφθαλμικούς ιστούς. Γι’ αυτό το λόγο τα αποτελέσματά της δεν φαίνονται αμέσως, αλλά αναμένονται σε περίπου 6 εβδομάδες μετά την εφαρμογή της.

Η SLT τραμπεκιουλοπλαστική μπορεί να ωφελήσει περισσότερο όσους πάσχουν από οφθαλμική υπερτονία (υψηλή πίεση στο μάτι χωρίς γλαύκωμα, δηλαδή χωρίς βλάβη στο οπτικό νεύρο) και όσους έχουν διαγνωσθεί με γλαύκωμα ανοιχτής γωνίας ήπιας βαρύτητας.

Όταν τα περιστατικά επιλέγονται με βάση τα κριτήρια που έχουν καθοριστεί διεθνώς, η ενδοφθάλμια πίεση μπορεί να ελαττωθεί κατά περίπου 20% και να φθάσει κοντά στα 17mmHg, κατά μέσο όρο.

«Υπάρχουν πλέον καλά σχεδιασμένες μελέτες που δείχνουν πως το σχεδόν 70% των ασθενών που υποβάλλονται σε λέιζερ τραμπεκιουλοπλαστική, δεν χρειάζονται οφθαλμικές σταγόνες για χρονικό διάστημα 6 ετών. Αυτό επιτυγχάνεται με μία ή δύο συνεδρίες. Οι μελέτες αυτές επίσης δείχνουν πως η SLT τραμπεκιουλοπλαστική πλεονεκτεί της θεραπείας με σταγόνες σε μία σειρά από παραμέτρους όπως η εξέλιξη του γλαυκώματος και το ποσοστό των ασθενών που χρειάζονται αργότερα χειρουργική επέμβαση», αναφέρει ο ειδικός.

Όπως όλες οι ιατρικές θεραπείες, έτσι και η SLT τραμπεκιουλοπλαστική μπορεί να έχει ανεπιθύμητες ενέργειες, αν και είναι σπάνιες. Σε 1 στις 800 περιπτώσεις, π.χ., υπάρχει κίνδυνος να προκληθεί παροδική άνοδος στην ενδοφθάλμια πίεση. Αυτή αντιμετωπίζεται με φάρμακα, χωρίς να επηρεαστεί η αποτελεσματικότητα της θεραπείας.

Στις περισσότερες περιπτώσεις η αποκατάσταση της όρασης είναι άμεση και ο ασθενής μπορεί να επιστρέψει στις δραστηριότητές του την ίδια μέρα, χωρίς να χρειασθεί νοσηλεία.

«Το γλαύκωμα είναι μία από τις συχνότερες οφθαλμικές παθήσεις στους ηλικιωμένους. Προκαλεί μη αναστρέψιμες βλάβες στο οπτικό νεύρο, που μπορεί να οδηγήσουν σε απώλεια όρασης εάν δεν επιλεχθεί έγκαιρα η ενδεδειγμένη θεραπεία. Αν όμως η πάθηση διαγνωστεί εγκαίρως και αντιμετωπιστεί, η εξέλιξη της νόσου μπορεί να περιοριστεί σε μεγάλο βαθμό. Η SLT τραμπεκιουλοπλαστική μπορεί να συμβάλλει σε επιλεγμένα περιστατικά στην έγκαιρη, αναίμακτη και ανώδυνη αντιμετώπισή του», καταλήγει ο κ. Φιλιππόπουλος.

Ανακαλύπτοντας τα Αξιοθέατα της Κωνσταντινούπολης (βίντεο)

enallaktikos
-
0
Ανακαλύπτοντας τα Αξιοθέατα της Κωνσταντινούπολης (βίντεο)

Η Κωνσταντινούπολη είναι μια από τις πιο εμβληματικές πόλεις του κόσμου, γνωστή για την πλούσια ιστορία της, τη μοναδική της αρχιτεκτονική και την έντονη πολιτιστική της ζωή. Χτισμένη σε δύο ηπείρους, την Ευρώπη και την Ασία, η πόλη υπήρξε πρωτεύουσα τριών αυτοκρατοριών: της Ρωμαϊκής, της Βυζαντινής και της Οθωμανικής. Κάθε γωνιά της διηγείται μια ιστορία χιλιετιών, και τα αξιοθέατά της αντικατοπτρίζουν αυτή την πλούσια κληρονομιά.

Η Αγία Σοφία είναι το πιο διάσημο μνημείο της πόλης. Χτισμένη τον 6ο αιώνα από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό, αρχικά λειτουργούσε ως χριστιανική εκκλησία και αργότερα μετατράπηκε σε τζαμί. Σήμερα αποτελεί μουσείο και πόλο έλξης για επισκέπτες απ’ όλο τον κόσμο, με τον επιβλητικό της τρούλο και τα περίτεχνα ψηφιδωτά.

Ο Οβελίσκος του Θεοδόσιου και η Στήλη του Κωνσταντίνου Α΄ στην περιοχή του Ιπποδρόμου θυμίζουν την ρωμαϊκή κληρονομιά της πόλης, ενώ το Γερμανικό Σιντριβάνι αποτελεί ένα σύμβολο της σύγχρονης ιστορίας και των διπλωματικών σχέσεων με τη Γερμανία.

Η Κωνσταντινούπολη είναι διάσημη για τα εντυπωσιακά τζαμιά της. Το Μπλε Τζαμί, γνωστό και ως Τζαμί Σουλτάν Αχμέτ, ξεχωρίζει για τους έξι μιναρέδες και τα μπλε πλακίδια του. Το Σουλεϊμανιγιέ Τζαμί, έργο του διάσημου αρχιτέκτονα Μιμάρ Σινάν, θεωρείται αριστούργημα οθωμανικής αρχιτεκτονικής. Άλλα σημαντικά τζαμιά είναι το Νουρουοσμανιγιέ Τζαμί, το Τζαμί Βαγιαζίτ Β΄ και το Τζαμί Ορτάκιοϊ, το οποίο ξεχωρίζει για τη θέση του πάνω στον Βόσπορο.

Η πόλη φιλοξενεί επίσης εκκλησίες, όπως ο Ναός του Αγίου Αντωνίου της Πάδοβας, η μεγαλύτερη ρωμαιοκαθολική εκκλησία της Κωνσταντινούπολης, και η εκκλησία Αγίου Γεωργίου μέσα στο Τοπ Καπί, που υπήρξε σημαντικό θρησκευτικό κέντρο κατά την Οθωμανική περίοδο.

Το Τοπ Καπί ήταν η κύρια κατοικία των οθωμανών σουλτάνων και σήμερα λειτουργεί ως μουσείο με ανεκτίμητα εκθέματα. Το Ντολμά Μπαχτσέ είναι το μεγαλύτερο οθωμανικό παλάτι, γνωστό για την πολυτέλεια, τα χρυσά σαλόνια και την επιβλητική του αρχιτεκτονική. Άλλα περίπτερα και παλάτια περιλαμβάνουν το Παλάτι Κιουτσούκσου και το Αλάι Κιοσκού, που χρησιμοποιούνταν ως θερινές κατοικίες ή για τελετές.

Η Καπαλί Τσαρσί είναι μια από τις μεγαλύτερες και παλαιότερες σκεπαστές αγορές στον κόσμο, ενώ η Αιγυπτιακή Αγορά προσφέρει αρώματα και προϊόντα από όλο τον κόσμο. Η Ιστικλάλ Οδός και η Πλατεία Ταξίμ αποτελούν το σύγχρονο κέντρο της πόλης, γεμάτο μαγαζιά, καφέ και πολιτιστικά γεγονότα.

Η Γέφυρα του Βοσπόρου συνδέει τις δύο ηπείρους και αποτελεί σύμβολο της πόλης, ενώ ο Κεράτιος Κόλπος διαχωρίζει το ιστορικό κέντρο σε δύο τμήματα. Ο Πύργος του Λεάνδρου και ο Πύργος Γαλατά είναι από τα πιο αναγνωρίσιμα ορόσημα. Το Κάστρο της Ρούμελης και το Ανατολικό Φρούριο μαρτυρούν τη στρατηγική σημασία του Βοσπόρου από την εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Η Κωνσταντινούπολη φιλοξενεί σημαντικά εκπαιδευτικά και ιστορικά κτίρια, όπως το Στρατιωτικό Λύκειο Κουλέλι και η Ιστορική Πύλη Μπεγιαζίτ στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης, που αποτυπώνουν την πλούσια εκπαιδευτική και πολιτιστική παράδοση της πόλης.

Η Κωνσταντινούπολη είναι μια πόλη που συνδυάζει ιστορία, πολιτισμό και φυσική ομορφιά. Κάθε γωνιά της αφηγείται μια ιστορία χιλιετιών, από την αρχαιότητα μέχρι τη σύγχρονη εποχή, καθιστώντας την μοναδικό προορισμό για ταξιδιώτες από όλο τον κόσμο.

 

QUO VADIS UOMO? (Πού πας άνθρωπε;) | Γράφει ο Κώστας Λάμπος

enallaktikos
-
0
QUO VADIS UOMO? (Πού πας άνθρωπε;) | Γράφει ο Κώστας Λάμπος

QUO VADIS UOMO?

