Το να κρατάμε ένα παλιό smartphone «για ώρα ανάγκης» ακούγεται λογικό. Όμως όταν μια συσκευή μένει ξεχασμένη για χρόνια σε ένα συρτάρι, μπορεί να μετατραπεί από χρήσιμη εφεδρεία σε πιθανή πηγή κινδύνου.
Ο βασικός λόγος είναι η μπαταρία. Οι μπαταρίες ιόντων λιθίου, όταν παραμένουν για μεγάλο διάστημα χωρίς χρήση –ιδίως αν έχουν μείνει τελείως αποφορτισμένες– μπορεί να αλλοιωθούν. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ο ηλεκτρολύτης τους μπορεί να υποστεί αποσύνθεση, να παραχθούν αέρια στο εσωτερικό και να εμφανιστεί το γνωστό φαινόμενο του «φουσκώματος». Μερικές φορές, μάλιστα, η διόγκωση είναι τόσο έντονη που φαίνεται στο σώμα της συσκευής, σηκώνοντας το καπάκι ή το πλαίσιο κατά μερικά χιλιοστά.
Αν παρατηρήσετε ότι η μπαταρία έχει πρηστεί, μην επιχειρήσετε να ανοίξετε το κινητό, να το ενεργοποιήσετε ή να το βάλετε για φόρτιση. Τα υλικά στο εσωτερικό μιας φθαρμένης μπαταρίας μπορεί να είναι ασταθή και υπάρχει κίνδυνος υπερθέρμανσης ή ακόμα και φωτιάς.
Η ασφαλής λύση είναι μία: επικοινωνία με τεχνικό για έλεγχο και αντικατάσταση της μπαταρίας. Αν η συσκευή γενικά «κρατάει», μια αλλαγή μπαταρίας μπορεί να της δώσει δεύτερη ζωή. Αν όμως το τηλέφωνο είναι παλιό, ταλαιπωρημένο ή δεν αξίζει επισκευή, τότε πρέπει να οδηγηθεί σε πιστοποιημένο σημείο ανακύκλωσης ηλεκτρονικών αποβλήτων — και όχι να σταλεί ταχυδρομικά.
Τι να κάνετε με τα παλιά κινητά
Η καλύτερη αντιμετώπιση είναι να μην τα αφήνετε να «λιμνάζουν» για χρόνια. Αν δεν χρειάζεστε πλέον τη συσκευή, υπάρχουν πρακτικές επιλογές:
-
Δώστε το σε κάποιον από το περιβάλλον σας που μπορεί να το αξιοποιήσει.
-
Πουλήστε το (ακόμη και παλιές συσκευές έχουν συχνά αξία).
-
Ελέγξτε προγράμματα ανταλλαγής (trade-in) που προσφέρουν αρκετοί κατασκευαστές όταν κυκλοφορούν νέα μοντέλα.
-
Αν είναι σε κακή κατάσταση, προτιμήστε ανακύκλωση σε επίσημο σημείο συλλογής.
Έτσι και ελευθερώνετε χώρο και μειώνετε τον κίνδυνο να μείνει στο σπίτι μια συσκευή με μπαταρία που μπορεί να γίνει επικίνδυνη.