(Πού πας άνθρωπε;)

 

Γράφει ο Κώστας Λάμπος

Διδάκτωρ Οικονομικών Επιστημών του Freie Universitaet Berlin

claslessdemocracy@gmail.com

 

https://biblionet.gr/k%C3%B3stas-l%C3%A1mpos-c35266,

 

«Αϊντε θύμα άϊντε ψώνιο,

άϊντε σύμβολο αιώνιο,

Που αν ξυπνήσεις μονομιάς,

θ’ άρθ’ ανάποδα ο ντουνιάς»

Κώστας Βάρναλης[1]

 

«Οι συνειδησιακές διαταραχές, η έλλειψη ενσυναίσθησης, η βία,

το ψέμα,  το μίσος, ο ρατσισμός, το κακό,  η αδικία, η εγκληματικότητα, και ο Πόλεμος δεν είναι αναγκαία φαινόμενα, αλλά διαστροφές των συστημάτων  της κοινωνικής ανισότητας με αφετηρία την ατομική

ιδιοκτησία πάνω στα μέσα παραγωγής»

Satsok Sopmal[2]

Ο Άνθρωπος ως άτομο και ως είδος ξεκόπηκε από τον υπόλοιπο ‘ζωικό κόσμο’ για καθαρά υπαρξιακούς λόγους, για λόγους επιβίωσης. Σύντομα κατανόησε πως η επιβίωσή του μπορεί να εξασφαλιστεί μόνο δια της συνεργασίας όλων στην βάση της αρχής ‘ο καθένας να συμμετέχει στα κοινά ανάλογα με τις κάθε φορά τρέχουσες δυνατότητές του και στις απολαβές ανάλογα με τις κάθε φορά τρέχουσες ανάγκες του’.  Κατά τον κλασικό ανθρωπολόγο Levis Henry Morgan ο αγώνας του ανθρώπου για την επιβίωση πέρασε, «δια της βραδείας εμπειρικής γνώσης»[3] τρία στάδια, το πρώτο της Αγριότητας, το δεύτερο της Βαρβαρότητας  και το τρίτο του Πολιτισμού με εσωτερική για την καθεμιά υποδιαίρεση σε τρεις υποπεριόδους.  «Ο πολιτισμός, μπορεί να λεχθεί, πως άρχισε μεταξύ των Ελλήνων της Ασίας και των Ελλήνων της Ευρώπης γύρω στα 850 α. χ. (αρχαίας χρονολόγησης). Πριν από αυτήν την εποχή υπήρξε μια περίοδος πολλών χιλιάδων ετών, στο διάστημα των οποίων οι Ελληνικές  φυλές είχαν προχωρήσει δια μέσου της Τελευταίας  Περιόδου  της βαρβαρότητας και προπαρασκευάστηκαν για την είσοδό τους στον πολιτισμό. Οι πανάρχαιες  παραδόσεις τους, τους βρίσκουν εγκατεστημένους  στην Ελληνική Χερσόνησο, στα ακρογιάλια  της Μεσογείου και στις ενδιάμεσες και παρακείμενες νήσους»[4].  Και πιο συγκεκριμένα ο αρχαιοελληνικός πολιτισμός θεμελιώθηκε όταν  οι κάτοικοι της Αττικής, «υπό τον Θησέα»,[5] αποφάσισαν, γύρω  στο 1000  α. χ. να ανατρέψουν  την γενοκρατική οργάνωση της κοινωνίας και να συνασπισθούν σε έναν λαό, σε μια πολιτική κοινωνία, με έδρα ‘τας Αθήνας’, «μια υψηλότερη οργάνωση από εκείνη που προηγούμενα είχαν»[6]. Έτσι «η εμπειρία της ανθρωπότητας έχει αναπτύξει μέχρι σήμερα δύο σχεδιάσματα διακυβέρνησης. Το πρώτο και το πιο αρχαίο ήταν μια κοινωνική οργάνωση που βασίζονταν πάνω στα γένη, τις φατρίες και τις φυλές, ενώ το δεύτερο και τελευταίο χρονικά  ήταν μια πολιτική οργάνωση που βασίζονταν πάνω στο έδαφος και στην ιδιοκτησία»[7].

Να σημειωθεί πως η αττική γη και ο πληθυσμός της, που αρχικά ανήκε στα γένη  και στην μορφή της πολυδιασπασμένης κοινωνικής οργάνωσης σε πολλά, περίπου δεκαπέντε, μικροβασίλεια ήταν για πολλά-πολλά χρόνια φόρου υποτελής στην Κρήτη. Την ήττα της Κρήτης, όπως αυτή μεταφέρθηκε με τον μύθο, που δεν είναι μύθος αλλά άγραφη ιστορία της ακόμα ‘χωρίς γραφή’ ανθρωπότητας, για τον  θάνατο του Μινώταυρου, ακολούθησε η μεγάλη  μεταρρύθμιση του Θησέα. Έτσι ολόκληρη η Αττική τέθηκε υπό την ενιαία διαχείριση του Δήμου Αθηναίων και η γη της καλλιεργούνταν με το σύστημα του κυκλικού αναδασμού και σε έκταση ανάλογη με την καλλιεργητικό δυναμικό εκάστης οικογένειας, σύμφωνα με το οποίο οι καλλιεργητές εναλλάσσονταν κυκλικά  ανά τακτά χρονικά διαστήματα, ώστε δια της εναλλαγής της σχέσης μεταξύ καλλιεργητών και καλλιεργούμενης γης, να αποτρέπεται  η  κοινωνική ανισότητα που συνδέεται με την μόνιμη σχέση καλλιεργητών με την γη.

Δυστυχώς όμως με την νομοθεσία του Σόλωνα, και το πρόσχημα ‘της δίκαιης ανισότητας’, που ευνοούσε  την τάξη  των ευγενών και δουλοκτητών  στην οποία ο ίδιος ανήκε, άλλαξε ριζικά η σχέση των  άμεσων καλλιεργητών με την γη, αφού δια του δικαιώματος  της αποκλειστικής κληρονομικότητας του πατέρα από τον πρωτότοκο γιό και της, για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας,  αγοραπωλησίας, πέρασε σταδιακά όλη η γη στα χέρια της οικονομικής και πολιτικής ολιγαρχίας με αποτέλεσμα από την μια μεριά να βρίσκονται οι ελάχιστοι μεγάλοι  δουλοκτήτες και γαιοκτήμονες πια και από την άλλη η αποφασιστική πλειονότητα των ακτημόνων καλλιεργητών . Έτσι ‘η  υπεραύξηση  της ιδιοκτησίας έγινε τόσο τεράστια μέχρι που οι μορφές της τόσο διαφοροποιημένες, οι χρήσεις της τόσο  εκτεταμένες και η διαχείρισής της τόσο έξυπνη για τα συμφέροντα των ιδιοκτητών της, ώστε αυτή έγινε μια δυσκολοϋπόταχτη  δύναμη για τον λαό.  Η ανθρώπινη διάνοια συγχίστηκε μπροστά στην δική της δημιουργία. Θα έρθει, όμως, καιρός που αυτή θα επιβάλλει την κυριαρχία της πάνω στην ιδιοκτησία. […]  Τα συμφέροντα της κοινωνίας είναι υπέρτερα από τα ατομικά συμφέροντα και τα δυό πρέπει να φτάσουν σε σωστές και αρμονικές σχέσεις. Ένας  αγώνας απλώς για την απόκτηση περιουσίας και ιδιοκτησίας δεν είναι το τελικό πεπρωμένο της ανθρωπότητας, αν πρόκειται η πρόοδος  να είναι ο νόμος του μέλλοντος, όπως αυτή υπήρξε και στο παρελθόν. Η ύπαρξη της κοινωνίας επιτάσσει να λήξει αμερόληπτα αυτός ο αγώνας όπου η ατομική ιδιοκτησία είναι το τέλος και ο σκοπός της ζωής, επειδή ένας τέτοιος αγώνας εμπεριέχει το σπέρμα της αυτοκαταστροφής. Δημοκρατία στη διακυβέρνηση, αδελφότητα στην κοινωνία, ισότητα στα δικαιώματα και καθολική εκπαίδευση  προδηλώνουν το εγγύς ανώτερο  επίπεδο  της κοινωνίας, στο οποίο  η εμπειρία, η διάνοια και η γνώση τείνουν σταθερά. Αυτό θα είναι μια αναβίωση, μέσα  σε μια υψηλότερη μορφή, της ελευθερίας, της ισότητας και της αδελφότητας των αρχαίων κοινωνιών»[8].

Αντ’ αυτού του ρεαλιστικού ουμανιστικού οράματος ‘του ανθρώπου ως μέτρο όλων των πραγμάτων’, όπως πρώτος το διατύπωσε ο Πρωταγόρας[9] και δια μέσου της δουλοκρατίας,  του σκοτεινού, θεοκρατικού και  φεουδαρχικού Μεσαίωνα και στην συνέχεια του αχαλίνωτου καπιταλισμού, το ανθρώπινο είδος  βιώνει την χειρότερη βαρβαρότητα της ιστορίας του, η οποία αποσκοπεί στην αύξηση και συγκεντροποίηση  του θεοποιημένου κέρδους, με εργαλεία τον ΄θεοκεντρισμό, την εξουσιαστική ιδεολογία, τον εξουσιαστικό φόβο και την ηγεμονική παγκοσμιοποίηση του κεφαλαίου, γεγονός που απειλεί άμεσα την ίδια την επιβίωση της ανθρωπότητας όταν ανοίξουν οι πύλες της πυρηνικής κόλασης.

Γι’ αυτό  είναι καιρός να αφυπνιστούμε ως είδος, αλλά αυτή η αφύπνιση δεν αφορά μόνο όλους τους άλλους εκτός από τον καθένα μας  χωριστά, δηλαδή κανέναν.  Αφορά κυρίως και ανυπερθέτως εμάς ως άτομα, μέλη των επιμέρους κοινωνιών, της ανθρωπότητας  και του ανθρώπινου είδους, γιατί η επιβίωση, η πρόοδος και η ευτυχία  του ανθρώπινου είδους, προϋποθέτει τον αγώνα επιβίωσης μας ως άτομα, ως Εγώ ενταγμένα στον συνολικό κοινωνικό αγώνα για την επιβίωση του συνόλου του ανθρώπινου είδους.

Αφήσαμε τα μέσα παραγωγής,  τα δημιουργήματα ολόκληρης της ανθρωπότητας, από τη παραγωγή των οποίων εξαρτάται η ίδια η ζωή μας, στα χέρια μιας ασήμαντης αριθμητικά,  άπληστης, ανήθικης, εγκληματικής-εξουσιαστικής  μειονότητας και την πολιτική διαχείριση των κοινωνιών μας την εμπιστευόμαστε, σε ανεξέλεγκτους θεσμούς  άμεσης και έμμεσης βίας και αδικίας, δηλαδή στο σύστημα της λεγόμενης ‘αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας’ και δι’ αυτής σε  εγωπαθή και αρρωστημένα μυαλά, υπηρέτες της οικονομικής ολιγαρχίας.

Αποποιηθήκαμε των ευθυνών μας για την ίδια την ζωή μας, για την ζωή και το μέλλον των παιδιών μας, καθώς επίσης και για το μέλλον των κοινωνιών μας και μαστουρωμένοι από τους σκοταδιστικούς μύθους[10] και τις εξουσιαστικές ιδεολογίες[11] ‘ψυχαγωγούμαστε’ βλέποντας ζωντανά, σε ‘πραγματικό χρόνο και σε home cinema’,  σαν κανονικό σήριαλ για τις ζωές, τον θάνατο και τις καθημερινές γενοκτονίες των άλλων   με την ψευδαίσθηση  πως δεν μας αφορούν, μέχρι που να έρθει και η σειρά μας, οπότε δεν θα υπάρχει κανένας να μας βοηθήσει[12].

Αφήσαμε να μας αλλοτριώνουν και να μας προβατοποιούν  τόσο που ως πιστοί ενός δόγματος, αλλά άπιστοι που δεν αξίζει να ζούμε για όλα τα άλλα δόγματα,  να στοιβαζόμαστε αυτομαστιγωνόμενοι κατά χιλιάδες  και εκατομμύρια είτε σε λατρευτικούς χώρους αγυρτών, είτε στις πλατείες ως  οπαδοί και λάτρες  λαϊκιστών πολιτικών αγκιτατόρων, είτε ακόμα και ως ‘φίλαθλοι του καναπέ’ στους ναούς της ‘στρογγυλής θεάς’,  είτε  περιμένοντας περιδεείς την βοήθεια της ‘θείας πρόνοιας’, κάποιο ‘επίδομα ελεημοσύνης και πολιτικής εξαγοράς μας’ από τους εξουσιαστές μας.  Κι’ ακόμα χειρότερα, περιμένοντας από την εύνοια της επίσης ‘θεάς τύχης του κρατικολαϊκού τζόγου’,  καταθέτοντας,  υπό μορφή πρόσθετης άμεσης φορολόγησής μας, τις τελευταίες δεκάρες από τα πενιχρά εισοδήματά μας, στερώντας τα από την οικογένεια και τα παιδιά μας, για να γίνουν σαν κι εμάς και ακόμα χειρότεροι εθελόδουλοι ‘προς τέρψιν και χάριν’ των βαθύτατα ανήθικων, βίαιων, εγκληματικών, απάνθρωπων και καταστροφικών ελάχιστων εξουσιαστικών  Ελίτ. Ελίτ που ασκούνται συστηματικά με την ανθρωποτροφία, την ανθρωποβλάκωση και τον ανθρωποδαμασμό για να ταΐζουν με τις σάρκες μας τους  κατακτητικούς αποικιοκρατικούς και ιμπεριαλιστικούς ανθρωποφάγους πολέμους τους, για τα τριάντα αργύρια της προδοσίας της ανθρωπινότητάς μας, της ανθρωποσύνης και τις ανθρωπίας μας[13], εκφρασμένα σε βαρέλια πετρελαίου.

Αφήσαμε τις ιστορικές μας μνήμες από την  αρχαία αμεσοδημοκρατική παράδοση,  χάρη στην οποία επιβίωσε και εξελίχθηκε το είδος μας, να σκουριάσουν. Αγνοούμε την στρατηγική  και τους διαχρονικούς αγώνες των δυνάμεων της εργασίας, της επιστήμης και του πολιτισμού για την κοινωνική ισότητα. Και αδιαφορούμε για την δυνατότητα των επιστημών και της τεχνολογίας ότι, πέρα από την χρησιμοποίησή τους από τις  εξουσιαστικές Ελίτ για την υποταγή μας, μπορούν, αφού τις απελευθερώσουμε, να μας απελευθερώσουν από την νεοναζιστική βαρβαρότητα  και να μας οδηγήσουν σε έναν καλύτερο κόσμο, προϋπόθεση ικανή και αναγκαία  για την νέα επιβίωσή μας, ως άτομα και ως είδος.

Όλα αυτά τα τραγικά συμβαίνουν επειδή την μαζική παραγωγή όπλων, δηλαδή των πολέμων, την θεωρούμε ‘παραγωγική επένδυση’, ‘ευκαιρία για  καλοαμοιβόμενη απασχόληση’. Θεωρούμε  την μαζική υπερκατανάλωση περιττών, άχρηστων, βλαβερών  και επικίνδυνων προϊόντων  και υπηρεσιών, αναγκαία για να είμαστε in στο πουθενά.  Θεωρούμε  ‘ένα προσκύνημα’  στο ψυχρό, γκροτέσκο  και δυστοπικό Ντουμπάι, επειδή εκεί πάει η σάπια Ελίτ, ‘ταξική αναβάθμιση’,  χωρίς να αντιλαμβανόμαστε πως όλες αυτές  οι ψευδαισθήσεις και γελοιότητες  δεν είναι παρά το τυράκι στην φάκα της κοινωνικής υποδούλωσής μας, η οποία, όταν γεμίζουν οι αποθήκες των όπλων, αναπόφευκτα καταλήγει, εξαιτίας της ατομικής και μαζικής αφέλειάς μας, ως πόνος, πόλεμος, καταστροφή και δυστυχία.

Όχι, όμως, δεν είναι η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, δεν είναι η κοινωνική ανισότητα, εξαιτίας της οποίας πεθαίνουν εκατομμύρια συνάνθρωποί μας  κάθε μέρα για ένα κομμάτι ψωμί, για ένα ποτήρι νερό και για ένα απλό φάρμακο,  δεν είναι  ο πόλεμος  η μοίρα μας και η μοίρα της ανθρωπότητας. Την μοίρα μας την δημιουργούμε μόνοι μας με τους κοινούς κοινωνικούς μας αγώνες  και το όραμα της κοινωνικής ισότητας, που σημαίνει κατάργηση της κύριας  και βασικής αιτίας όλων των κακοδαιμονιών του ανθρώπου και της ανθρωπότητας, που δεν είναι άλλη από την αποξένωσή μας ως κοινωνίες από τα μέσα παραγωγής, τα οποία αφήσαμε στα χέρια του απίστευτα νοσηρού και επικίνδυνου  1% της ανθρωπότητας.

Η λύση,  λοιπόν, βρίσκεται στην επανένωση των μέσων παραγωγής  με την μορφή της ενιαίας και αδιαίρετης κοινωνικής περιουσίας ολόκληρης της αμεσοδημοκρατικά αυτοδιευθυνόμενης ανθρωπότητας υπό τον άμεσο έλεγχο όλων των ενιαία, από την τοπική κοινωνία μέχρι την οικουμενική ανθρωπότητα, αρθρωμένων και οικουμενικά συνοδοιπορούντων επιμέρους κινηματικών κοινωνιών. Προϋπόθεση είναι να ξυπνήσουμε από τον λήθαργο στον οποίο έχουμε περιέλθει εξαιτίας:

·           των  θρησκευτικών μύθων, των εξουσιαστικών ιδεολογικών ανοησιών και των μεταφυσικών ναρκοϊδεών,

·           των  ουσιών των τεχνητών παραδείσων  που ξεδιάντροπα, έντεχνα και πιεστικά μας σερβίρουν, ακόμα και σε Δημοτικά Σχολεία, οι εξουσιαστικές Ελίτ, για να μας αχρηστέψουν, καθώς επίσης  και εξαιτίας ,

·           της παραπλάνησης και του εξουσιαστικού φόβου που μας επιβάλλουν όλες οι  εξουσίες της κοινωνικής ανισότητας  επειδή μας  μισούν και μας τρομοκρατούν για να σιωπούμε και να χειροκροτούμε  φασιστικές ιδέες, πολιτικές και εργαλειοποιημένους πολιτικούς κλόουν που κουνάνε το δάκτυλό τους στις ανυπότακτες  κοινωνίες  και σε ολόκληρη την ανθρωπότητα,

η οποία, ανθρωπότητα,  θα μπορούσε με ένα φύσημά της να ξεπαστρέψει όλα αυτά τα μορμολύκια.

Επιτρέψαμε, ως κοινωνίες, την διαίρεσή μας σε τάξεις αφεντικών και δούλων  και των εθνών σε κυρίαρχα και παρίες,  με αποτέλεσμα τα δεκάδες ανοιχτά πολεμικά μέτωπα που κατασπαράζουν την ανθρωπότητα και τον πλανήτη για να πλουτίζουν οι πέντε-δέκα ιδιοκτήτες των πολεμικών βιομηχανιών, των ορυκτών καυσίμων, των μεγάλων φαρμακοβιομηχανιών και των νέων τεχνολογιών, με αιχμή τους την εξουσιαστικά υπονομευμένη Τεχνητή Νοημοσύνη και βοηθούς/εκτελεστές το πνευματικά και ηθικά ευνουχισμένο πολιτικό προσωπικό τους. Και αντί οι μισοί να περιμένουμε τον θρίαμβο της Δύσης επί της Ανατολής  και οι άλλοι μισοί τον θρίαμβο της Ανατολής επί της Δύσης, όταν το κεφάλαιο είτε ως ‘καπιταλισμός της αγοράς’, είτε ως ‘κρατικομονοπωλιακός καπιταλισμός’  που ανταγωνίζονται μεταξύ τους μέχρι θανάτου για την παγκόσμια ηγεμονία, αλλά  ενώνονται  και μοιράζονται τον κόσμο, κάθε φορά που αντιλαμβάνονται πως μπορεί ως άτομα, κοινωνίες και ανθρωπότητα να  τους καταργήσουμε, ώστε να μην μπορούν  να συνωμοτούν  σε βάρος μας.

Υπ’ αυτήν την έννοια δεν έχει νόημα να αφήσουμε ξανά τις ζωές μας στα χέρια είτε του ‘Bibi και του Donald’ , που  συμπεριφέρονται σαν σιαμαίος  Χίτλερ, είτε του νεοτσαρικού Πούτιν και του νεοαυτοκράτορα  Σι  Τζινπίγκ,  που, με την συνδρομή των ‘χρήσιμων ηλίθιων’ των άλλων χωρών, της Ευρωπαϊκής Ένωσης μη εξαιρουμένης, καταδυναστεύουν  και σφαγιάζουν τους λαούς τους στα μέτωπα των διαρκών  πολέμων για την επιβίωση   της καπιταλιστικής τους κυριαρχίας.  Διαφορετικά πως μπορεί κανείς να εξηγήσει το γεγονός πως οι γενοκτονίες  τόσο των Παλαιστίνιων, όσο και των Ουκρανών, της υποσαχάριας Αφρικής,  τώρα  των Ιρανών και αύριο ποιος ξέρει ποιος έχει σειρά,  αφήνουν αδιάφορους τους εκατέρωθεν επίδοξους ηγεμόνες, σαν να έχουν ξανασυμφωνήσει, α λα Γιάλτα,  το  ξαναμοίρασμα  του κόσμου σε σφαίρες επιρροής, μέσα από μια ιμπεριαλιστική ειρήνη που, κατά πολεμολόγων, μεσολαβεί, ως περίοδος προετοιμασίας , μεταξύ δυό ιμπεριαλιστικών πολέμων.

Ως άτομα, κοινωνίες και ανθρωπότητα, δηλαδή ως το 99%  των επιβατών του διαστημοπλοίου Γη, μπορούμε, φτάνει να προσπαθήσουμε να το συλλάβουμε ως στρατηγικό σχέδιο των δυνάμεων της εργασίας, της επιστήμης και του πολιτισμού και να το θέσουμε σε εφαρμογή, να εξασφαλίσουμε την επιβίωσή μας, την επιβίωση του πλανήτη μας και του πολιτισμού μας, μετατρέποντας την ανισότητα1%>99% σε εξίσωση 99%=100-1%.

Η  επανασυγκόλληση της παραγωγικής βάσης της κοινωνίας[14] θα καταργήσει την διαίρεσή της σε ανταγωνιζόμενες μερίδες και τάξεις, εχθρικών μεταξύ τους συμφερόντων και με αυτό θα καταργήσει την διαβάθμιση της αντιπαλότητας των ρόλων εμπεδώνοντας την  ισότιμη αξιοπρέπεια στη βάση της   Αρχής της αναλογικής Ισότητας και  της  δημιουργικής συμπληρωματικότητας  των  ρόλων.  Η αναλογική ισότητα στο επίπεδο των ρόλων και της αξιοπρέπειας  θεμελιώνει την συνοχή μιας κοινωνίας την οποία όμως κονιορτοποιεί η ατομική ιδιοκτησία. Όταν η κοινωνία θα μπορεί και θα μπορεί, αν, αντί να παράγει όπλα και καταστροφή, παράγει και προσφέρει στον καθένα μας όλα όσα χρειάζεται και ανάλογα με τις κοινωνικά σταθμισμένες ανάγκες του, τότε κανένας δεν θα ματαιοδοξεί να ξεχωρίζει από τον άλλον στο υλικό επίπεδο, γιατί  η ενότητα όλων μας και η δια της συνεργασίας δημιουργικότητά μας, θα εξασφαλίζει την συνοχή, την ακεραιότητα και την ειρηνική πορεία της κοινωνίας μας.  Η λαθεμένη αντίληψη της διαφορετικότητας  του κοινωνικού στάτους, πηγάζει από την θέση μας στον κοινωνικό καταμερισμό της εργασίας, ο οποίος ορίζεται από την σχέση του καθενός μας με τα μέσα παραγωγής  και συνακόλουθα με την σχέση μας  με τον μηχανισμό κατανομής του κοινωνικά παραγόμενου πλούτου και όχι από τον τεχνικό καταμερισμό της, δηλαδή από τις ειδικότητές μας .    Για να δουλεύει σωστά και σε συνθήκες ισότητας και ασφάλειας η κοινωνία χρειάζεται την αρμονική και ισότιμη συμπληρωματικότητα των  γνώσεων και των δεξιοτήτων όλων ανεξαίρετα των μελών της , όπως ακριβώς  ένα αεροπλάνο που πετά και η τύχη των επιβατών του εξαρτάται το ίδιο από την αντοχή τόσο του κινητήρα, όσο και της τελευταίας μικρής και ασήμαντης βίδας που τον στηρίζει, η οποία  αν, για οποιοδήποτε λόγο,  λασκάρει μπορεί ανάλογα της θέσης της να οδηγήσει στο να  αχρηστευτεί και ο κινητήρας, οπότε  η καταστροφή θα έχει το ίδιο αποτέλεσμα την καταστροφή του αεροπλάνου και τον θάνατο των επιβαινόντων. Αυτό συμβαίνει καθημερινά σε επίπεδο κοινωνίας και ανθρωπότητας, επειδή η παγκόσμια Ελίτ σε όλα τα επίπεδα, από το τοπικό, το εθνικό και το οικουμενικό, έχει αποσυναρμολογήσει, με τους άδικους, ανήθικους  και παράνομους θεσμούς της ατομικής ιδιοκτησίας, με τις ταξικές πολιτικές  της και τις  δυνάμεις καταστολής τους αρμούς  της ενιαίας κοινωνίας και ανθρωπότητας, αλώνοντας πρώτα – πρώτα τον θεσμό της  παιδείας και της δικαιοσύνης.

Να συνειδητοποιήσουμε όλοι μας πως η επιβίωσή μας θα εξαρτηθεί από την ικανότητά μας ως άτομα και ως είδος ν θεμελιώσουμε,  επανασυγκολλώντας την παραγωγική βάση της κοινωνίας,  την κοινωνική ισότητα ως ισονομία, ισηγορία και ισοτιμία. Διαφορετικά «οι Μεγάλοι Αδερφοί»  της καπιταλιστικής  παγκοσμιοποίησης[15] που ζουν με την ψευδαίσθηση του ‘επιούσιου’, του ‘καθαρού’, του ‘ηγεμονικού και ‘κυρίαρχου’  λαού,  θα συνεχίσουν να στραγγαλίζουν τις επιστήμες[16], να  μας αφιονίζουν με τις μεταφυσικές φιλοσοφίες/ιδεολογίες τους [17],  να προβατοποιούν τις κοινωνίες μας και να παγιδεύουν την ανθρωπότητα σε αλλεπάλληλους καταστροφικούς πολέμους.   Πώς τα καταφέρνουν;

Μα με τα σκοτεινά δίκτυα των μυστικών υπηρεσιών και τις Λέσχες τους, τύπου   Bilderberg  Club, World Economic Forum,  ΜΟΣΑΝΤ/Επστάιν/Τραμπ[18] και λοιπών διεστραμμένων πρακτορίσκων κα προδοτών, της πατρίδας τους κι’ όχι μόνο, για λίγη αναλώσιμη εξουσία, που θεωρούν πως «Ένας εβραίος μπορεί να συνουσιαστεί με ένα παιδί, αρκεί το παιδί να είναι μικρότερο από 9 ετών», όπως επίσης  «Δεν είναι σημαντικό όταν ένας άντρας συνουσιάζεται με ένα μικρό κοριτσάκι»[19]. Αυτό το σκάνδαλο/έγκλημα δεν το έστησε μόνος του ο Επστάιν,  αλλά  εξουσιαστικές κρατικές μυστικές υπηρεσίες  που για να αναγκάζουν τους εκάστοτε κλόουν της εξουσίας  να εφαρμόζουν τις αντικοινωνικές πολιτικές του κεφαλαίου και να οργανώνουν κατακτητικούς πολέμους έπρεπε από κάπου να τους κρατάνε,  και να τους κρατάνε γερά. Αλλά πέραν τούτων των εγκλημάτων «υπάρχουν άφθονα στοιχεία που υποδηλώνουν ότι η επίθεση στο Ιράν μπορεί κάλλιστα να αφορά την υπονόμευση της αμερικανικής δημοκρατίας, ή τον πλουτισμό του προέδρου ή και τα δύο»[20].

Δίκτυα που μπορούν να παγιδεύουν νοσηρά φιλόδοξα, άχρηστα, βαθιά ανήθικα και  σαθρά πολιτικά υποκείμενα, αχυράνθρωπους της οικονομικής ολιγαρχίας, τα οποία αναγκάζονται, επειδή τα εκβιάζουν, να χορεύουν στον ρυθμό των ‘αγορών’, των χρηματιστηρίων  και των εγκληματιών  αφεντικών τους,  που, για να κρύψουν τα προσωπικά τους εγκλήματα, οργανώνουν πολέμους, διαπράττουν νέα και σοβαρότερα εγκλήματα και γενοκτονίες σε βάρος της ανθρωπότητας, ως δυνάμεις της καταστροφής, του πολέμου, του πόνου και του θανάτου. Πάντα, βέβαια, με την συνδρομή των σκοταδιστικών ιερατείων, θρησκειών και Εκκλησιών, που ευλογούν τους  πολέμους και τους πολεμοχαρείς κυβερνήτες  να αναδειχτούν νικητές σε βάρος  των ανυπότακτων χωρών και της ανθρωπότητας.  Το ζητούμενο, συνεπώς, ήταν και παραμένει ένας μεγάλος αταξικός ουμανιστικός μετασχηματισμός[21] που θα απαλλάξει την ανθρωπότητα από την καπιταλιστική βαρβαρότητα και θα θεμελιώσει έναν καλύτερο και  δικαιότερο κόσμο. Έναν κόσμο που δεν θα ανέχεται μια ολόκληρη ανθρωπότητα να σέρνεται πίσω από την ανηθικότητα και την αδιαφορία για τα εγκλήματα κατά του ανθρώπινου πολιτισμού, να κυβερνιέται από σκοτεινά οικονομικά συγκροτήματα, από εθελόδουλους, αγύρτες, άπληστους και παρανοϊκούς, αντί της αμεσοδημοκρατικής και αταξικής κοινωνικής αυτοδιεύθυνσης.

Η ηγεσία των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ένωσης  της ίδιας σιωπά γοερώς, σαν να μην υπάρχει, προφανώς,  επειδή λατρεύει ή φοβάται τον φασιστοειδή Νετανιάχου, ενορχηστρωτή του τρίτου (3ου😉 παγκόσμιου πολέμου,  που φαίνεται να έχει ως πρότυπό του τον Χίτλερ και όχι τον μετριοπαθή και οραματιστή Σιμόν Πέρες[22]. Στους ρυθμούς Νετανιάχου χορεύει και   ο επσταϊνισμένος, μαέστρος των Deals, φυσικά  για λογαριασμό του, πρόεδρος των Ε.Π.Α., Ντόναλντ Τραμπ. Προφανώς,  επειδή και οι δυό φοβούνται πως με νέες αποκαλύψεις,  θα χάσουν την εξουσία και θα πάνε φυλακή  ως  εγκληματίες πολέμου κατά της ανθρωπότητας και καταστροφείς των χωρών και των λαών τους, διεξάγουν καταστροφικούς πολέμους για να γλυτώσουν ‘τα σίδερα’ και να αναλάβουν στην συνέχεια, ως φίλοι και ‘προστάτες’, την ανοικοδόμηση των χωρών που κατάστρεψαν, επιβεβαιώνοντας έτσι τον  μύθο περί αυτοεκπληρούμενης προφητείας.

Αυτή την φορά επέλεξαν ως αφορμή τις, μάλλον κούφιες  και για εσωτερική κατανάλωση, ‘απειλές’  του αναχρονιστικού θεοκρατικού καθεστώτος του Ιράν κατά του Ισραήλ, ισχυριζόμενοι, ψευδώς,  κατά κανόνα, πως έχει πυρηνικά όπλα[23] και ότι ήταν έτοιμο να επιτεθεί πρώτο, ενώ η πραγματικότητα παραπέμπει στα σχέδια των σιαμαίων,  ‘Bibi’  για το ‘Μεγάλο Ισραήλ’ και ‘Donald’  για την παγκόσμια ηγεμονία, με βέβαιη κατάληξη μια νέα μεγάλη παγκόσμια οικονομική κρίση και τον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο σε ορατό ορίζοντα. Στο τέλος του οποίου  κύρια ηττημένη θα είναι, όπως συμβαίνει πάντα σε αντίστοιχες περιπτώσεις,  η ανθρωπότητα και κερδισμένο το μεγάλο κεφάλαιο με  τους εργολάβους του που θα χτίσουν ριβιέρες για την παγκόσμια Ελίτ, πάνω στα ποτισμένα με το αίμα των Παλαιστίνιων εδάφη και όλων των άλλων που θα ακολουθήσουν, αν οι σύγχρονες πολυδιάστατες δυνάμεις της εργασίας, της επιστήμης και του πολιτισμού δεν  σταματήσουμε, άμεσα ΕΔΩ, ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΛΟΥ, αυτή την φάρσα που έχει καταντήσει τραγωδία της ανθρωπότητας,  όσο ακόμα αυτό θα είναι εφικτό.

Οπότε καλούνται, από την ιστορία και εξ’ ονόματος των γενεών που προηγήθηκαν χύνοντας ωκεανούς αίματος για να προχωρήσει η ανθρωπότητα, αλλά και των γενεών που έρχονται με το δικαίωμα  να ζήσουν σε έναν καλύτερο και ειρηνικό κόσμο,  οι δυνάμεις της εργασίας, της επιστήμης και του πολιτισμού στα ‘μηνύματα των νέων καιρών  που σάλπιγγα ηχεί και τύμπανο κρούει  να τα ακούσουν και  φωνάξουν ο καθένας χωριστά και όλοι μαζί ΠΑΡΩΝ’,  στον σύγχρονο ενωτικό αγώνα για την επιβίωση της ανθρωπότητας και την θεμελίωση του πολιτισμού της κοινωνικής ισότητας και του αταξικού Ουμανισμού.

Άνθρωπε, συνάνθρωπε,  μάθε από πού έρχεσαι και πού πας, ποιος είσαι και τι σου πρέπει, αυτομορφώσου, αντιστάσου, απελευθερώσου για να καταλάβεις πως οι πόλεμοι γίνονται για τα ορυκτά καύσιμα και για τον έλεγχο της παγκόσμιας οικονομίας και κοινωνίας.

Για να κατανοήσεις, ότι οι πόλεμοι γίνονται  για το πετρέλαιο, για το φυσικό αέριο και για άλλα ευγενή και σπάνια ορυκτά και συνεπώς για τον έλεγχο της παγκόσμιας οικονομίας και της ανθρωπότητας. Κι’ όλα αυτά  συμβαίνουν την στιγμή που ανυπότακτοι επιστήμονες, έχουν εδώ και δεκαετίες  δημιουργήσει τους όρους για την απαλλαγή της ανθρωπότητας από την μονοπωλιακή ενεργειακή της εξάρτηση για να περάσει την ενεργειακή απελευθέρωσή της από αυτά τα σπάνια, πολεμογόνα, πανάκριβα, περιβαλλοντοκτόνα και, λόγω της περιορισμένης ποσότητάς τους και της μικρής διασποράς τους, συγκεντρωτικά και στρατιωτικοποιημένα, από τους επίδοξους ηγεμόνες του κόσμου, μονοπωλιακά ορυκτά καύσιμα.

Για να συνειδητοποιήσεις ότι η  σύγχρονη επιστήμη και τεχνολογία προσφέρουν στον άνθρωπο, στις κοινωνίες, στα έθνη και στην ανθρωπότητα ενεργειακή απελευθέρωση, ενεργειακή ανεξαρτησία  και ενεργειακή ισότητα  σε όλα τα επίπεδα της κοινωνικής οργάνωσης  με  άφθονη, φτηνή και καθαρή ενέργεια που μπορεί να παραχθεί από τους ίδιους τους χρήστες της με βάση της Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και καύσιμη ύλη το απεριόριστο και συνεπώς φτηνό, περιβαλλοντικά φιλικό, ασφαλές και  το σπουδαιότερο αποκεντρωμένο, σε επίπεδο χρήστη ηλεκτρικής ενέργειας, υδρογόνο[24].

Για να καταλάβεις γιατί κάποιοι, εκφραστές του σκληρού πυρήνα του κεφαλαίου, που  επειδή αντιλαμβάνονται πως όσο περισσότεροι μαθαίνουν για την υδρογονοενέργεια τόσο γρηγορότερα έρχεται το τέλος των ορυκτών καυσίμων και του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής,  τρέχουν, για μια ακόμα φορά αυτές τις μέρες,  να νεκραναστήσουν την καταδικασμένη, από τους λαούς και από τους ελεύθερους επιστήμονες, πολιτική της πυρηνικής ενέργειας, με ότι καταστροφικότερο  αυτή συνοδεύεται.

 Για να μάθεις πως οι μεγάλες ηγεμονικές δυνάμεις χρησιμοποιούν ήδη την υδρογονοενέργεια σε πάρα πολλούς τομείς, με πρώτον και καλύτερον αυτόν της τεχνολογίας του διαστήματος, και για να την αποξενώσουν από τις κοινωνίες, μεθοδεύουν  ήδη την αποκλειστική εξουσιαστική χρήση της  βασικότερης πηγής της, το ανεξάντλητο ελεύθερο αγαθό, το νερό[25],  που το δεσμεύουν για λογαριασμό μεγάλων κεφαλαιοκρατικών ομίλων, ώστε να ελέγχουν και πάλι με τα συγκεντρωτικά ενεργειακά συστήματα τις οικονομίες και τις κοινωνίες του κόσμου, ολόκληρη την ανθρωπότητα.

Όλοι αντιλαμβανόμαστε πιά πως δεν είναι φυσιολογικό να μένουμε άπραγοι, όταν μερικοί, ελάχιστοι, παράφρονες βιαιοπραγούν  κατά των συνανθρώπων μας, κατά των λαών, της ανθρωπότητας και του πολιτισμού με τις όποιες αδυναμίες του και να σιωπούμε από άγνοια ή από το κακώς εννοούμενο ‘προσωπικό μας συμφέρον’.  Η ‘σωστή πλευρά της ιστορίας’ είναι  εκείνη που εξυπηρετεί το γενικό συμφέρον, το συμφέρον της ζωής, της  συνεργασίας , της ειρήνης  και της ανθρωπότητας και όχι την καριέρα των πολιτικών υπαλλήλων του κεφαλαίου, που αλληλοσπαράζονται μεταξύ τους, σαν τους λυσσασμένους λύκους,  προκειμένου να αναδειχτούν  σε ‘υπεργολάβους για τις βρώμικες δουλειές’ και σε πολιτικούς διαχειριστές  του κεφαλαίου.  Εμπρός όλοι μαζί να σταματήσουμε τους παρανοϊκούς καταστροφείς  της ζωής, του πολιτισμού και του πλανήτη.

Γι’ αυτό, όμως,  μην περιμένεις να σου πουν οι πολιτικάντηδες, οι υπάλληλοι της οικονομικής ολιγαρχίας  και τα κάθε λογής παπαγαλάκια τους ποιο είναι το συμφέρον σου. Αυτομορφώσου[26], για να είσαι ο πραγματικός εαυτός σου, αντιστάσου και  απελευθερώσου από κάθε σκοταδιστική και ιδεολογική ανοησία, ουσία και εξουσία.

Μόνο έτσι θα μπορέσεις  να  συντονιστείς με τους ρυθμούς και τις επιταγές της κυοφορούσας,  τον αναγκαίο, εφικτό  και  καλύτερο κόσμο,  ιστορίας, γιατί μόνο έτσι θα μπορέσεις να επιβιώσεις  εσύ, η πατρίδα σου και η ανθρωπότητα.  Είναι στο χέρι σου.


[1] Ο Κώστας Νάρναλης, (1884-1974), ήταν κορυφαίος Έλληνας ποιητής.

[2]  Ο  Satsok Sopmal, δηλώνει εκπρόσωπος της φυλής No Mister Capital στο (ΠΑ.ΣΚ.Ι.), Παγκόσμιο Συμβούλιο Κοινωνικής Ισότητας.

[3] Morgan Levis Henry,  Η Αρχαία Κοινωνία, ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΔΗΣ, Αθήνα, σελ. 9.

[4] Στο ίδιο, σελ. 219.

[5] Στο ίδιο, σελ. 270

[6] Στο ίδιο, σελ. 271.

[7] Στο ίδιο, σελ. 76.

[8] Στο ίδιο, σελ. 541-542.

[9] Βλέπε, Κάμπος Κώστας, Κοινωνική αν-Ισότητα και αταξικός ουμανισμός, ΚΟΥΚΚΙΔΑ, Αθήνα  2024.

[10] Λάμπος Κώστας, Θεός και Κεφάλαιο. Δοκίμιο για την σχέση μεταξύ θρησκείας και εξουσίας, ΚΟΥΚΚΙΔΑ, Αθήνα 2015.

[11] Λάμπος Κώστας, Ο πλατωνισμός ως διαχρονική εξουσιαστική ιδεολογία. Η άλλη ανάγνωση της ιστορίας, ΚΟΥΚΚΙΔΑ, Αθήνα 2024.

[12] «Όταν, οι ναζιστές,   ήρθαν να πάρουν τους τσιγγάνους δεν αντέδρασα, επειδή δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν ήρθαν να πάρουν τους κομμουνιστές δεν αντέδρασα, αφού δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους δεν αντέδρασα, γιατί δεν  ήμουν Εβραίος. Όταν, όμως  ήρθαν να πάρουν εμένα, τότε δεν είχε απομείνει κανείς για να αντιδράσει», Martin Niemöller, Γερμανός επίσκοπος.

[13] Λάμπος Κώστας,  ΑΝΘΡΩΠίΑ: Η πρωταρχική ουσία του Ανθρώπου, της Ανθρωπιάς, της ανθρώπινης κοινωνίας και του οικουμενικού Ουμανισμού, http://www.la­mpra­ki­des.gr/blog/?p=1499»=1499,

[14] Βλέπε, Λάμπος Κώστας, 183. H Γέννηση και ο θάνατος της ατομικής ιδιοκτησίας. Η ατομική ιδιοκτησία ως μήτρα βίας, εξουσίας, ανισότητας, εγκληματικότητας, σκοταδισμού και ανηθικότητας, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΟΥΚΚΙΔΑ, Αθήνα 2017.

[15] Λάμπος Κώστας, Αμερικανισμός κα παγκοσμιοποίηση. Η οικονομία του φόβου και της παρακμής, ΠΑΠΑΖΗΣΗΣ, Αθήνα 2009.

[16] Λάμπος Κώστας, Επιστήμες και εξουσία. Οι επιστήμες ως γλώσσα και ιδεολογία της εξουσίας, ΚΟΥΚΚΙΔΑ, Αθήνα 2025.

[17] Λάμπος Κώστας, Ο πλατωνισμός ως διαχρονική εξουσιαστική ιδεολογία. Η άλλη ανάγνωση της ιστορίας, ΚΟΥΚΚΙΔΑ, Αθήνα 2024.

[18] Ειδικά ως προς αυτό, όπως προκύπτει,  από στοιχεία της τελευταίας παρτίδας στοιχείων που έδωσε το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΕΠΑ στη δημοσιότητα, για το λεγόμενο σκάνδαλο Jeffre Epstein, η δραστηριότητά του δεν περιορίζονταν  στην πορνεία και την παιδεραστία, για λογαριασμό της  διεθνούς  λούμπεν καπιταλιστικής Ελίτ και τον χειρισμό της, αλλά μπήκαν σε εφαρμογή σχέδια εδώ και πολλά χρόνια μεταξύ μυστικών  υπηρεσιών, τραπεζών, ‘φιλανθρωπικών ιδρυμάτων’ και κυβερνήσεων, «τα εννοιολογικά θεμέλια της ετοιμότητας για την πανδημία ως διαχειριζόμενης κατηγορίας χρηματοοικονομικής και ασφάλειας άρχισαν να διαμορφώνονται στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000, καθώς το φιλανθρωπικό κεφάλαιο, η παγκόσμια διακυβέρνηση της υγείας και η χρηματοδότηση κινδύνου συνέκλιναν όλο και περισσότερο», Sayer Ji , The Epstein Files Illuminate a 20-Year Architecture Behind Pandemics as a Business Model—With Bill Gates at the Center of the Network, Part I.

[19] TALMUD Sanhedrin 54b και TALMUD, Kethuboth 11b.

[20]  Snyder Timothy The Iran War Has Nothing to Do with Nuclear Weapons. The assault on Iran defies every stated justification; the real motives point to democratic backsliding and personal enrichment,  https://www.socialeurope.eu/the-iran-war-has-nothing-to-do-with-nuclear-weapons,

[21] Λάμπος Κώστας, Ο Μεγάλος Αταξικός Ουμανιστικός Μετασχηματισμός. Από τα νόθα συστημικά μικροκινήματα, στην κινηματική κοινωνία, ΥΠΟ ΕΚΔΟΣΗ.

[22] Ισραηλινός οραματιστής πολιτικός, που διετέλεσε πρόεδρος, πρωθυπουργός και υπουργός εξωτερικών, άμυνας, οικονομικών και μεταφορών  του Ισραήλ και τιμήθηκε  το 1994, με το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης, μαζί με τους Γιτζάκ Ράμπιν και Γιάσερ Αραφάτ.

[23] “Nuclear experts undercut White House claims about Iran reactor at Heart of case for war”, Vaughn Hillyard, David Rohde και Ian Sherwood,   https://www.ms.now/news/trump-iran-nuclear-reactor-war-evidence

[24] Λάμπος Κώστας, Ποιος φοβάται το υδρογόνο;   Η επανάσταση του υδρογόνου, η ελεύθερη ενέργεια και η απελευθέρωση της ανθρωπότητας από τα ορυκτά καύσιμα και την καπιταλιστική βαρβαρότητα, Νησίδες, Θεσσαλονίκη 2013.

[25]  Λάμπος Κώστας, 127.             Να απελευθερώσουμε το νερό, τον ‘Προμηθέα Δεσμώτη του 21ου αιώνα’, http://epithesh.blogspot.gr/2013/08/21.html»html,

[26] Προσοχή όμως στις επιλογές σου για την αυτομόρφωσή σου. Δεν είναι αυτομόρφωση η συσσώρευση άχρηστων πληροφοριών για άχρηστα και ασήμαντα πράγματα, αλλά η συστηματική μελέτη βιβλίων, μελετών και άρθρων  επιστημονικά έγκυρης και κοινωνικά χρήσιμης γνώσης και υπάρχουν  άπειρα τέτοια στα βιβλιοπωλεία και στις βιβλιοθήκες.

Πρωταθλητές εργασίας οι Έλληνες στην Ευρωζώνη – Δουλεύουν περισσότερο, αλλά με χαμηλούς μισθούς

enallaktikos
-
0
Πρωταθλητές εργασίας οι Έλληνες στην Ευρωζώνη – Δουλεύουν περισσότερο, αλλά με χαμηλούς μισθούς

Τις περισσότερες ώρες εργασίας στην Ευρωζώνη καταγράφουν οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα, σύμφωνα με στοιχεία του ΟΟΣΑ. Παρότι στην Ευρώπη η μέση εβδομάδα εργασίας είναι αισθητά μικρότερη από εκείνη των ΗΠΑ, οι Έλληνες αποτελούν εξαίρεση, δουλεύοντας πάνω από 40 ώρες την εβδομάδα, ενώ παράλληλα συγκαταλέγονται στις χώρες με τους χαμηλότερους μέσους μισθούς.

Οι εργαζόμενοι στην Ευρωζώνη εργάζονται κατά μέσο όρο περίπου 15% λιγότερες ώρες σε σχέση με τους εργαζόμενους στις Ηνωμένες Πολιτείες, κυρίως λόγω των μεγαλύτερων ετήσιων αδειών που προβλέπονται στην Ευρώπη. Ωστόσο, η Ελλάδα αποτελεί μια χαρακτηριστική εξαίρεση σε αυτή την τάση.

Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΟΣΑ, η Ελλάδα εμφανίζει τον υψηλότερο μέσο όρο ετήσιων ωρών εργασίας στην Ευρωζώνη και έναν από τους υψηλότερους συνολικά μεταξύ των χωρών του Οργανισμού. Οι εργαζόμενοι στη χώρα εργάζονται κατά μέσο όρο από 1.897 έως 2.035 ώρες ετησίως την περίοδο 2023–2024.

Σε εβδομαδιαία βάση, η εργασία στην Ελλάδα ξεπερνά τις 40 ώρες, σημαντικά πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, που διαμορφώνεται περίπου στις 36 ώρες.

Παρά το υψηλό εργασιακό φορτίο, η Ελλάδα εξακολουθεί να συγκαταλέγεται στις χώρες με από τους χαμηλότερους μέσους μισθούς στην Ευρωζώνη, γεγονός που αναδεικνύει τη μεγάλη απόσταση ανάμεσα στον χρόνο εργασίας και τις αποδοχές.

Η κατάταξη στον ΟΟΣΑ

Σε παγκόσμιο επίπεδο, η Ελλάδα βρίσκεται ανάμεσα στις χώρες με τις περισσότερες ώρες εργασίας. Στην κορυφή της σχετικής λίστας του ΟΟΣΑ βρίσκεται η Κολομβία, με περίπου 2.252 ώρες εργασίας ετησίως, δηλαδή περίπου 30% πάνω από τον μέσο όρο.

Ακολουθούν:

  • το Μεξικό με 2.193 ώρες,

  • η Κροατία με 2.149 ώρες,

  • η Χιλή με 1.919 ώρες,

  • και η Ελλάδα στην πέμπτη θέση με περίπου 1.898 ώρες ετησίως.

Τα στοιχεία συνοδεύονται από ιστορικούς δείκτες που δείχνουν την εξέλιξη των ωρών εργασίας ανά δεκαετία από το 1960. Από τα δεδομένα προκύπτει ότι μέχρι τη δεκαετία του 1970 οι Ευρωπαίοι εργάζονταν γενικά περισσότερες ώρες από τους Αμερικανούς, τάση που στη συνέχεια αντιστράφηκε.

Γιατί υπάρχουν αυτές οι διαφορές

Σύμφωνα με ανάλυση της UBS, σχεδόν το μισό χάσμα μεταξύ Ευρώπης και ΗΠΑ στις ώρες εργασίας εξηγείται από τη διάρκεια της ετήσιας άδειας.

Στην Ευρώπη, οι εργαζόμενοι λαμβάνουν συνήθως 4 έως 6 εβδομάδες άδεια τον χρόνο, συμπεριλαμβανομένων των αργιών. Αντίθετα, στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν υπάρχει ομοσπονδιακά κατοχυρωμένη υποχρεωτική ετήσια άδεια.

Στις διαφορές συμβάλλουν επίσης:

  • τα νομικά όρια κάτω των 40 ωρών εβδομαδιαίας εργασίας σε ορισμένες χώρες, όπως η Γαλλία και το Βέλγιο,

  • το υψηλότερο ποσοστό μερικής απασχόλησης στην Ευρώπη,

  • τα συστήματα κατανομής εργασίας,

  • καθώς και οι περιορισμοί στις υπερωρίες.

Η φορολογία, σύμφωνα με την ίδια ανάλυση, εξηγεί μόνο ένα μικρό μέρος αυτών των διαφορών, αν και ενισχύει ορισμένους από τους παραπάνω παράγοντες.

Αντιμετώπιση κατσαρίδων

enallaktikos
-
0
Αντιμετώπιση κατσαρίδων

Οι κατσαρίδες αποτελούν ένα από τα πιο δυσάρεστα και επίμονα έντομα που μπορούν να εισβάλουν στο σπίτι μας. Εκτός από την αηδία που προκαλούν, αποτελούν σοβαρό κίνδυνο για τη δημόσια υγεία, καθώς μεταφέρουν βακτήρια, αλλεργιογόνα και παθογόνους μικροοργανισμούς. Εντοπίζονται συνήθως σε κουζίνες, μπάνια και υπόγεια, όπου βρίσκουν υγρασία, ζεστασιά και τροφή. Η αντιμετώπισή τους απαιτεί συνδυασμό προληπτικών μέτρων, οικιακών μεθόδων και, σε σοβαρές περιπτώσεις, επαγγελματικής παρέμβασης.

Γιατί Εμφανίζονται οι Κατσαρίδες στο Σπίτι μας;

Πριν προχωρήσουμε στις μεθόδους καταπολέμησης κατσαρίδας, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε τους λόγους που εμφανίζονται οι κατσαρίδες. Τα κυριότερα αίτια είναι η έλλειψη καθαριότητας, η παρουσία τροφίμων χωρίς κατάλληλη αποθήκευση, η υγρασία από διαρροές υδροσωλήνων, τα σκοτεινά και αχρησιμοποίητα σημεία του σπιτιού, καθώς και ρωγμές και χαραμάδες στους τοίχους ή στα πατώματα από τις οποίες εισέρχονται. Η κατσαρίδα αναπαράγεται με ταχύτατους ρυθμούς — μία μόνο θηλυκή μπορεί να παράγει εκατοντάδες απογόνους μέσα σε λίγους μήνες, γι’ αυτό η έγκαιρη αντιμετώπιση είναι κρίσιμης σημασίας.

Αντιμετώπιση με Οικιακά Μέσα

Υπάρχουν αρκετές αποτελεσματικές μέθοδοι που μπορείτε να εφαρμόσετε στο σπίτι, χωρίς να χρειαστείτε χημικά προϊόντα ή εξειδικευμένη βοήθεια. Αυτές οι μέθοδοι είναι ιδανικές για πρώιμα στάδια προσβολής ή ως συμπληρωματική δράση.

  1. Βορικό Οξύ

Το βορικό οξύ είναι ένα από τα πιο δοκιμασμένα οικιακά μέσα. Σκορπίστε μια λεπτή στρώση σκόνης κάτω από ντουλάπια, πίσω από ψυγεία και πλυντήρια, καθώς και σε σκοτεινές γωνιές. Τα έντομα το περνάνε και το μεταφέρουν στη φωλιά τους, με αποτέλεσμα τον αφανισμό της αποικίας. Προσέξτε να μην το τοποθετείτε σε σημεία προσβάσιμα σε παιδιά ή κατοικίδια.

  1. Αιθέρια Έλαια — Μέντα & Ευκάλυπτος

Τα αιθέρια έλαια, ιδίως το έλαιο μέντας και ευκαλύπτου, αποτρέπουν τις κατσαρίδες λόγω της έντονης οσμής τους. Αναμείξτε 10-15 σταγόνες σε ένα μπουκάλι ψεκασμού με νερό και ψεκάστε τα σημεία εισόδου, τα κατώφλια και τις γωνιές. Επαναλάβετε κάθε λίγες μέρες για καλύτερα αποτελέσματα.

  1. Παγίδες Κόλλας

Οι παγίδες κόλλας (κολλητικά χαρτόνια) είναι ένας απλός και ασφαλής τρόπος για να εντοπίσετε και να πιάσετε κατσαρίδες. Τοποθετήστε τες κοντά στις βρύσες, κάτω από νεροχύτες και σε ντουλάπια τροφίμων. Βοηθούν και στη χαρτογράφηση των σημείων που κινούνται τα έντομα.

  1. Καθαριότητα & Σφράγισμα Χαραμάδων

Η πιο σημαντική προληπτική ενέργεια είναι η διατήρηση της καθαριότητας. Αποθηκεύετε τα τρόφιμα σε ερμητικά κλειστά δοχεία, αδειάζετε τακτικά τους κάδους σκουπιδιών, σφραγίζετε ρωγμές με σιλικόνη ή στόκο, και επιδιορθώνετε άμεσα τυχόν διαρροές. Ακόμη και τα πιο αποτελεσματικά χημικά μέσα θα έχουν περιορισμένη επίδραση αν δεν αντιμετωπιστούν τα βασικά αίτια εμφάνισης.

Πότε Χρειάζεται Επαγγελματική Παρέμβαση;

Όταν τα οικιακά μέσα δεν επαρκούν ή η προσβολή έχει εξαπλωθεί σε μεγάλο μέρος του σπιτιού, η επαγγελματική εξολόθρευση είναι η πιο αξιόπιστη λύση. Ενδεικτικά σημάδια που υποδηλώνουν ανάγκη για ειδικό:

  • Εντοπίζετε κατσαρίδες κατά τη διάρκεια της ημέρας (σημάδι μεγάλης αποικίας)
  • Βρίσκετε αυγά ή νεκρές κατσαρίδες σε πολλά σημεία του σπιτιού
  • Τα οικιακά μέσα δεν δείχνουν αποτέλεσμα μετά από 2-3 εβδομάδες χρήσης
  • Αισθάνεστε έντονη χαρακτηριστική μυρωδιά (οσμή μούχλας/ελαίου) σε ντουλάπια ή γωνιές
  • Κατοικείτε σε πολυκατοικία όπου το πρόβλημα αφορά πολλά διαμερίσματα

Μέθοδοι Επαγγελματικής Απεντόμωσης

Οι επαγγελματίες απεντομωτές διαθέτουν εξειδικευμένα εργαλεία και σκευάσματα που δεν είναι διαθέσιμα στο ευρύ κοινό. Οι πιο συνηθισμένες μέθοδοι περιλαμβάνουν:

Gel Δολωμάτων (Gel Baits)

Πρόκειται για εξαιρετικά αποτελεσματικά δολώματα που εφαρμόζονται σε μικρές ποσότητες σε στρατηγικά σημεία. Οι κατσαρίδες τα τρώνε και πεθαίνουν, ενώ παράλληλα μολύνουν τις άλλες μέσω των περιττωμάτων και των πτωμάτων τους (καταρρακτική δράση). Είναι ασφαλή για ανθρώπους και κατοικίδια όταν εφαρμόζονται σωστά.

Ψεκασμός Εντομοκτόνων Σκευασμάτων

Η εφαρμογή επαγγελματικών εντομοκτόνων (πυρεθρίνες, ιμιδακλοπρίδιο κ.ά.) σε όλες τις επιφάνειες και χαραμάδες παρέχει μακροχρόνια προστασία. Ο ψεκασμός γίνεται με εξειδικευμένο εξοπλισμό που εξασφαλίζει ομοιόμορφη κάλυψη.

Θεραπεία με Σκόνες (Dust Treatment)

Η εφαρμογή ειδικών σκονών (π.χ. διάτομη γη ή εντομοκτόνες σκόνες) μέσα στους τοίχους, σε κοίλους χώρους και πίσω από συσκευές εξασφαλίζει μακροχρόνια δράση σε σημεία δύσκολης πρόσβασης.

Μετά την Απεντόμωση: Τι πρέπει να κάνετε

Μετά από κάθε επέμβαση — οικιακή ή επαγγελματική — η πρόληψη είναι το κλειδί για να μη επανεμφανιστεί το πρόβλημα. Αερίζετε τακτικά τους χώρους, διατηρείτε στεγνά τα μπάνια και την κουζίνα, σφραγίστε κάθε νέα χαραμάδα που παρατηρείτε και επαναλαμβάνετε την απεντόμωση ανά 6 μήνες ως προληπτικό μέτρο. Εάν μένετε σε πολυκατοικία, συντονιστείτε με τους γείτονες για ταυτόχρονη επέμβαση, καθώς οι κατσαρίδες μεταναστεύουν μεταξύ διαμερισμάτων μέσω σωλήνων και αεραγωγών.

Η αντιμετώπιση των κατσαρίδων δεν είναι απλή υπόθεση, αλλά με τη σωστή γνώση και τα κατάλληλα μέσα είναι απολύτως εφικτή. Ξεκινήστε με τα οικιακά μέσα και τη βελτίωση των συνθηκών υγιεινής. Αν το πρόβλημα επιμένει ή είναι εκτεταμένο, μην διστάσετε να καλέσετε έναν πιστοποιημένο επαγγελματία απεντόμωσης. Η έγκαιρη αντιμετώπιση σώζει χρόνο, χρήμα και — κυρίως — διασφαλίζει την υγεία της οικογένειάς σας.

Οι διαφορές για την αντιμετώπιση του Ιράν

enallaktikos
-
0
Οι διαφορές για την αντιμετώπιση του Ιράν

Του Θάνου Σεραλίδη

Η επιχείρηση «Epic Fury», η αμερικανική επίθεση κατά του Ιράν, δεν αποτελεί απλώς μια στρατιωτική επιχείρηση, αλλά το πεδίο σύγκρουσης διαφορετικών αντιλήψεων για την παγκόσμια τάξη, την ενέργεια και τον ρόλο των Μεγάλων Δυνάμεων.

Εντός της κυβέρνησης Τραμπ, η επίθεση στο Ιράν ανέδειξε δύο διαφορετικές σχολές σκέψης, με πρωταγωνιστές τον αντιπρόεδρο Τζέι Ντι Βανς  και τον υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο. Παρόλο που και οι δύο στηρίζουν την επιχείρηση, οι αφετηρίες και οι στόχοι τους διαφέρουν ριζικά.

Ο Μάρκο Ρούμπιο εκπροσωπεί την παραδοσιακή παρεμβατική σχολή των Ρεπουμπλικανών, προσαρμοσμένη στο δόγμα «Πρώτα η Αμερική». Για τον Ρούμπιο, η επίθεση πρέπει να βασίζεται πάνω στη «προληπτική άμυνα». Η στρατηγική του εστιάζει στην ανάγκη των ΗΠΑ να δράσουν πριν το Ιράν καταστεί ανίκητο μέσω των βαλλιστικών του πυραύλων. Αν και επίσημα αρνείται ότι ο στόχος είναι η αλλαγή καθεστώτος, οι δηλώσεις του για την «ελπίδα ανατροπής από τον ιρανικό λαό» δείχνουν μια επιθυμία για ολική πολιτική μεταβολή στην Τεχεράνη.

Στην πραγματικότητα, οι απόψεις του Ρούμπιο ενσωματώθηκαν στη στρατηγική «Αλλαγή Καθεστώτος Μέσω Αποκεφαλισμού» που υιοθέτησε τελικά ο Λευκός Οίκος, με τη στενή ομάδα των συμβούλων του και τη συμβολή του επικεφαλής του FBI Κας Πατέλ. Στόχος ήταν η κατάρρευση του ισλαμικού καθεστώτος. Η επιχείρηση ξεκίνησε με πλήγματα σε κέντρα διοίκησης και είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο του Αλί Χαμενεΐ. Ταυτόχρονα, υπάρχει ενθάρρυνση του ιρανικού λαού να «πάρει την τύχη στα χέρια του» και υπόσχεση ασυλίας σε μέλη των δυνάμεων ασφαλείας που θα καταθέσουν τα όπλα.

Αντίθετα, ο Βανς κινείται με βάση τον «σκληρό ρεαλισμό». Ο Βανς, αν και αρχικά ήταν επιφυλακτικός, υιοθέτησε τη στρατηγική «Go Big and Go Fast». Η δική του λογική είναι καθαρά λειτουργική: ο πόλεμος δεν γίνεται για τη δημοκρατία ή την αλλαγή καθεστώτος, αλλά αποκλειστικά για την εξουδετέρωση του πυρηνικού προγράμματος. Ο Βανς φοβάται τους «αιώνιους πολέμους» και το «nation-building», γι’ αυτό και επιμένει στην μη χρησιμοποίηση χερσαίων δυνάμεων (no boots on the ground). Πρόκειται για τη στρατηγική του «Περιορισμένου Χτυπήματος».

Την ίδια στιγμή, ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ εκφράζει τη στρατηγική της «Χειρουργικής Εξουδετέρωσης», εστιάζοντας σε πάνω από 1.000 στρατιωτικούς στόχους, με τη στήριξη του αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων, Νταν Κέιν. Υποστηρίζει ότι αυτή η επιχείρηση δεν είναι Ιράκ και δεν θα εξελιχθεί σε μακροχρόνιο πόλεμο. Παραδέχθηκε ότι η επιχείρηση ενέχει κινδύνους και αμερικανικές απώλειες, αλλά δήλωσε ότι οι ΗΠΑ «τελειώνουν» έναν πόλεμο που δεν ξεκίνησαν οι ίδιες. Ο διευθυντής της CIA Τζον Ράτκλιφ ενώ πολιτικά στηρίζει το αφήγημα του Ρούμπιο, επιχειρησιακά η δράση του αποτελεί τη βάση για τη στρατηγική ολοκληρωτικής συντριβής που προωθεί ο Χέγκσεθ.

Ο Στιβ Μπάνον εκφράζει την απομονωτική δεξιά, προειδοποιώντας ότι ο πόλεμος αυτός εξυπηρετεί ξένα συμφέροντα και θα καταστρέψει την αμερικανική οικονομία. Προωθεί τη στρατηγική του «Απομονωτισμού». Επέκρινε την εμπλοκή των ΗΠΑ, ως εξυπηρέτηση ισραηλινών συμφερόντων. Αμφισβήτησε τις αναφορές ότι το Ιράν ήταν κοντά στην απόκτηση πυρηνικών. Επιμένει ότι αν το Ισραήλ θέλει αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν, πρέπει να το κάνει μόνο του.

Οι Δημοκρατικοί επικρίνουν την επιχείρηση και προωθούν τη στρατηγική της «Διπλωματικής Επαναφοράς». Καταγγέλλουν την έλλειψη έγκρισης από το Κογκρέσο (War Powers Resolution) και την απουσία σαφούς «στρατηγικής εξόδου». Ζητούν επιστροφή στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και χρήση κυρώσεων αντί για βόμβες, φοβούμενοι μια ανεξέλεγκτη περιφερειακή κλιμάκωση.

Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, η Ευρώπη εμφανίζεται εξίσου διχασμένη και θορυβημένη. Η στρατηγική της «Αμυντικής Απόστασης» που υιοθετούν η Γαλλία, η Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο (E3) αντανακλά την προσπάθεια να μην εμπλακούν άμεσα σε επιθετικές επιχειρήσεις, αλλά «ενεργητικής άμυνας». Πιέζουν για επιστροφή στις διαπραγματεύσεις, θεωρώντας ότι μόνο μια πολιτική λύση είναι βιώσιμη μακροχρόνια.

Από εδώ και πέρα, αρχίζουν οι διαφοροποιήσεις.

Ο Εμανουέλ Μακρόν ηγείται της τάσης για «Στρατηγική Αυτονομία». Η Γαλλία βλέπει την επίθεση των ΗΠΑ ως απόδειξη ότι η Ευρώπη είναι όμηρος των αμερικανικών αποφάσεων. Ο Μακρόν επιδιώκει να δημιουργήσει έναν διακριτό πόλο. Η στρατηγική του δεν αφορά μόνο το Ιράν, αλλά τη δημιουργία μιας Ευρωπαϊκής Αμυντικής Ένωσης που θα μπορεί να πει «όχι» στην Ουάσινγκτον χωρίς να φοβάται για την ασφάλειά της.

Στον αντίποδα, ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς ακολουθεί τη στρατηγική της «Ευθυγράμμισης». Ο Γερμανός Καγκελάριος πιστεύει ότι η Ευρώπη δεν έχει την πολυτέλεια να έρθει σε ρήξη με τον Τραμπ. Η στρατηγική του βασίζεται στην «αγορά επιρροής»: η Γερμανία αυξάνει τις αμυντικές δαπάνες και στηρίζει πολιτικά τις ΗΠΑ, ελπίζοντας ότι έτσι θα έχει λόγο στον έλεγχο των τιμών της ενέργειας και στη μελλοντική «μοιρασιά» της επιρροής στη Μέση Ανατολή.

Στον ευρωπαϊκό Νότο, η κατάσταση είναι πιο περίπλοκη. Η Ισπανία τήρησε σε πρώτο χρόνο στάση ουδετερότητας, απαγορεύοντας τη χρήση των βάσεων της, αλλά τελικά απέστειλε μια φρεγάτα ως πλοίο συνοδείας του γαλλικού αεροπλανοφόρου. Η Ελλάδα έστειλε στη περιοχή στρατιωτική αποστολή για υπεράσπιση της Κύπρου από πλήγματα, ενώ η Ιταλία δεν έχει κινηθεί ακόμα, προσπαθώντας να διατηρήσει τις καλές σχέσεις που έχει με τον Τραμπ, αλλά και τον ρόλο που θέλει να παίξει στην Ευρώπη.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εστιάζει στην «Ενεργειακή Θωράκιση», στο βαθμό που ο πόλεμος στο Ιράν δεν είναι μόνο ένα στρατιωτικό ζήτημα, αλλά ένα υπαρξιακό οικονομικό πρόβλημα. Παράλληλα, επειδή χώρες όπως η Ιταλία και η Ελλάδα, αλλά όχι μόνο, ανησυχούν για τις δευτερογενείς συνέπειες, οι Βρυξέλλες στρέφονται προς την αντιμετώπιση των μεταναστευτικών ροών, που μπορεί να προκύψουν αν ο πόλεμος επεκταθεί, ή αν καταρρεύσει το καθεστώς της Τεχεράνης.

Η επιχείρηση “Epic Fury” δεν θα κρίνει μόνο το μέλλον του Ιράν. Κρίνει τη συνοχή της Δύσης και τις αντοχές της. Ενώ οι ΗΠΑ συζητούν για το πώς θα επιβληθούν στρατιωτικά, η Ευρώπη αγωνιά για το πώς θα διαχειριστεί τις συνέπειες (ενέργεια, προσφυγικό, πληθωρισμός).

Η διαφορά ανάμεσα στις στρατηγικές Βανς και Ρούμπιο στις ΗΠΑ, και ανάμεσα στις στρατηγικές Μακρόν και Μερτς στην Ευρώπη, αναδεικνύει μια θεμελιώδη αλήθεια: η εποχή της ενιαίας δυτικής στάσης έχει δώσει τη θέση της σε μια εποχή πολυδιάστατων συμφερόντων και διαφορετικών ιεραρχήσεων κινδύνου.

Πηγή: geoeurope.org

Από την αστεγία σε ένα νέο ξεκίνημα: Η συγκλονιστική ιστορία της 34χρονης Αθηνάς που απέκτησε ξανά σπίτι και δουλειά

enallaktikos
-
0
Από την αστεγία σε ένα νέο ξεκίνημα: Η συγκλονιστική ιστορία της 34χρονης Αθηνάς που απέκτησε ξανά σπίτι και δουλειά

«Είναι η πρώτη φορά που έχω το δικό μου σπίτι για πάνω από μερικούς μήνες. Πριν από δύο χρόνια απλά ήλπιζα να μπορέσω να θαυμάσω άλλη μία ανατολή του ηλίου, τώρα μπορώ να έχω ελπίδα και όραμα για το μέλλον». Με τα λόγια αυτά η 34χρονη Αθηνά περιέγραψε τη ζωή της, τα τελευταία δύο χρόνια, ως ωφελούμενη του προγράμματος «Στέγαση και Εργασία για τους άστεγους ΙΙ».

Εξήγησε πως γεννήθηκε σε φτωχή οικογένεια και πως έπρεπε να παλέψει σε τοξικά περιβάλλοντα για να τα βγάλει πέρα ολομόναχη. Βρέθηκε στους δρόμους, έμεινε άστεγη και δυσκολεύτηκε να μπει στο Υπνωτήριο Αστέγων, καθώς άγνωστοι της έκλεψαν όλα τα πιστοποιητικά. «Ήμουν άπορη και αβοήθητη», πρόσθεσε και αναφέρθηκε στο πως, με τη βοήθεια των κοινωνικών δομών, κατάφερε να βρει την άκρη, να ενταχθεί στο πρόγραμμα που υλοποιείται από το υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας και να σταθεί ξανά στα πόδια της.

«Απέδειξα ότι μπορώ να αξιοποιήσω κάθε ευκαιρία που μου δίνεται. Εδώ και δύο χρόνια είμαι στο σπιτικό μου, έκανα σεμινάρια με επιδότηση και τώρα προσπαθώ να βγάλω δίπλωμα. Δουλεύω επίσης με επιδότηση στο χώρο του καφέ», συμπλήρωσε η 34χρονη μιλώντας σε ημερίδα με θέμα «Από την αστεγία στη συμπερίληψη» που πραγματοποιήθηκε σήμερα στην Κεντρική Δημοτική Βιβλιοθήκη του δήμου Θεσσαλονίκης, με διοργανωτές το Κέντρο Κοινωνικής Πρόνοιας Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας και την PRAKSIS.

«Έχουμε δει ζωές να αλλάζουν πραγματικά και από την αστεγία να οδηγούνται στην ανεξαρτησία και τη συμπερίληψη», τονίστηκε από τους διοργανωτές στη διάρκεια της ημερίδας. Ο Γενικός Γραμματέας του υπουργείου, Κωνσταντίνος Γλούμης, μίλησε για ένα πρόγραμμα «βαθιά κοινωνικό και ανθρώπινο», το οποίο αγκαλιάστηκε από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς και τους δήμους, προσθέτοντας πως στόχος είναι να επεκταθεί και να ενισχυθεί σε νέο κύκλο.

Γραπτό χαιρετισμό στην ημερίδα έστειλε και ο υφυπουργός Ανάπτυξης, Σταύρος Καλαφάτης, ενώ για τις προσπάθειες να στηριχθεί κάθε άνθρωπος που είναι σε ανάγκη με στόχο να επανενταχθεί στη ζωή αναφέρθηκαν, μεταξύ άλλων, ο πρόεδρος του Κέντρου Κοινωνικής Πρόνοιας Κ.Μακεδονίας, Αθανάσιος Μασλαρινός, η πρόεδρος του Κέντρου Κοινωνικής Πρόνοιας Ανατ.Μακεδονίας και Θράκης, Αναστασία Τζαμπαζλή και η εκπρόσωπος της Περιφέρειας Κ.Μακεδονίας, ‘Ολια Βασιλάκη.

Η Κλειώ Σαββάκη από την ΑΡΣΙΣ είπε πως η «αστεγία είναι σύνθετο κοινωνικό φαινόμενο που απαιτεί συντονισμένες προσπάθειες, παρεμβάσεις και ολοκληρωμένη προσέγγιση», ενώ η Φωτεινή Κελεκτσόγλου από την PRAKSIS παρουσίασε αναλυτικά τα έως τώρα αποτελέσματα του προγράμματος που υλοποιείται με Αρχή Διαχείρισης τον Οργανισμό Προνοιακών Επιδομάτων και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (Ο.Π.Ε.Κ.Α) και περιλαμβάνει τη χρηματοδότηση ενοικίου για δύο συν ένα χρόνια αλλά και την ψυχοκοινωνική στήριξη, κατάρτιση και προώθηση στην εργασία, με στόχο την κοινωνική και επαγγελματική επανένταξη.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

1...567...5.279Σελίδα 6 από 5.279

Enallaktikos Newsletter

Συμπληρώστε τα στοιχεία σας και εγγραφείτε στο newsletter για να λαμβάνετε όλα τα νέα μας στο email σας.

ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ

Ανεξάρτητος κόμβος για την Αλληλέγγυη, Κοινωνική – Συνεργατική Οικονομία, την Αειφορία και την Κοινωνία των Πολιτών...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ

info@enallaktikos.gr

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

© 2022 ENALLAKTIKOS.GR